akarsu yazar profili

çokta tatil sayılmaz. kafa dinleyip kendine çekilir. iyimidir iyidir. boşalır rahatlar. insana şu dijital zamanda en lazım gelen şey aslında. yemeğini yap kafadaki tek düşünce ne yerim düşüncesi kulaga hoş geliyor. akşam odunu topla ateşi yak. cigaranı tüttür. yanında sürekli dırdır eden birisinin yerine duymayan ilgilenmeyen bir köpek o da sırf karın tokluğuna sabreder insana, bunu böyle bilin. uyku gelince uyursun acıkınca yersin. ilkel hayatlar gibi. çok fazla ilgilenmezsin hatta kendinle bile. saç sakal uzamış kim silkeler. ateşi yak, etleri kızart hatta türkü bile söylerim bağıra bağıra. fakat tabi çok uzatmamak lazım. ruhu dinlendir ama yaşama iştahını keşfetme arzusunu ve herşeye rağmen ayakta kalma iradesini kaybetmemek lazım. bu yüzden de insan aynaya her baktığında ne yaşarsa yaşasın hâlâ buradayım diyebilen o son kıvılcıma tutunmalıdır.

tempolu yürü. uzun mesafe yürüyecek vaktin yoksa rampa yürü işe yarar. yemekten kesmek mantıklı değil. vücuttaki hücrelerin bir hafızası var kaybedilen kiloyu anında tekrar almak isteyecektir. yemeyi ölçülü azaltabilirsen büyük başarı. fazla kilonun tek sebebi hareketsizlik.

o başka bir şey. söylenmemesi gereken şey söylenmez. bir yerde kalması gereken hatıralarda kalır. insan şiir yazar şarkı yazar sair olur söyletir dinletir. boşverin soylemeyin be.
davalı ben davacı ben, yorgunum bu celselerden dargınım sana. posta posta hatıralar, oltalarda yar. ben perişan günlerim dar anlamazsın yar.

aşk en ulvi nikâhtır. iki kişiyi ondan başka bir şey bağlayamaz.

sana bu konuda başlık açıp fikir sunmanı isteyen birisimi oldu ayı.

misafirin varsa vardır. bir üstteki yazar söylemiş. adınada halil ibrahim sofrası denilmiş. rivayete göre hz irahim misafiri olmadan sofraya oturmazmış. o böyle yaptıkça sofrası bereketlenirmiş. şimdi misafir nasibiyle gelir birii yer dokuzunu bırakır derler. bak bak orana bak. hakikaten öyle bire dokuz. şimdi cömert olucan ve ayrım yapmadan sofranı açıcan. misal bununla ilgilide bir rivayete göre yine hz ibrahim bir misafir kabul ediyor sofrasına. diyor ki hadi çek besmeleyi başla yemeğe. adam diyor ki aga ben inanmıyorum diyor. yani ateistim diyor. hz ibrahim bu kez kusura kalma saa yemek veremem deyince rüyasında allah diyor ki ben o adamı bana inanmamasına rağmen yıllardır rızık veriyorum sen neden böyle bir şey yaptın deyince ibrahim hatasını anlıyor ve bundan sonra sofrasına kim oturursa otursun inancını sorgulamıyacağına dair kendi kendine söz veriyor.

12. 13. yy anadoluda mutasavvıf'tan geçilmez. bu tarihler yunus emre, mevlana,şems, hacı bektaşi, ibnül arabi... gibi bir sürü yıldızlar bu devirde parlamış. hepside birbirinden etkilenmiş insanlar. zaman ve olayların yanında şahıslarda önemlidir. mevlana çok şanslıdır. anadolu selçuklu devletinin başkentinde ve bizzat sultan tarafından önem verilince bir cevher cilalanmış üstüne birde şems ile tanışınca gerçek mahiyetine kavuşmuştur. aşk eri derler kendisine. onun yolu diğerlerinden biraz daha farklıdır. neticede bir sözünde "doğru ile yanlışın ötesinde bir yer daha var, seninle orada buluşacağız" der.

