tarrare

tarrare, fransa'ya dayanan bir tıp efsanesi. çelimsiz, kupkuru bir adam. ama asla doymak bilmeyen bir canavar. sıradan bir iştah değildir bu; tıp dünyasının çözemediği bir anomalidir. hikayeye göre henüz ergenken, bir oturuşta kendi ağırlığı kadar yemek yemiştir. ailesi tarafından sokağa atılmıştır. sokaklar artık onun avlağıdır. ne bulursa yutmaktadır; canlı kediler, köpek yavruları, yılanlar ve taşlar. çiğnemek bile yoktur onun sözlüğünde.

fransız devrim ordusu’na katılmıştır sonra. askeri rasyonlar bu dipsiz kuyuyu doyurmaya yetmemiştir. çöpler karıştırılmakta, hastaların yemekleri çalınmaktadır. ordu doktorları durumu fark etmiş ve kendisinden faydalanma yoluna gitmiştir. tarrare, içine gizli mesaj saklanan ahşap bir kutuyu yutmuş ve düşman hatlarına sızdırılmıştır. fakat yakalanmıştır prusya askerlerine. feci bir dayak yedikten sonra serbest bırakılmıştır.

hastaneye döndüğünde açlığı artık akıl oynatacak cinstendir. morglara dadanmıştır tarrare; cesetleri yerken yakalanmıştır. lakin işleri kan dondurucu noktaya getiren hadise hastanedeki 14 aylık bir bebek, aniden ortadan kaybolmasıdır. tarrare’ın ağzında ise taze kan izleri görülür. hastaneden yaka paça kovulur. birkaç yıl sonra, tüberkülozdan ölmüştür. otopside midesinin bütün iç organlarını kapladığı ve yumurta çürüğüne benzer bir kokunun yayıldığı tespit edilmiştir.

bir mnemosyne (yazar) ukdesi.