yâr olamadın

(bkz: cemal safi)'nin çok sevdiğim şiirlerinden biridir. özellikle;sen kendi kendine yâr olamadın. dizesi beni benden almaktadır.

yâr olamadın
güldüğün her yerden gül biter sanma
sen beni ilk defa yaralamadın
ben sana kul köle olurdum amma
sen bana bir günlük yar olamadın

bu kadar yüklenmek var mı susana
yerimde olupta çıldırmasana
ben gönül köşkümü açtmda sana
sen sokak kapını aralamadın

hançerle mavzerle yıkılmazdım da
süründüm aklımı senle bozdum da
ben sana yüzlerce roman yazdım da
sen bana bir satır karalamadın

onbinde bir kula nasip olsam da
kadrimi bilmedin nimet olsam da
ben senın bağına rahmet olsam da
sen benim dağıma kar olamadın

kalplere şifalar sunan meyvaydım
her keyfe kedere derde devaydım
ben senin bahtına gülen ayvaydım
sen bana ağlayan nar olamadın

yıllara mal oldu gözümden düşmen
ey şimdi aynayla kavgalı düşman
her zaman mahçupsan her zaman pişman
sen kendi kendine yar olamadın


cemal safi