archie bunker yazar profili

kadınların duygusal zekaları düşüktür. genelde onları değerlendirirken 13 yaş kız çocuğu olarak ele alıp, ona göre muamele edenler, asli hedef olan cinselliğe kısa yoldan ulaşırlar. burada, twitter'da, instagramda internetin ve sosyal yaşamın her yerinde tek bir gerçek vardır. ''seks''. diziler, filmler, moda, müzik. her şey seks için yapılır. bir erkek içinse nihai amaç sekse en çabuk, en rahat, en az masraflı şekilde ulaşmaktır. walt whitman büyüğümüzün de dediği gibi ''sex contains all''. kadınlara dönelim. onların zevkleri ve bakış açıları iptidai, anlık ve hormonaldir. erkekler için çok basit ve farklı sebeplerce yapılan davranışlar, takılan aksesuar veya giysiler, kadınlarca çekici bulunabilir. biraz da o aydaki dönemsel hormonal dalgalanmalarıyla alakalıdır.

1- siyah gömlek ve siyah ceket. tamam kalitelisi ve vücuduna doğru oturanı şık gösterir ama çoğu erkeğin bunu giymesinin sebebi, kombin yapmanın kolay oluşudur. keza aynı şekilde siyah sweatshirt veya tişört de kiri, lekeyi göstermeği için tercih edilir. havalı değildir, kadın kişisi giyeni havalı bulduğu için kıyafete anlam yükler.

2- kendine güvenli tavırlar ve gidilen mekanda personelle girilen samimi diyaloglar. bu da biraz kıro olmakla alakalı. daha önce de yazmıştım. kadınlar her zaman ''kıro'' erkekleri tercih ederler. maganda değil, kıro olacak. çünkü kıro hedefe odaklıdır. istediğini bilir ve ona göre davranır. kadın, erkeğin kendisine ne sunabileceğine dair, açık tavrını beğenir ve bu imkanlar cazip ise o erkeğe kendisini teslim eder.

3- çocuklara gösterilen sevgi ve merhamet. bu da aslında kadının eş seçme stratejine yönelik ilkel bir davranış kalıbıdır. özellikle alfanın dölleyip, kucağında bir çocukla bırakarak gittiği, cinsellikte çok görmüş geçirmiş kadınlar, seçenekleri kalmayınca maddi durumu yerinde, efendi erkeklere yanlarlar. böylece alfanın piçine beta bakar. avrupa'da kanında ebola virüsüyle mülteci olarak geldiği diskolarda tanışıp hamile bıraktığı kadının kucağına bir de zenci bebek bırakan, siyahlar sonra sınır dışı edilince, aptal beyaz kadınlar, kokmuş bir beyaz erkek bulurlar. türkiye'de de tanışma sitelerinde olgun kadınların '' adammm arıyorum'' tarzı söylemleri buna matuftur. çocuklara sevgi ve merhamet göstermek iyidir ama kendi çocuğunuz olduğuna emin olun.

son söz: efendi erkek, başını alır.

annesi almanmış. bu arada mustafa başkanımın kutu kola gibi emanetiyle bir zamanlar bu ablayı da zımbaladığını bir an için düşününce üzüntüden hönkürdüm.

aday gösterilme sebebi akp iktidarı ve islamcıların saydam zekalı olmalarından kellli, kendilerini dünyada müessir bir güç zannetmelerine dair yaşadıkları delüzyonla alakalı. bir çok ülke için zaten bm genel sekreterliği pozisyonu angaryadan başka bir şey değil. tüm uluslararası teamülleri paspasa çevirmiş, hariciye geleneği itinayla yok edilmiş, inşallahın ''a'' sını büyük yazdığı için diplomat olarak atanan, vatikan temsilcisiyle poz verirken düdük makarnası gibi pantol giyip, çaktırmadan şehadet parmağını gösteren moronların görevde olduğu bir ülkede, zaten bir çok uluslararası sorunun tarafı pozisyonundaki türkiye'nin bir adamının o pozisyona gelmesi imkansız. kendileri de zaten seçilemeyeceğini bilmelerine rağmen kendilerince bir güç gösterme çabası olarak aday gösterdiler. sinirlioğlu ve türkiye, bize oy vermeyi düşünenler serbesttir deseler, seçimin sonucu değişmez.

ben buradan kimseyi gondiklemedim ama evli karının birinin sebil gibi dağıttığını duymuştum. tasvip etmiyoruz tabi.