dini gizliden ya da açıktan dolu dolu yaşayan, kurallara emirlere harfiyen uyan kimse dindar kabul edilir. bunlara yobaz diyemeyiz. bu insanın kimseyle sorunu yoktur. teknolojiyide sonuna kadar kullanır, dünyevi işlerinede son derece önem verir. dinci belki bu başlığa daha uyum sağlar. dinci dini kullanır. çevremize baktığımızda dinciler çoğunluktadır. dinci dinsizdir net. dini imanı menfaatidir. dinci ile dindarı karıştırmayın. dindar savaşta gider savaşır. dinci savaştan kaçar. bu sebeple dünya üzerinde bir milyardan fazla müslüman varken bunların hepsi mümin değildir. bu mukaddes kitaptada belirtilmiş ki "eğer siz samimi müminler haline gelirseniz devamlı galip gelecek ve her zaman her yerde hâkim olacaksınız" denilmiştir. ee müslümanlar devamlı kaybettiğine göre bu müslümanlar içindeki müminlerin sayısı ciddi derecede küçüktür. bir kimse ibadetini dolu dolu yaşıyor diğeri kendisine verilen koca bir ömrü sorumsuzca harcıyorsa burada esas cahil ve yobaz denilbilecek kişi sorumsuzca eleştiren ve sorumluluk kabul etmeyen kişidir. bir kör cahil vardır böyle zır cahil. efendim misal der ki bir gecede dilimizi değiştidiler dedemin mezar taşını okuyamıyom. şimdi sen buna misal ne anlatıcan. lan ayda kaç kitap okuyon sıfır. senin dilini kim niye değiştirsin iki bin yıldır aynı dili kullanıyon. zor olan arapça harflerden kolay olan latin harfleri kullanmaya başladın. dedenin mezarında ne yazacak "hüvel baki ruhuna fatiha" sanki atomun yapısını deden mezar taşında açıkladı. neyse konuyu dağıttık. islama ve aynı zamanda diğer dinlere, dinciler kadar zarar veren başka kimse yoktur. dindarlara söz etmekse kimsenin haddine değil. bunun hesabı bin beş yüz sene evvel verildi.

bazen böyle size yapılan bir teklife direk olumsuz yanıt veremezsiniz ve misal bakalım inşallah ya da o gün bi gelsin bakarız falan dersiniz ya, işte bu teklifi geri çevirmenin kibarcasıdır. yoksa gönüllü bir insan tamam der direk tamam der net. o yüzden ısrarcı olmak ve tekrar tekrar söylemek çok anlamsız, anlayın lan işte ne diye ısrarcı oluyosun kıramıyor seni direk olmaz diyemiyor. insan halinden anlamak vallahi başka bi erdem.

on onbir yaşlarında babam yurtdışından gelmişti. annem bahçede falan olsa gerek evde yoktu. baba kasaptan kıymayı almıs böyle soğanlı biberli domatesli sulu sulu bi menemen tadında bir yemek yapmış kerata. ben merdivenden çıkarken kokusu geldi hala burnumda. artık açlığımamı denk geldi bilemiyorum. kara fırın ekmeğinide almış taze taze çıtır çıtır. mutfağa bi girdim gel len kerata dedi. oturduk bi abandık bi abandık. benim en sevdiğim yemektir. annemin yemeğide güzel olur ama o günkü yediğim yemeği unutamam.

anlaşmalı boşanma gibi bir durum çok garip. muhtemelen maduro can güvenliği karşılığında teslim oldu. şimdi bu adama diktatör diyorlar. diktatör teslim olmaz. ikincisi emperyalizmi gözünüze gözünüze sokuyor abd. güçlü olan zayıf olana çöker. orta çağmı ilk çağmı siz söyleyin.

rüzgar kökünden sökeceği ağaca önce ılık ılık bir esermiş. devamı biraz argolu bi söz. ders alınacak nitelikte bir söz. niye dersen, şimdi iyi niyetli arkadaş çoğunlukta. iyi her zaman bir adım önde aslında da bakma kötülük ses getirdiği için biz yanılıyoruz. iyilik fazla gündem olmaz. neyse insanın sinsisi böyle sinsice yaklaşır güzel sözler methiyeler önce karşısındakini bi güzel ölçer tartar günümüzde hala geçerli kural. onçin insan insana neler yapmaz neler. her sırrı, her bilgiyi fazla paylaşmamalı, fazla güven iyi değil.

