hataya düşmeden olgunlaşmak imkansız. insan bir nevi ateşle şekil alan toprak gibidir. acının, hatanın ve pişmanlığın sıcağında kalıp, ondan ders çıkararak olgunlaşmak, yumuşamak ve değişmektir.
pişmanlıklar insanın başına gelen bir kader değil, önüne konan bir aynadır. pişmek, bu aynaya bakıp “evet, bu bendim, ama artık bu değilim” diyebilmektir. ve bu, insanın kendini en doğru anlamaya başladığı andır.
devamını gör...