ben kemalist değilim ama kurucu lider olarak mustafa kemal atatürk'ün önemini ve yaptıklarını kabul ediyorum ayrıca burada ve sosyal medyada marx, lenin, che guevara, dem parti, demirtaş deyip de atatürk'ü ananların da ikiyüzlülüğünden iğreniyorum.

ekşi'de başlığının hortladığını görünce öldü zannettim. baktım ki '' türk sineması değil türkiye sineması diyelim'' diye bir hikmet buyurmuş. işin politik kısmını bir yana bırakalım, bence insanın bir ulus ile illiyetinin en temel ölçüsü dildir. haluk efendi'ye gayet mantıklı olarak izah edelim. senaryolar türkçe mi, konu bu ülkede mi geçiyor, kahramanlar bu ülkeye mi ait, duygusal yaklaşım türkiye'deki insanlara mı hitap ediyor ? prodüksiyon ve reji türk mü ? o zaman türk sineması demeyeceğiz de ne diyeceğiz.

yılmaz güney kürt asıllı türk sinema yönetmenidir. bunu söylemek mümkün. ayrıca yaptığı tüm eserler türkçe'dir. keza yaşar kemal kürt asıllı bir türk edebiyatı romancısıdır. yaşar kemal türk edebiyatı değilse kim türk edebiyatıdır ? bence fazla zorlamaya gerek yok.

küfür tekrar yasaklandı mı ? boşaltım organıyla alakalı yorum yapacaktım.

doktriner faşizm. ayrıca öjeni fikrine sevdalıyım.

fenerbahçeliyim ama yapay zekadan yardım almadan kendi düşünceleri ve spor tarihi bilgilerim ışığında galatasaray tarihinin en önemli isimlerini, önem sırasına göre yazacağım ve neden o sıraya yerleştirdiğimi nedenleriyle açıklayacağım. tabi ki sübjektif bir liste olacak.

1- ali sami yen: kaçınılmaz olarak kurucu başkanı tarihin en önemli galatasaraylısı olarak başa yerleştirmek zorundayız. kulübü kurarken ortaya koyduğu hedef, bugüne de ışık tutar nitelikte.

2- metin oktay: sadece 4 lig ( 2 tanesi milli küme kurulmadan önce) şampiyonluğu, 6 gol krallığı değil. metin oktay'dan önce galatasaray , lise odaklı ve niş bir çevreye hitap eden bir takımken, metin oktay'la beraber galatasaray, türkiye'de taraftarları milyonlara çıkarttı. metin oktay saha içi ve dışındaki duruşuyla bir erdem, centilmenlik abidesiydi. ilk büyük karizmatik süper stardı.

3- fatih terim: 12 senelik galatasaray'daki futbolculuk kariyerinde şampiyon olamasa da takımdaki ve kulüpteki etkisi o günlerde bile çok fazlaydı. teknik direktör iken futbolculuğundakinden daha başarılı.8 kez türkiye ligi şampiyonluğu ve uefa kupası aldı. bir daha bu düzeye yakın bir başarı elde etmek çok zor gözüküyor.

4- turgay şeren: 19 sene galatasaray kalesini koruduğu gibi bu yılların çoğunda da milli takımın kalesini korumuş ve kaptanlığını yapmıştır. o da kalede ve saha dışında güven veren, karizmasıyla, liselilikten gelen duruşuyla gerçek bir beyefendiydi. g. saray'ın tarihsel amigosu karıncaezmez şevki bile ölene kadar her gün uyandığında turgay şeren'in resmine bakar, onun için dua edermiş. tribünlerden döverek uzaklaştırılmasının sebebi turgay'a küfür eden galatasaraylı taraftarlara karşı çıkmasıydı

5- turgay demişken, onu yetiştiren galatasaray teknik direktörü, idari menajeri ve bir dönem milli takımın da tek seçicisi olan gündüz kılıç'ı beşinci sıraya aldım. bu nesiller onu bilmese de gündüz kılıç, g. saray tarihinin ilk yarım yüzyılının tartışmasız en önemli figürüdür.

6- hakan şükür: 8 lig şampiyonluğu 3 gol krallığı. 228 gol. metin oktay daha büyük ama hakan şükür, tartışılmaz açıdan daha iyi, daha başarılı. o istatistiklere yetişmek neredeyse imkansız. hakan şükür'ün galatasaray'da yaptıklarını silebilecek bir güç yok.

