türk dememek için millilere bizim çocuklar demek

düşünceleri değiştirmek için önce kavramlarla oynanır. mesela nikahı olmayan bir erkek ve kızın istediği gibi gezip tozmasını meşrulaştırmak için, 1980'lerde yayınlanan amerikan film ve dizileriyle ''çıkmak'' sözcüğü dilimize eklendi. orijinali olan ''date'' kullanılmaya başlandığında artık toplum öylesine dejenere olmuştu ki ''çıkmak'' bile masum bir hale geldi.

türkiye'yi bir ulus olmaktan çıkarıp, ırklar, diller keşmekeşinde sayısız siyasi, ekonomik ve toplumsal ajandası olan kamplara bölmek, islamcıların eski bir hayali. güya bu ümmet bilinciyle, türkiye cumhuriyeti vatandaşı olup da etnik olarak başka kavimlere mensubiyeti bulunan azınlıkların devlete merbutiyeti artacaktı. olmadı. ümmetçilik sadra şifa olsaydı dört halifenin üçü müslümanlar tarafından şehid edilmezdi. akabinde gelen kerbela ve hurre katliamlarını saymıyorum bile.

uzun süredir spor medyasında pompalanan ''türkiye a mill takımı'' yahut ''bizim çocuklar'' ibaresi, aslında türk kelimesini arkaya atmak, çok etnisite ve dilliliği meşrulaştırmak amacına matuf. başarı bununla gelmeyeceği gibi etnikçi kürtlerin türk milli takımı'nı desteklemedikleri bilinen bir durum. bu tür sosyal mühendislik çabaları eğer türk kamuoyundan gelen bir dip dalgayı temsil etseydi tepeden inme bir jargon değişikliğine gerek kalmazdı.