yazarların nefret dolu olması

...saldırgan ve önüne gelene nefret saçan yazar olunca, üstün olunuyor sanrısı... itici, nefes israfı ve bir uzak durun lütfen çağrısının öznesisiniz, bence sözlüğe dair kurallar dahilinde olmalı bu yorumlar, zira insanca uyarınca daha da çirkefleşiyorlar... takip etmekten de usanmıyorlar solucan yürüyüşü gibi...
devam niteliğinde düzeltme:
...başlığın ilk tanımının hemen sonrasında, başlıktaki mevzuya örnekler sergilemeye devam edince düşünüyor insan, lütfen artık takibi bıraksa, bir noktadan sonra kısırlaşıyor... hiç kimse o kadar önemli değil, merkeze koyup saldırıııın çığlıklarına lüzum yok... ayrıca, o tanımda, döne döne insanların her şeyden şikayetçi olup bahane sunmalarını eleştirmiştim, ama tabii ki o kısmı paylaşmamakta haklı malum kişi, herkes algısı kadar iletişimde... biraz uzakta oynarsa nefes alacağız, bir zahmet, zira sıkıcı oldu...
dipnot: her yazılan takip edilip yorum yapılmak zorunda değil, engel tuşu var, zevkle yapılabilir, küçük ego şaha kalkar...

bir önceki başlığı ‘bir yaz daha bitti tribi’ girdiği tanım ;
‘ ...sanki devam etse, dünyayı kurtaracakmış gibi vızıldanan insan davranışı...’ şu şekilde olan, yazılan tanımları beğenmeyince ‘ağlayarak günlüğüne yaz kısmını yanlış anlayıp,ağlayarak sözlüğe’ yaz olarak anlayan ‘çaylak’ serzenişleri. keşke başlık açmaya bir sınır getirilse de şu şekilde başlıklar görmesek.

umarım bu sözlükte çoğalmazlar.

birilerinin nefretiyle haşir neşir olmuş yazar başlığı. (yani sanırım.)

hepsi değildir diye temenni ediyorum. yok yav değildir. mesela ben ponçiğim hah.

bu kadar saldırgan, ön yargılı, agresif olmaya gerek var mı? nazik olunuz, zira nezaket, sağırların duyabildiği, körlerin de görebildiği bir dildir.

bu sözlükte nefret dolu yazarlar yok bence. azıcık sivri dil görünce afallamayın prensler/prensesler.
neyse ağlamayın hadi, gelin sarılalım.

doğru bir önerme. eski fularlilardaniz, pek bir seyi begenmeyiz. ponciklik bize gelmez. kaostan beslendigimiz dogrudur.

hep nefret doluyum ama yansıtmayı sevmem.

bunu annene sorsana delikanlı.

bu gibi yerler ülkenin yansıması çünkü. eline telefon ve klavyeyi alan atıp tutuyor fazla dikkate almayın kimseyi.

evet ben nefret doluyum... şu an doldum. neye? mobilet tarzı motorlar var ya? piç motoru diyoruz. sürenler öyle çünkü. egzoz sesinden başka bir haltı yok. sürenlerin hepsi ölse keşke. vatana millete çevresine ailesine bir bok olmaz bunlardan.

allahın hanzoları.

genelde bilinçli insanların toplandığı bir yer olduğu için sorumluluk ve farkındalık gibi yetileri gelişmiştir. dolayısıyla böyle bir toplumda gayet doğal bir durumdur.

ne alaka. bak lucifer var. hristiyanismail var. mastor var. adamlar aşk dolu lan. siz yine de fazla yaklaşmayın.

doğru bir tespit. bazı yazarlar için yani.

şurada rütbeler üzerinden bile nefret kusanı gördüm.

profesör yazmışlar bana mesela. yahu sözlükteki genel duruşumuza göre takılan geçici lakaplar bunlar sadece! olay haline getirilecek bir şey değil. burada 3-5 temel bilim tanımı girdim diye gerçekten profesör olduğumu iddia edecek ya da bununla hava atacak değilim herhalde. rütbeleri kim veriyorsa o yakıştırmış. sorsalar, "kendine rütbe seç" deseler, o rütbe gelmezdi bile aklıma. buna bile huysuzlanan oldu yahu, şaka gibi! *

ne dertleri var kim bilir. kendiyle sorunu olmayanın olmuyor kimseyle sorunu.

özellikle sosyal medya'nın hemen her mecrasında; saçma sapan yorumlar, tanımlar, laf atmalar vs gibi ihtimaller karşısında şahsen sıkça ve ani -borsa gibi- değişebilen eylem, duygu durumu.

işte bu yüzden herhangi bir şey paylaşmadan önce ilk olarak 10'dan geriye saymak çok önemli.

sonrasında ise içeriğinizi/düşüncenizi/yorumunuzu istediğiniz kadar filtrelendirebilir, yıllandırabilirsiniz.

kimbilir, belki de hiç paylaşmazsınız.

yani siz mevcut yaşantınızda, şu ekonomide, şu siyasi gündemde nefret ötesi, kin dolmuyorsanız. bize de o rahatlıktan verin.

bana yetki verseler şimdi 30 milyonun canına kıyarım gram üzülmem ve tarihe geçerim.

evet nefret iyi bir duygu değil. evet. ama bir insan olarak, insanlık adına nefret etmem gerektiğine inandığım şeyler var. terketme lüksüm ve hakkım olduğuna inanmıyorum.