varlıkla sınanmak yoklukla sınanmaktan zordur

tam da böyledir, varlık anında insan kimseye ihtiyacı yokmuş gibi davranır. yokluk anında ise daha birlik beraberlik içinde olur, rabbine daha yakın olur:

"insana bir sıkıntı dokunduğu zaman, gerek yan yatarken, gerek otururken, gerek dikilirken bize dua eder. kendisinden sıkıntısını gideriverdik mi sanki kendisine dokunan o sıkıntı için bize hiç yalvarmamış gibi aldırmadan geçer gider. işte o aşırı gidenlere yaptıkları şeyler böyle güzel gelir."*

varlığın sınavının farkında olmayabilir kişi, yoklukta tevazuyu boğan ve şükrü azaltıp isyana sevk eden bir durum. orta halli olmak iyidir her zaman, kararı iyidir.

"tok anlar mı açın halinden" sözünün tecellisi olabilecek tez.
sınava girecek zengin bencilliği değilde nedir bu?
allah'ım beni yoklukla değil, varlıkla sına köylü kurnazlığıdır.

tüm mal varlığını bana ver o zaman. biraz da ben varlıkla sınanıp zor bir hayat yaşayayım. tüm yükünü omuzlarından almaya hazırım. yeter ki sen mutlu ol :)

yoklukla sınanmamış insan beyanı.

madem zorlanıyorlar versinler varlıklarını istedikleri kadar sınansınlar kolayca.

fakir avuntusu sözlerden bir tanesi daha... alakası bile yok arkadaşlar. inanmayın böyle saçma şeylere. bunlar sizde ön yargı oluşturur. sizi uyuşturur. ciddi manada yoklukla da varlıkla da sınanmış birisi olarak söylüyorum bunu size.

o zaman ben zoru seçiyorum nolur varlıkla sınanayım