1.
kahramanı babamdır.
yokluk zamanları fakir insanların çilesi daha da derinleşiyor. bir bayram günü köyden ilçeye gelen babam çocukluğunda bir eve uğramış, soğuk hava içeri buyur edilmiş ve kendisine çay ikram edilmiş. bu rutinleri pek bilmeyen o zamanın çocuk aklıyla ikram çayı bitmesin diye çay kaşığı ile yudum yudum içmiş. annem anlattı bunu. kendisi bunu bize anlatamayacak kadar gururluydu. ne zaman akşam çayı içecek olsam aklıma gelir. şekersiz içtiğim çayım önümde, kaşıksız.
"yokluk, insana çayı kaşıkla içmeyi öğretir. varlık ise... kaşığı unutturur."
yokluk zamanları fakir insanların çilesi daha da derinleşiyor. bir bayram günü köyden ilçeye gelen babam çocukluğunda bir eve uğramış, soğuk hava içeri buyur edilmiş ve kendisine çay ikram edilmiş. bu rutinleri pek bilmeyen o zamanın çocuk aklıyla ikram çayı bitmesin diye çay kaşığı ile yudum yudum içmiş. annem anlattı bunu. kendisi bunu bize anlatamayacak kadar gururluydu. ne zaman akşam çayı içecek olsam aklıma gelir. şekersiz içtiğim çayım önümde, kaşıksız.
"yokluk, insana çayı kaşıkla içmeyi öğretir. varlık ise... kaşığı unutturur."
devamını gör...