wild blue yonder

bölüm başında bir newton sekansından sonra, gittikleri uzay gemisinde tardıs ateş püskürür. tamir olması için doktor birkaç ayarlama yaptıktan sonra, sonik tornavidayı da anahtar deliğine takar. bir süre uzay gemisinde dolanırken tardis bir anda kendiliğinden oradan uzaklaşır. donna, durumun vahametine sitem ederken doktor ise, “tardis boşuna buradan gitmez; bir tehlikeden ötürü gitmiş,” diyerek durumu açıklamaya çalışır. tardis’ten umudu kestikten sonra, gemiyi kontrol edip onu çalıştırmayı denemek ister doktor; ancak gemi bir kelime söyleyerek bir değişiklik durumu gösterir. doktor bunu da anlamaya çalışırken, geminin uzun koridorunda yürümenin zorluğuna karşılık bir araç için düğme bulur. tabii daha ilk geldikleri anda ilerde gördükleri robotu merak edip yanına gittiğinde doktor hareketsiz duruyordur ve hareket etmeye kalktığında da sadece ufak bir ilerleme yapıyordur. doktor, geminin asıl yerine gidip orada bir şeyleri kurcalamaya başlar ve donna’ya da yapması gerekenleri söyleyip başka bir odaya gidip farklı bir takım iyileştirmeler yapmaya çalışır.
donna işini yaparken, yanına doktor gelip biraz sessiz bir şekilde oturur; ancak donna konuşmaya devam eder. daha sonra donna, doktor’un yanına gelir; orada da konuşmalar devam eder. ancak bir sorun vardır: hem doktor hem donna konuşurken yanlarına gelenler çoğunlukla dinliyorlardır. sonra “kollarım uzun,” diyerek ikisi kendini belli ederken doktor hemen donna'nın yanına koşar. bu arada hemen anlamazlar bu durumu; biraz uzun sohbetten sonra gözleriyle görünce anlar doktor sorunu. sonra kendilerine benzemeye çalışan bu şeylerle konuşmaya çalışsa da pek beceremez. oradan uzaklaşmak için koridora döndüklerinde, peşlerinden yaratıklar onları kovalarlar. araba ile kaçmaya çalışsalar da yaratıklar fazla uzaklaşmalarına izin vermez; ancak kendileri de büyüyüp kocaman olurlar ve geminin içinde sıkışıp kalırlar.
doktor, onların ne olduğu ile ilgilenirken geminin yanlarındaki merdivenlerden içeri girip saklanmaya giderler; çünkü düzelmeye başlamışlardır. tam gittikleri anda bir kelime daha söylenir ve gemi kendini yine değiştirir. donna ve doktor ayrı düşüp ilerlemeye devam ederlerken çıktıkları yerde birbirlerini görürler; ancak bir başka odada da doktor, donna ile karşılaşır. ikisi karşısındakini sorgularken, sordukları sorularla bu işin içinden çıkamamaktadırlar. doktor kravatını çıkarıp bir farklılık yaratmak ister ve donna uzun süre konuştuktan sonra çıkardığı kravatı sorar doktor’a; doktor’u kopyalayan yaratık o an sorunu anlar. doktor ise donna’ya tam güvenecekken sarılmak için yeltendiği anda yaratık dayanamayıp erir. doktor ve donna kaçıp bir odada tekrar çıktıklarında, bu sefer dört kişilerdir. birbirlerini tanımak için soru sorma işini yapmaya kalkarlar; ancak konuşmanın bir yerinde kopya donna kendine “aptal” der ve doktor hemen oradan yakalar durumu. “donna kendine kolay kolay aptal demez,” diyerek kopyayı ortaya çıkarır.