insan ölülere özenirmi tövbe estağfurullah özeniyor o kadar sıkıcı geliyor hayat. ahir zaman alameti. ben hepsinin bedelini ödedim. sevginin bile bedeli var bu dünyada. yusuf'u babası sevmiş kuyuya atmışlar, züleyha sevmiş zindana atmışlar. hayatta insanın borcuda alacağıda kalmadı mı ne yaparsan yap hayatın sıkıcılığından kurtulamazsın. yoruyor insanı abi inanın yüzyıl öncesi onca çağdışılığın geriliğin içinde insanın daha mutlu olduğuna eminim. çünkü kralın sarayında hergün bayram ama sen ben gibiler küçük dünyalarda mutlu mesut yaşıyordu. daha çok uzak değil çocukluğumda bir nebze öyle. son çeyrek asır iyice b.ka sardı. ne bileyim standartların dışına çıkmakta o kadar cazip değilmiş. bir kere yarına olmazsa olmaz bir işin olacak. bitirdiğinde rahatladığın mutlu olduğun. ama her şey tamamsa parada dahil buna yeminle oturur ağlarsın. o yüzden yeri geldiğinde derdinide sev. kaygılarını yapman gerekenleri. zamanında ne hayaller kurardık şimdi ona bile zaman yok. zenginin parasını yiyemediği çağdayız. daha dur neler göreceğiz. onun için sıkmayın canınızı hayatınızın ve o hayatınızı güzelleştiren şeylerin kıymetini bilin.

allah kuran-ı kerimde hristiyanları ve yahudileri dost edinmeyin der. allah der bunu insan değil. allah sapla samanı elma ile armudu karıştırmaz. emrettiği gayet açık bir şeydir. dün beştepede papa'ya ilahi okundu. peygamberimiz muhammed mustafa'nın mekke'den medine ye hicret edişinde medineliler tarafından söylenen ilahi. anlamı:" ay doğdu üzerimize veda tepesinden, şükür gerekti bizlere allah'a davetinden. ey bizden seçilen elçi yüce bir davetle geldin, sen medineye şeref verdin. merhaba ey sevgili." bu sözler dün papa'ya karşı okundu. kudüste bir cuma namazını kılmaya izin vermeyenler canlı yayında mübarek bir cuma gününde gözümüze soka soka müslüman memleketimizde ayin yaptılar. ve biz bu ziyareti oldukça anlamlı bulduk.

abd tarafınfan finanse edilip desteklenen, şımardıkça şımaran bir terör devletinin gazzelilere yapılan ablukayı kırmak için dünyanın birçok ülkesinden katılım sağlayan aktivistlerin küçük teknelerle yaklaşık yirmi günlük bir yolculuğun ardından gazze açıklarında yaka paça tutuklanıp ceza evine gönderilmesiyle son bulan bir umut filosuydu. sonuç devletlerin cesaret edemediğini insanlar yüreklilikle binbir tehlikeyi göze alarak gösterdi dünyaya. islam devletleri abd'den korktuğu kadar allah'tan korksaydı zaten bunlar yaşanmazdı. bize insan olarak müslüman olarak her şey müstehak. bu soykırımın baş mimarı devletler ve hükümetlerdir. biz bu devletlere vergiler verir hizmetler verir insanları koruması için baş tacı eder baş seçeriz. başımıza gelene bak.

hayal mayal kuramıyor insan bu sistemde. körolası sanki kıtlıktaymışız gibi çalışırız. ben çok denedim ama bu girdabin içinden çıkamadım. kim saldıysa bu korkuyu içime hep bi yetişememe, hep bi geride kalma endişesi bitirdi lan beni. neyse artık gurbet işine son verdim. evimdeyim artık. baba mesleğini devralalım dedik babamızin ortağı durumuda çok çok iyi olmasına rağmen kuyruğu dikti. bilmiyorum uğraşıyoruz. hayalim huzurlu sakin ve her zamanki gibi yaptığımız işte olsun, yaşadığımız bu çetrefilli zor hayatta olsun yenilikle, değişimle başlayıp fark yaratmak ve bununla mutlu olmak. insan geldiği yeri aydınlatmalı. allah sonumuzu hayır etsin. benim kendime güvenim tamda insanlara güvenemiyorum ona bi çözüm bulmak lazım.

