yakışıklı olmak nasıl bir duygu

peşinde kızların koştuğu biri olmak, senle tek gecelik yaşayabilmek için,
sözlüğün yakışıklıları yorumları alalım

kızlar ilgisini hemen belli ediyor. hani kapış kapış gitmek deyimi var ya o gerçek işte. (bkz: ne biliyim ben ank)

bu, yakışıklı olan, ya da öyle görülenin yaşadığı bir şey olmasa gerek. çünkü göreceli bir şey. birilerinin yakışıklı bulduğunu kimileri de bulmayabilir. bu, onu yakışıklı bulanların yaşadığı bir "şey", bir duygu hali olmalı ve yakışıklı bulanların hepsinde de aynı mı, başka başka mı bilinemez sanırım.
(hadi yaa.. demek öyle bulunanın da hissettiği bir şey var yani ha.. hmm.. şimdi okuyan herkes konuya ne kadar yabancı, uzak olduğumu anlamıştır diyosun ha.. tüh.)

bunu birine sordum defalarca, hiç cevap vermedi, sinirlenmeye başlamıştım en sonunda.
sonra fark ettim ki aynaya soruyormuşum.
lağnet olsun.*

32 yaşımdayım, kız çocuğum olmamış, kız çocuğun olmamışsa öl yani.
doktor, minibüscü, taksici, tanıştıkların, garsonlar, herkes, herkes yakışıklı demiş sana, çok yakışıklısın demiş,

neye yarar. kız çocuğun yok. sus. bok herif.

yakışıklı biri yakışıklı olduğunu çok da farkına varmaz. aptal olan insanın bunu farkına varamadığı gibi, kısacası güzel kadın ve adamlar çoğu zaman farkında değil bu durumu.. taa ki başka ,daha aptal insanlar tarafından şişirilen ego devreye girip o güzelliği yok edene kadar..güzeli de yakışıklıyı da başkaları belirliyor.

valla anlatılmaz yaşanır.
söz yaşayanlarda.

bilmiyorum, mezzo morto abime sormak lazım.

kızlar bir dediğimi iki etmiyor sırf yakışıklıyım diye hayat bana kolay yüzünü gösteriyor ne dert var ne keder ne de yakışıklılığım harici bir şeye kafa yormak.
misal fikir üretmek falan düşünmek bunlardan muafım hep.

erkeklerin içerisinde yaşadıkları toplumda tatmalarının çok zor olduğu duygudur. toplumlar sahip oldukları genel fenotipi görmezden gelme eğilimindedirler ve bu fenotipin dışındakilere ilgi duymaya daha meyillidirler. günümüz güzellik piyasasının kadınları esir alıp bazısını az bazısını çok ama hepsini bir kalıba soktuğundan erkekler ortada armut gibi kaldılar. öyle ki türkiye'de kolayca ilgi görecek hafif zargana, sarışın ve ortalama tipli bir iskandivan erkeği kendi ülkesinde aynı ilgiyi alamazken bizim burada sokak köpeğinden daha değersiz görülen 175 ortalama bir esmer türk erkeği orada buradakinden çok daha fazla şans bulabiliyor.

ben kendi adıma 16-17 yaşımdan beri hiç hissetmediğim bir duygu olduğundan nasıl olduğunu söyleyemem ama sosyal medyaya her girdiğinde bir özelliğinin aşağılanmadığı bir güne uyanmak daha iyi hissettirirdi herhalde.

erkeğin yakışıklısı olmaz. işe yarar ya da yaramazı olur. işe yarar olanları da kafeslemeye çalışan hatunlar olur. mesela ali ağaoğlu yakışıklı mı yani?

yakışıklı olmaya çalışan erkekler bana komik geliyor. napacan olum yakışıklı olup? jigolo mu olacan? vurduracan mı?

lazer yaptıran mı dersin, oje süren mi, iyice kafayı yediler.

biri yanınızdan geçerken güldüğünde tişörtümde leke falan mı var ya da fermuarım açık kaldı diye düşünüyorlar.

size bakıp yanındakine bir şeyler söylendiğini gördüklerinde kendi üstlerine alınıp paranoya yapıyorlar.

ben allah'tan yakışıklı olmadığım için böyle şeylere maruz kalmıyorum. hani derler ya deveyi yardan uçuran bir tutam ottur.

kadınlar ot değil ama biz erkekler deveyiz. bir bakışa bir gülüşe hayatımızı karartabiliyoruz.

(bkz: bilmem bana sorun)

anlatamam kardeşim.
ben de çirkinim.

hehehe süüü!

yakışıklılık hakkında bi bilgim yok ama çirkinliği sorarsan 3 cilt kitap yazacak kadar tecrübem var.

hemen anlatıyorum. tabii ki de:

anlatıp da ibrahim erkal tipli hencinslerimin moralini bozacak kadar kötü biri miyim?
tabi ki hayır.