gününüz nasıl geçti sorunsalı
başlık "gören kör" tarafından 12.06.2021 22:19 tarihinde açılmıştır.
sabah cocukları anneme bırakıp sgk'ya gittim.yarim saat süreceğini bilmeme rağmen akşama kadar gelmem dedim. planım tüm gün ayağı yanık it gibi afedersin gezip tozmaktı. kemeraltı alsancak bostanlı falan yapacaktım.
işim bitince ki gerçekten yarım saat sürdü, kemeraltı'na gittim. kendime eşarp, tunik, çorap aldım. süt çiçeği'nde bademli kazandibi yedim ve akşama kadar sıcakta dolaşmak yerine anneme geri döndüm. bir an alsancak ve bostanlı gozüme uzak göründü. sanki artık öyle dışarıda yalnız dolaşmak, alışveriş yapmak, bir cafede oturup gelip geçeni izlemek bana zevk vermiyor gibi geldi. iyi ki dönmüşüm çünkü (annem her ne kadar tam tersini söylemiş olsa da) yalnızlıktan giderek daha hızlı sıkılmaya başladığını ve konuşacak, dinleyecek ama en çok aynı şeyi tekrar tekrar en ince ayrıntısına kadar anlattığında onu sakince dinleyecek birisini aradığını fark ettim. akşam üzeri çocuklarla eve dönerken bu defa tüm gün annemle sohbet ettiğim için kendilerini yalnız hisseden oğullarım bana bir sürü zerre kadar ilgimi çekmeyen şey anlattılar ve sorular sordular. onları da sabırla dinledim ve sorularını yanıtladım. akşam yemeğini yerken eşimin işyerine yeni başlayan eleman ile ilgili yorumlarını dinledim. tam sofrayı toplamıştık ki telefonunda alarm çaldı ve bize bir haftadır beklediğimiz filmin (bkz: the father) başlamak üzere olduğunu hatırlattı. sonra maaile filmi izledik demek isterdim ama tahmin ettiğiniz üzere eşim yine sonlara doğru uyudu.* şimdi ev halkı uyuyor ve yalnızlığın tadını çıkarıyorum. günüm güzel geçti diyebilirim. şüphesiz daha güzel gunlerim de olmuştu, inşallah yine olur. çok kötü günlerden geçince böyle basit bir gün bile benim için gayet değerli hale geliyor. çok şükür, elhamdülillah.
işim bitince ki gerçekten yarım saat sürdü, kemeraltı'na gittim. kendime eşarp, tunik, çorap aldım. süt çiçeği'nde bademli kazandibi yedim ve akşama kadar sıcakta dolaşmak yerine anneme geri döndüm. bir an alsancak ve bostanlı gozüme uzak göründü. sanki artık öyle dışarıda yalnız dolaşmak, alışveriş yapmak, bir cafede oturup gelip geçeni izlemek bana zevk vermiyor gibi geldi. iyi ki dönmüşüm çünkü (annem her ne kadar tam tersini söylemiş olsa da) yalnızlıktan giderek daha hızlı sıkılmaya başladığını ve konuşacak, dinleyecek ama en çok aynı şeyi tekrar tekrar en ince ayrıntısına kadar anlattığında onu sakince dinleyecek birisini aradığını fark ettim. akşam üzeri çocuklarla eve dönerken bu defa tüm gün annemle sohbet ettiğim için kendilerini yalnız hisseden oğullarım bana bir sürü zerre kadar ilgimi çekmeyen şey anlattılar ve sorular sordular. onları da sabırla dinledim ve sorularını yanıtladım. akşam yemeğini yerken eşimin işyerine yeni başlayan eleman ile ilgili yorumlarını dinledim. tam sofrayı toplamıştık ki telefonunda alarm çaldı ve bize bir haftadır beklediğimiz filmin (bkz: the father) başlamak üzere olduğunu hatırlattı. sonra maaile filmi izledik demek isterdim ama tahmin ettiğiniz üzere eşim yine sonlara doğru uyudu.* şimdi ev halkı uyuyor ve yalnızlığın tadını çıkarıyorum. günüm güzel geçti diyebilirim. şüphesiz daha güzel gunlerim de olmuştu, inşallah yine olur. çok kötü günlerden geçince böyle basit bir gün bile benim için gayet değerli hale geliyor. çok şükür, elhamdülillah.
devamını gör...