bu sene tadı tuzu yok. zirai don oldu ağız tadıyla dalından meyve koparıp yiyemedik. ardından görülmemiş sıcaklar nefes aldırmadı ve yazdan soğuttu insanı. sıcaktan bunalıp duşa giriyorum duvarda asılı havlu sobada ısıtılmış gibi sıcak. beton bina yanıyor düşünün artık. şimdide cayır cayır yanan ormanlar. zaten dünyayı ele geçirdik artık. annesi ağlıyor. vahşi doğa yerini kel kabak bir doğaya bıraktı. beton beton üstüne evler adamakıllı bir hırs ve açgözlülüğün sonucudur. siz bırakın ulus savaşlarını, yaşamak için doğayla savaşacaksınız geliyor o günler. kimin gücü kime yeterse devri başlıyor. şehirdeki hastaneye gidiyorsun hastanenin önü araba pazarı gibi. bir çoğuda personele ait. lan hastane zaten şehir içinde bir personel bir arabayla her gun işe gider gelirmi? geçtim mazotu yakıtı sen sağlıkçısın hiçmi bisiklet diye bir şey duymadın. şey var birde dikkat ettinizmi bilmem. yollarda tır kuyrukları. üretimmi çok tüketimmi her ikiside. niye üretilir tüketmek için. dolayısıyla durmadan tüketiyoruz. insanlığın dünyayayı ele geçirme görevi tamamlandı sıra dünyayı yok etme zamanı. allah sonumuzu hayır etsin.

birisi bir şey söylemişti bir zamanlar. "kadere bak kimler kimlerle beraber yanyana" birileri siyaseti çook iyi yapıyor. siyaset zaten budur.

ıhtimalmi?

insan ısrarla burnunun dikine gidip söz dinlemez. sen bir yerini yırtarsın ama nafile. bir musibetin bin nasihattan hayırlı olduğu gerçeğini deneyimlemek isterler. insan her konuda hem aceleci hem acemidir. bu arada acemi sözü arapçada henüz bir iki yaşında genç deveye denilen acm kökünden türemiş bir iş bilmez yetiştirilmeye öğretilmeye ihtiyacı olan kişi hakkında kullanılıyor. neyse böyle hem işbilmez hemde burnunun dikine gidenede hepsi müstehak ama ben kıyamıyorum.
bir yakınım konya'dan van'a akraba ziyaretine gidecek ama arabasıyla. buna ankara'dan uçakla gitmesini defalarca söyledim yok dinlemiyor. tam bir günlük yol gece gündüz. neyse gitti bu. dönüşte aracı conta yakmış. otuz bin masraf ediyor diyarbakırda. altı saat orada aracın yapılmasını bekliyor ve tekrar yola koyuluyor. adanaya geldiğinde tekrar aradım bunu. git bir otel pansiyon bul dinlen ertesi sabah yola çık diye defalarca aradım. yalvardım adeta yok. iyiyim diyor kendimi iyi hissediyorum diyor. tekrar yola koyuluyor. ereğli yolunda uyumuş bu yolda. 80 km hızla şarampule uçmuş. araba pert. ufak tefek sıyrıklar var kendisinde. bana seni dinlemek varmıs dedi. güldüm sonra kızdım sonra tekrar güldüm ama tek kelime etmedim. zaten yol boyunca anlatmak istediğim her şeyi deneyimledi fazladan söyleyecek bir şey yok. bir dahamı tövbe dedi ki zaten en başında kulak vermesi gereken birkonuda kulak arkası etmenin bedelini acı bi tecrübeyle ödedide. ben bunu neden yazdım. haklı çıktığımdan değil okuyup belki bir kaç kişiye misal teşkil eder dedim.