7- bülent korkmaz: tarihsel ve son büyük galatasaray kaptanı. profesyonelliği, sahadaki azmi ve hırsı. hem 80'lerin sonunda başlayan avrupa vitrininde kendisini gösterme döneminin, hem de 2000'de uefa kupası'yla taçlanan avrupa yolculuğunun, hem de üst üste 4 şampiyonluğu idrak eden tek isim. bence ondan sonra da kulübe gerçek anlamda kaptan gelmedi.

8- hagi: aslında hagi, bir galatasaray markası değil. profesyonel ilişki bazında kulübe transfer edilmiş bir yabancı. ancak ligde ve avrupa'da yaptıklarıyla, tarihte forma giymiş binlerce yerli galatasaraylı futbolcudan daha üst bir yere adını yazdırdı.

derde bak. başlık aklıma 80'li yıllarda yapılan sokuk toplumsal içerikli bunalım filmlerinden birini getirdi. hani bu kılıç artığı solcuların darbeden sonra 80'li yıllara adaptasyonda yaşadıkları zorlukları anlatan. kadın oyuncu olarak da fiks ya nur sürer yahut hale soygazi olurdu.

bu çiftimiz de komünist ama yuppie olmuşlar. sevimli bir veletleri var. adı da nazım. nazım sünnet olacak, tabi bu bir örf ve adet ama hale soygazi tedirgin ve mecburiyetin verdiği bir sıkıntısı var. kayınpederi de biraz nobran bir herif. rahmetli aytaç yörükaslan oynuyordu sanırsam. işlem bittikten sonra deriyi getiirip, annesine bunu pilava kat da yiyelim deyip bir erol taş kahkahası patlatıyor. o ana kadar metaneti elden bırakmayan hale hanım, kocasına sarılarak ağlamaya başlıyor. koskoca nazım'ı sünnet ettikleri yetmiyormuş gibi. peh peh peh.

bunu eleştiren buduncuların artık adı ahmet midir, mustafa mıdır bilmiyorum. diyelim ki kendi isimleri türkçe olsun. sanki memlekette arapça harici dilde isim koymak yasaklanmış. bekarsanız, karınızın hamilelik sürecinde görürüz sizi.

''büküntaaay, oğlumuz olursa rahmetli dayımın ismi konsun taaam mıaaa ?''

dayının adı neydi hayatım ?

murtazaaa

benim de 53'e bir şey kalmadı. iki gün evvel evden çıkarken, kadının birisi delikanlı diye seslendi. üstü başı çok bakımlı değildi. benle akran olduğu gibi büyük de olabilirdi. binamızın önüne atılan bir çekyatı göstererek, sahibi var mı diye sordu. delikanlı diye seslenmesi tuhafıma gitti. sonra da ben bu mahallenin kızıyım dedi ayrılırken. ah be abla gençken güzelmişsin ama bu dişsiz halinle kimse seni artık almaz diye düşündüm ve yola devam ettim.

jan frenkel-kalina krasnaya (kızıl alıç ağacı)

hz. ali'nin evlatları ve ehli beyt'e olan sevgisinden ötürü kendisine yöneltilmiş rafızi ( he. ebubekir ve ömer'in hilafetini kabul etmeyen ve hz. ali'ye hürmette aşırıya kaçan) suçlamalarına şu şiirle cevap vermiştir:

إِنْ كَانَ رَفْضًا حُبُّ آلِ مُحَمَّدٍ
فَلْيَشْهَدِ الثَّقَلَانِ أَنِّي رَافِضِي

türkçesi: hz. muhammed'in ehli beyt'ini sevmek rafızilikse, ins ve cin şahid olsun ki ben rafıziyim.

okan buruk kardeşim bile bu şeye hallenmez.

instagram gibi kullanmak sorun değilse, mümin kardeşim tantrum, saksocu coup de grace'ın instagram'dan alınmış bir fotoğrafını buraya atınca, kelavlar ve meriçler neden tepki gösterdi ?

1920-2020 yılları arasında yaşamış, 1982-1991 seneleri arasında birleşmiş milletler örgütü genel sekreterliği yapmış olan perulu diplomat. tüm bm tarihinin en başarılı genel sekreteri olarak kabul edilir. bununlar beraber kıbrıs meselerini çok gayret etmesine rağmen çözememiştir. yine de iran-ırak savaşı sonrası müzakerelerde arabuluculuk, sscb'nin afganistan'dan çekilmesi konusunda arabulucuk, kamboçya iç savaşı sonrası barış ve inşa sürecinin tesisi konusunda olumlu adımlar atılmasına öncülük etmişti. görevi bırakmasının 1 sene sonrasında başlayan bosna savaşı'nda boutros gali değil de cuellar olsaydı bu kadar büyük soykırım yaşanır mıydı diye bazen düşünmüşümdür.

