zaman tüneli

miyav

1 aydır düzenli izliyorum.
seneye başlamayı düşündüğüm dünya turu için nereye gidilmeli, nereler tehlikeli, nereler ucuz, nerelerde ne yenir gibi seçenekleri izleyip bir nevi not ediyorum.
hedefim önce balkanlar. sonra latin amerika ve uzak doğu.
bakalım hayırlısı.

bana böyle bir bilgi verirseniz yemin ederim sesli şaşırırım lütfen verin ve şaşırayım teşekkürler

son haftalar her gece koltukda yatma aliskanligi edindigimden surekli geceleri basima gelen olay.

ozellikle avrupada her gecen sene artan olay.

sehir merkezindeki yollara surekli bisiklet yollari ekleniyor.

en sevmediğim şey bir anda elim kitleniyor gibi oluyor uyandırıyor şrfsz olay

tum dunyda muzik konusunda uretimin en kotu oldugu donemdir belki.
yeni sarki uretilemiyor,bakinca cover parcalar yine en cok ilgi gorenler ki turkiyede ozellikle bakinca arabesk coverlari su an piysada en cok tutan.
bunun disinda ensturmantel acidan tarihin en kotu donemi
baba ver elektronigi ,sesi iki cizirdat al sana sarki.


simdi boyle bir donemde turku dinlemeyip de ne dinlesin insanlar ?

yaşıyorken kötü bir hayata mahkum edilmiş insanıar için başka bir hayat şansı olacak mı bu durum telafi edilir mi?

belki de saçmalıyorum ama yaşadıkça mı var oluyoruz yoksa var oldukça mı yaşıyoruz? yoksa ikisi bir arada mı?

inanmak neye göre var? bir inancın oluşup toplumsallaşabilmesi neye bağlıdır?

djdjdjd ya yemin ederim ben. birileri oy verince ayyy diyorum beni okuyan var kız hop tanıma devam artıyor ah diyorum bunları yerim bir gaza geliyorum falan derken aha gördünüz işte hey maşallah tanım sayıma bak bee yürüüüü

para veya kadındır.

yediği kazıklardır.

kalp olduğu için atması durumudur. ( son singapur vapuru olsa buna yakın bir tanım girerdi.)

içli köfte. hayır ne derdi varda içli olmuş…

biraz tuttu. ( 33 e 8 yıl var.) ancak kadınım

dondurma yerken dondurmanın birazını külahın ucunda bırakıp onu emmeyi seviyorsun.

maç öncesi de umarım ziyech oynamaz diye düşünüyordum. birini teke tek bile yakalasa ne hızı yeter ne fiziği. kondisyonu zaten yok. umarım barış oynar diyordum. belki çok yetenekli değil ama fizikli. omuz vurur koşar defansa yardım falan ederdi. ziyech oyunda kaldığı bir saat boyunca ne yaptı sanki.

aynı şey kaan için de geçerli. ben oynadığı maçlarda ne oynuyor anlamıyorum. defansif bir müdahale yapmıyor. ofans zaten yok.

kerem bu maç hiçbir şey yapmadı. daha önce onun için hep yazdığım şey oldu ve sürekli düştü top geldiğinde.

ilk maça oranla daha az pozisyon bulduk ki bu bayern deplasmanı için şaşırılacak şey değil.

yenildiğimize üzülmedim de bişeye üzülüp kızdım. hani maç 1-0 oldu inancın hevesin gider anlarım da hemen kopmayı aşmak lazım. gol yiyince peşpeşe yiyoruz. nellson ikinci golün öncesinde napıyor. hani ayakla pas denersin olmaz yeteneği yetmedi denir anlarım. önünde arkadaşı olmadığını göre göre göğsüyle topu kime indiriyor. belki o golü yedirmese eskaza 1-1i kurtaracaktık. belki bayern başka pozisyonda gene gol bulup kazanırdı bunu bilemeyiz ama sen yapma be kardeşim bu kadar basit hatayı. bu maç eksikliğinden falan değil konsantrasyon eksikliği.

birkaç santimle ofsayt diye iptal olan gol şanssızlık. hakem genel olarak iyiydi ama alfonso davies'i atabilirdi. he bu adamlar geçenlerde daha maçın başında 10 kişi kaldığı maçı 8_0 kazandı öyle bir takımlar ama özellikle davies çok daha önemli bir oyuncu. eksik kalsalar belki en azından beraberlik koparabilirdik.

yine de herşey bitmiş değil. bayern'in her maçını kazandığı senaryoda 2 maçta 2 beraberlik bile bizi gruplardan çıkartır. olmayacak şey değil. bugün copenhag deplasmanında 4 yemiş, sahasında yendiğin manuyu yenebilirsin de taraftarın önünde. şu sıralar çok kötüler. bizden, city'den, newcastle'dan 3 kopenhag'tan 4 yediler son birkaç maçta. neden olmasın.
onları yenersek kopenhag deplasmanına yenilmediğin senaryoda kesin çıktın avantajıyla gidersin. tek çaresi yenmek olan kopenhag daha çok açık verir. içerideki maçı kazanmış olsak bu hesaplara gerek kalmayacaktı. ama hâlâ hiçbir şey bitmiş değil.

sevmediğim misafirlerin çayına kahvesine bazen tükürüyorum.

gençlik spor bakanlığında bir kampa katıldım.. o gün şansıma gelen motto gülümse ve hayal et şeklindeydi.. hayatımın ana mottosu biraz o umutsuzluğa düşünce hayal edip gülümsüyorum.. sonra allah var derman olur diye içimden geçiriyorum cidden iyi hissettiriyor.