türklerin yunanca müziklere bayılması

"acaba yunanlar da bizimkilere bayılıyor mudur?" diye sorduran durumdur. acayip seksi ve karizmatik bir dile sahip ama bizim komşu, yalan olmasın şimdi. bir rakı sofrasında, illa hep bir yunanca şarkı arayanlardanım.

katılmadığım önerme. ben yunanca müzik sevmem.

doğru olan önermedir. (bkz: öteki sorunu)
halkların genel kişilik profilleri, örf, adet, yemekleri gibi bir çok konuda benzeştiği iki millettir yunan ve türk milleti.

onların bizim müziğimizi, bizim onlarin müziklerini beğenmemiz normal. ermeni muzikleri, kürt laz çerkes diye uzar gider bu liste.

bence mesele yunanca olması değil, sözlerini anlamadığımız, herhangi bir dildeki şarkıyıda seviyoruz. yani anlamayalım, melodisi hoş gelsin yeter.

karşılıklıdır. kültürel olarak birbirimize yakın bir halkız. youtube dan arattığınızda ibrahim tatlıses'in atina konserinde yunanlıların nasıl kendilerinden geçtiklerini görebilirsiniz. müzik en güzel iletişim yoldur değil mi.

doğal bir durumdur. ezgisi hoşuma gidiyor, dinliyorum. hatta bazen ilk türkçesini dinlediğim şarkılara denk gelince daha bir hoşuma gidiyor, kültürler arası iletişimin ve alışverişin en güzel ürünlerinden.

buzukiden. insanın ayağa kaldırıp söyle bir sallanası geliyor

niye acaba?
müziğimiz bizans müziğidir.
bu canınızı sıkabilir.

yunan tavernası tabii ki kulağınıza hoş gelecektir.

zorba the greek filmini izleyince fatkedilendir.

hangi müzik mesela yunan kirve? türk halk müziği mi? türk sanat musikisi mi? eğer halk müziğinin yunan olduğuna dair fantastik bir inancın varsa bilirsin türklerde uzun hava diye bir olay var. anaaaaa moğollarda da uzun şarkı diye bir mevzu var? harbi yunan müziğiymiş yav. baksana moğollar bile yunandan öğrenmiş şarkıyı.

zamanla akrabalaşmış kültürler olduğundandır. iki toplumun dil, din ve birkaç konu dışında yaşamı neredeyse aynı. aile yapısı, yemekler, müzikler birbirine benzer, birbirine çok şey katmış iki toplumuz aslında. yunan adalarına gittiğimde kahvede oturan kasketli dayıdan, kamyonetle domates satan satıcıya her şey bizim toplumun aynadaki yansıması gibi gelmişti bana. çat pat ingilizceyle konuştuğum insanlar da çok sıcak ve yakın davranmaya başlamıştı türk olduğumu söylediğimde. belli kesimler dışında öyle düşmanlık besleyenler falan yok, milliyetçi duygulara sahip biri olarak söylüyorum bunu. fonetik olarak çok da hoş bir dil ayrıca.