film tabi ki iran'ın dünyaya kazandırdığı en önemli işlerden bir tanesi. bizde de izlemediğim ama duyduğum kadarıyla dizi versiyonu çekilmiş ve ege aydan oynamış. türk dizi sektörü böyledir. popüler bir kitap, retro bir dizi veya filmi alıp, asli mahiyetinden çıkartarak haftalarca, aylarca sündürürler. geçelim,

filmi ilk çıktığı senelerde dvd player'da izlemiştim. o günden bu yana yönetmenin meramına veya ruh haline dair kanaatim değişmedi. dolayısıyla filmdeki oyunculuk düzeyine, epeyce fazla olduğunu düşündüğüm mantık hatalarına, etkili bir son sahne olmasına rağmen zorlama duran küçelere su sepmişem türküsünün kullanılmasına değinmeyeceğim. değineceğim şey, yönetmenin meramını çözmeye çalışmak. bundan sonrasında spoiler var.

bu film iran'ın resmi ideolojisinden tamamen kopmamış, kendisini müslüman olarak tanımlayan, dindar bir adamın, rejimin çirkin yüzünde tezahür eden devlet islam'ının haricinde başka türlü bir islam olabilir fikrini öne sürmesidir. bu yaparken de belki rejimden nefret eden milyonlarca iranlının gözünde en büyük nefret objelerinden olan şii molla sınıfına mensup bir adamı her şeyin başlangıç noktasına oturtuyor. hükümlü ve iflah olmaz hırsız reza megali karakteri dinsiz değil ama yaratıcıyla bağını pratik olarak koparmış umutsuz bir suçlu. filmin başında molla rıza ile yaptığı kısa sohbet ve ondan etkilenişi bir parça sefiller romanındaki jean valjean ile rahip myriel'in durumuna benziyor. reza, ameliytta öldüğünü öğrendiği molla rıza'nın kisvelerini giyip hastaneden firar ediyor ve o kisveyi geçirdiği andan itibaren başka bir kimliğe adım atıyor. film boyunca gerçek reza ile büründüğü kimlik arasındaki tezattan kaynaklanan komik olaylara gülüyoruz. kisve reza'yı dönüştürmüyor ama reza foyasının meydana çıktığı ana kadar geçen sürede gördükleriyle yeni bir adam oluyor. reza daha dingin, hatta nihilist bir ruh haline geliyor. sondaki etkili vaaz sahnesinde artık kimlik değişimi dıştan içe değil, içten dışadır. çünkü molla reza'nın hastanede ölmeden önce kendisine söylediklerini tekrar ederken, sözün manevi bağlamını anlıyor. zira bahsettiği şeyin merkezinde kendi hayatı ve duyguları var.

bu film tıpkı daha önce haklarında yazma mutluluğuna nail olduğum (bkz: grounhog day) ve (bkz: das leben der anderen) (başkalarının hayatı) gibi, insanoğlu için ahlaki yükseliş mümkündür tezini ele alan umutlu bir film. belki yönetmen size dini ve dindarları yanlış anlattılar deme gayesiyle filme başlamış ama daha yüce bir noktaya varmış.

eski kaşarlardan bir kaçı dönüp de moderasyondan ayaklarının tozuyla mikrofon alırsa, sözlük canlanır. saksocu simurg freud'un melek tozu etkisinde abuk subuk konuşup, kahkahalar atarak yaptığı radyo yayını sıçmığını bile onlarca abazan dinliyor ve gecenin 3'üne kadar yorum atıyorlardı. bu ölümlü dünyada geçer akçe olan din amcık dinidir. amcıklar sözlüğü kurtarır.

sosyal medyadan bir kadınla tanıştım. görünüm ve karakter olarak tam bir alfa dul. eh bizi bilen bilir. orta sınıf ahlakına sahip bir aptal iken, kadınlarca öpüle öpüle parmigiano kaşarına döndük. ablayla yarın buluşmak üzere sözleştik ama o kadar keyifsiz ve enerjim düşük ki randevu oluşturduğuma pişman oldum. şimdi ben bu ateşli dulu atlatmak için nasıl bir yalan söylemeliyim ? büyüğünüzüm ama genç kazanovalardan tüyo alabilirim. dm kutum açık. kuru götlere hallenen 30 yaş altı oğlanlar mesaj atmasın. aslında hanımlardan da tüyo alabilirim.

i'm 93 you're 16, can't you see i'm going blind !