yazarların asla affetmem dediği ilişki hataları

sanırım şimdilerde z kuşağı buna redflag diyor.
her insanın hayatına dair prensipleri olduğu gibi, ilişkilerine dair de var elbette. kimisi için önemsiz olan şeyler kimine göre çok önemli olabiliyor.
benim de birkaç tane affedemediğim şey var tabii ki ama bir tanesinden bahsetmem gerekirse bu;
eve gelirken ince siyah külotlu çorap giymemesi ya da yanında getirmemesidir.
anında soğurum ve ilişkiyi noktalarım!
kesinlikle affedemem bunu!

ilişkiyi sağa sola çok anlatması.

‘asla affetmem’ dediğim her şeyi affettim. büyük konuşmamanın önemini anladım. o yüzden çok da şey yapmamak lazım.

aldatmak ve şiddet.

yok. evet.

aldatılmak(harf bile ziyan etmem )
şiddet (üzerine tartışmam bile)
küfür edilmesi (saygı yoksa zaten bitmeye mahkumdur )

yalan, yalan, yalan.

(bkz: yalan)
(bkz: sadakatsizlik)

asla dememek lazım tabi ama benden bir an bile olsa soğuduğunu hissetmem ya da kolayca vazgeçebilmesi… bu dönülemeyecek bir eşik bence. yalan, dolan, ihanet bunları herkes yazmış zaten.

ilişki yokken insan birçok şeye asla affetmem diyor ama ilişki içinde iken bir de bakıyor ki o kadar çok şeyi affermiş ki. o yüzden hiçbir konuda asla demiyorum.

siz yine de asla demeyin yutarsınız valla.

sinsilik gördüm mü çok pis soğurum. kızlarımız dürüst esnaf olmalı. dürüst pozu atan sinsi esnafları kınıyorum tüm nezaketimle.
#sinsilerout

tanrım kötü kullarını sen at sevsen ben at sevmem hskajahha.

herşey ya da hiçbi şey.

türk karısında, çoğunda, inşallah hepsinde diil, mevcut olan " bir herifi adam etmek" fiili etken rol oynarsa, o benim gibi insanları çileden çıkarır.

iş döner dolaşır, lan sen kimsin ki, neyin matah ki beni şöyle şöyle olmaya zorluyosun, a döner.

ya bi ilişkimde resmen " bardağı taşıran son damla" çok etkili oldu. ve orada, o yerde, o zaman ve noktada " şekerim ben böyle devam edemem, ben şimdi bira içmeye gidiyorum, eşyalarını topla, çıkışta anahtarı posta kutusuna at, döndüğümde senden bu evde hiçbi iz kalmasın!!" dedim!!

benden beklenmez, ama dedim bunu !!

çünkü hep aynı tür eleştiriler, belirli aralıklarla geliyodu.

e ben öyle olamam ki...neden beni seçmiş, ben onun eleştirilerine göre " yanlış seçimim" , gitsin başkasını bulsun, şeklinde düşündüm.

en sonuncusunda, bardağı taşıran son damla, " ya yeter hocam, ben şunu şöyle yapıyorum, bunu değiştirmiycem kusura bakma", dedim, lök gibi kaldı karşımda.

bunun dışında herşey, karşılıklı anlayışla, çözülür... yalnız "bi herifi adam etme " misyonundaki karı , kendi doğrusunda gidiyo, o seni değiştiriyo ama sen onu etkileyemiyo, değiştiremiyosun...

öyle olunca da olmuyo.

manitanın cinsiyet değiştirmeye karar vermesi. hayır asla affedemem.