iki kopyayı karşılarına aldıklarında, onlarla konuşup anlaşmaya çalışsa da bunu başaramayacağını anladığında tuz dökerek bir batıl inancı ortaya koyar. yaratıklar batıl inancı sorgulayıp öğrenene kadar doktor, kopya doktor ile konuşmaya devam eder. sonra batıl inancın basitliği ortaya çıkınca kaçmaları gerektiğini anlarlar ve geminin kaptan köşküne koşup orada araya bir cam kapı koyarlar. çiftler karşı karşıya dururken donna, neden kendilerini kovaladıklarını anlamaya çalışır. doktor da donna'nın bu sorusu üzerine, “adrenalin ile düşünme hızını arttırarak kopyalamayı hızlandırmaya çalışıyorlar,” der ve “kopyalama tamamlandığında bu yaratıklar tardis’i daha kolay ele geçirecek,” diyerek durumu tersine çevirmek için sakinleşmeyi ve düşünmemeyi teklif eder. bu, doktor için imkansız bir şeydir ve sorular kafasında karıncalanırken bir de yaratık soruları sıralamaya başlar. bir de dışarıdan gelen sese bakarlar; orada kaptan, kasksız şekilde geminin dışına çıkmıştır. bunun sebebi olarak ise kopyalama işlemini bitirmek için canına kıydığını anlar. tabii o anlarken yaratıklar da anlar ve öğrenir. cevabını bilmedikleri soru ise: “kaptan bunu neden yaptı?”
sonra doktor düşünürken yaratık da düşünüyor; hatta doktor sussa da yaratık doktor’un düşündüklerini seslendiriyordur. aslında bu gemiyi havaya uçurmak için, geminin geri sayımını yavaşlatmıştır. yaratıklar yavaşlığı anlamıyor ve çözemedikleri için geminin geri sayımı yavaş ilerliyordur. geri sayım en son beşte kalmıştır ki doktor, robotun yavaş yavaş patlatma düğmesine gittiğini, bu işin ise üç yıldır sürdüğünü söyler. geri sayımı öğrenen yaratıklar koşup iptal etmek ister; ancak doktor kapıyı kapatır. doktor’un kopyası aynı bilgilere sahip olduğu için açmaya çalışır, doktor ise kapatmaya uğraşır. bu işin sonu olmayacağı için, sayımı hızlandırmak aklına gelir. hızlandırdıktan sonra iptal etmek için robota koşan yaratıkları kovalamaya başlarlar; ancak doktor bu işin zor olduğunu, hatta tehlikenin geçmeye yakın olduğunu gören tardis’in geri geleceğini söyleyerek koşmayı bırakır.
doktor’un kopyası ise köpekvari bir koşu ile çita gibi koşsa da, robot geri sayımı hızlandığı için son düğmeye basmaya çok yakındır. doktor, tardıs’e biner; ancak donna geride kalmıştır ve kopyası ile yan yanadır. doktor’un acelesi olduğu için bir soru sorar; o soruya göre birini alıp oradan ayrılır. robot ateşlemeyi yapar, gemi patlamaya başladığı anda doktor içeride donna ile konuşuyordur. sonra bir anda kollarını tardıs ile inceler ve biraz fark olduğunu görünce donna’yı tardis’ten dışarı atıp gerçek donna’yı geri dönüp alır ve son anda kurtarmış olur. onu geride bıraktığında donna, her şeyin bittiğini düşünse de doktor son anda fark eder, neyse ki. oradan kurtuldukları için mutlu bir şekilde dünyaya döndüklerinde doktor tuz olayına takılıp, “bunu yapmaman gerekirdi,” der. evrenin son sınırında bunu yapmanın tehlikeli olduğunu belirtir. eve döndüklerinde donna'nın dedesi onları bekliyordur ve doktor’a sarılıp bir sorun olduğunu söyler. etraf biraz karışıktır. dede “dünyanın başı dertte,” dedikten sonra insanlar birbirine girer ve bölüm bitiyor.

yıllar önce izlediğimiz ve her izlediğimizde hissettiğimiz o doktor who tadını kesinlikle bu bölümde aldık. david tennant bir yana yazarın katkısı burada çok net anlaşılıyor. her detaya dikkat edilerek yazılmış bir bölüm ve harikulade bir bölüm. eski güzel bölümler arasına girebilecek bir bölüm yani. tennant'ın ilk onunda yer alır kendine ve ilk beşi de zorlar bence.