1.
batı londra’da thames nehrinin 23 m. altında yapılmış rotherhithe ve wapping’i birbirine bağlayan dünyanın ilk sualtı tünelidir.
yapımına 1825 yılında başlanmış ve 1843 yılında bitirilmiştir.
projenin mühendisleri tüm zamanların en saygın teknokratlarından sayılan sir marc isambard brunel ve oğlu isambard kingdom brunel’dir.
tünelin uzunluğu 396 metre, eni 11 metre ve yüksekliği 6 metredir.
brunel, kendi icat ettiği dökme demirden 12 bölmeli kalkan ve sondaj sistemi ile bugün bile kullanılan yumuşak zeminlerdeki tünel mühendisliğinin temelini atmıştır.
sistem her seferinde 10 santimetre kazarak ilerleyen üç sıra halinde on iki işçi olmak üzere toplamda otuz altı işçinin senkronize olarak çalışması ve kalkan sisteminin ileriye doğru ilerlemesi prensibine dayanıyordu. haftada sadece 15 metre ilerleme sağlanabiliyordu.
kalkanın en üst kısmında bulunan destek ile çökme riski en aza indirgeniyordu. kalkan ileriye doğru ilerledikçe tuğla duvarcılar tüneli inşa ediyordu. aynı zamanda bu iş için hazırlanan sıva harcında da yeni bir tür çimento kullanılmıştı.
kazıdan çıkan kil yüzeyde anında yüksek ısıdaki fırınlarda pişirilerek tuğla haline getiriliyor ve tünelin yapımında kullanılmak için yeniden sisteme gönderiliyordu.
sistemin en büyük handikapı aydınlatmada kullanılan yağ lambalarının kazı sırasında çıkan metan gazı ile büyük tehlike oluşturmasıydı.
havalandırma olmadığı için sık sık işçilerin hastalanması problemiyle boğuşan projede yine suyun tahliyesi için brunel’in tasarladığı farklı bir şaft sitemi kullanılıyordu.
tünelde brunel’in de sakatlanmasına ve işçi ölümlerine yol açacak iki büyük sel baskını oldu ve bu tünelin bitiş süresi ile maliyetine büyük oranda etki etti.
tünel 1865 yılında east london demiryolu şirketi tarafından satın alınarak ilk defa 1869 yılında tren trafiğine açıldı.
1995 yılında püskürtme beton yöntemiyle güçlendirilerek 2007 yılına kadar kullanıldıktan sonra kapatıldı. daha sonra 2010 yılında doğu londra hattının bir parçası olarak yeniden açıldı.
yapımına 1825 yılında başlanmış ve 1843 yılında bitirilmiştir.
projenin mühendisleri tüm zamanların en saygın teknokratlarından sayılan sir marc isambard brunel ve oğlu isambard kingdom brunel’dir.
tünelin uzunluğu 396 metre, eni 11 metre ve yüksekliği 6 metredir.
brunel, kendi icat ettiği dökme demirden 12 bölmeli kalkan ve sondaj sistemi ile bugün bile kullanılan yumuşak zeminlerdeki tünel mühendisliğinin temelini atmıştır.
sistem her seferinde 10 santimetre kazarak ilerleyen üç sıra halinde on iki işçi olmak üzere toplamda otuz altı işçinin senkronize olarak çalışması ve kalkan sisteminin ileriye doğru ilerlemesi prensibine dayanıyordu. haftada sadece 15 metre ilerleme sağlanabiliyordu.
kalkanın en üst kısmında bulunan destek ile çökme riski en aza indirgeniyordu. kalkan ileriye doğru ilerledikçe tuğla duvarcılar tüneli inşa ediyordu. aynı zamanda bu iş için hazırlanan sıva harcında da yeni bir tür çimento kullanılmıştı.
kazıdan çıkan kil yüzeyde anında yüksek ısıdaki fırınlarda pişirilerek tuğla haline getiriliyor ve tünelin yapımında kullanılmak için yeniden sisteme gönderiliyordu.
sistemin en büyük handikapı aydınlatmada kullanılan yağ lambalarının kazı sırasında çıkan metan gazı ile büyük tehlike oluşturmasıydı.
havalandırma olmadığı için sık sık işçilerin hastalanması problemiyle boğuşan projede yine suyun tahliyesi için brunel’in tasarladığı farklı bir şaft sitemi kullanılıyordu.
tünelde brunel’in de sakatlanmasına ve işçi ölümlerine yol açacak iki büyük sel baskını oldu ve bu tünelin bitiş süresi ile maliyetine büyük oranda etki etti.
tünel 1865 yılında east london demiryolu şirketi tarafından satın alınarak ilk defa 1869 yılında tren trafiğine açıldı.
1995 yılında püskürtme beton yöntemiyle güçlendirilerek 2007 yılına kadar kullanıldıktan sonra kapatıldı. daha sonra 2010 yılında doğu londra hattının bir parçası olarak yeniden açıldı.
devamını gör...