terminalde vedalaşmak

bu ayrılığımda terminale kadar yormadım geride bıraktıklarımı. evde vedalaşıp çıktım. en iyiside bu sanırım. gereksiz bence. sevdiklerinin seni gidebileceği son yere kadar uğurlamak istemesi son derece normal ama yaş ilerledikçe bu durum gidene zor oluyor. bunu birçok kişi anlar heleki sık sık seyahate çıkanlar iyi bilirler. ertesi gün her şey normale dönecek olmasına rağmen kısa bir anda olsa boğazı düğümleniyor insanın. nedense soğuk oluyor terminal yaz günü bile üşüyor insan. en büyük teselli geri döneceğine dair bir umut olması.

(bkz: hüzün)

tekrar kavuşma sarılmasından başka ne olabilir? ayrıldığınız bir daha görüşmeyeceğiniz insan zaten terminale kadar gelmeyez, eğer biri sizi uğurlamaya geldiyse tekrar kavuşacağınız bir tarihiniz vardır.