femina summa prudentia yazar profili

ev taşınır taşınmasına da başa bela olan asıl kiracıdır. daha doğrusu o depozito var ya o depozito... o depozitoyu vermemek için nasıl kıvranıyor. bir görseniz.

internette bu firma ile okuduklarım inanılmaz yorumlar ve yasal olmayan ama şart koştukları maddeler var. sabırla bekliyorum bakalım, ne olacak? davalık olursak şaşmam muhtemelen.

kadına diyorum ki, "boyayım mı duvarları?" diyor ki, "bilmem, x'e sorayım." ya, söylesene bana, sen ne biliyorsun? banyoda mesela güzelcesine temizlemişim. küçük bir leke buldu. ama belli bir yerde durmam gerekiyor ki göreyim. neyse, "bak", diyor "lekeyi gördün mü lekeyi? olmasın bunlar heee" "ben ne kadar temizlesem de sen beğenmeyeceksin" dedim. "servislerimizden bir tanesi olan oda temizliğini şu x ücretine kullanabilirsin ancak şunlar dahil değil" yani, sağ ol da kullansam bile yine leke bulmaya çalışacaksın. demek istediğim, davada görüşürüz, cicim.

t: yaşadığın yerdeki eşyaları başka, yeni bir yaşama alanına transport etmek.

gece gece ne gömülür he.
kreuzberg döneri olsa da yesek.

t: pide/sesamlı ekmek içerisine bolca et, salata ve sos koyularak yapılan doyurucu sokak yemeği. *

severim, şeker birisi. *

herkesin hikayesi en sonunda farklı oluyor. tavsiye versem, vermeye hak bulsam kendimde, yine de işe yaramaz. herkesin kendisine göre sorunları olacak, onlar çözülecek ki gelişecek insan.

şimdi almanya'dan dönen çok genç var. (izlenimim bu yönde, küçük bir kısım muhtemelen) yapamıyorlar. nedenlerini anlayabiliyorum. ki türk arkadaşlarımla da konuşunca özlemleri büyük oluyor.

ama en sonunda sorulması gereken soru bence "kaybedecek neyim var?" olmalı. gençken bağlılıklarımız ve sorumluluklarımız az oluyor. yaş aldıkça durum gittikçe zorlaşıyor. bu demek değil ki, genç değilken gelenler başaramıyorlar. ayrıca başarmak da kalmak ile aynı teraziye koyulmamalı. buraya gelebilmek de daireyi bulup oturabilmek de başarı. onca evrak sonuçta.

zor ama o da iyi bir gelecek için. hangisi daha önemli?

öğretmenler odasından selam *
femina geri döndü. n'abersiniz?

bırak yürüyüp yürümediğini anlamayı benden hoşlanıp hoşlanmadığını bile anlayamıyorum bazen. binbir şekillere de girse galiba anlayasım gelmiyor. birkaç kız arkadaşım da böyle.

gerçi hoşlansa ne olacak ben hoşlanmayınca?

cennet.

2 adım ötede de deniz. misss.

cutting crew - i just died in your arms

telencephalon, mesencephalon, myelencephalon, metencephalon, temporallappen, parietallappen terimlerini aklıma sokamadığımdan kendime sorduğum sorudur.

kodlasam da olmuyor. olmuyor. hem normal adı hem latince adı ve işlevi aynı kartta yazması ve benim mükemmeliyetçi tarafım birleşince olmuyor.

pü.
öğreneceğim, öğreneceğim, bekle. 2 gün veriyorum kendime.

karışık duygular içerisindeyim.

bir yolculuktan önce genellikle uykusuz kalmayı sevmiyorum.

bir yandan üzerimde stres var bir yandan üzerimde bir boşvermişlik, rahatlamışlık hissi var.

bazen diyordum, hiçbir şey yoluna girmeyecek, olmuyor diye de oluyormuş ya. oluyormuş.

yani eskiden günlüğüme yazdıklarıma bakarken birçok şey beni stres etmiş, sonra yazmışım "femina, seninle gurur duyuyorum." bunlar beni duygulandırıyor. biraz sabır lazımmış.

bir insan kendisini sadece başarıyla ifade etmemeli. tanışırken insanlar kendilerini "işim şu" demeleri de uygun değil bence. sen kimsin? sen tam olarak bir birey olarak nelerden hoşlanıyorsun? iş olmayınca neler yapıyorsun? bunları biliyor musun mesela?

çoğumuz keşkeler ile ölüp gideceğiz.
keşke demeyelim.
aklımızda kalmasın. yapalım.
hadi siz de söz verin.

*

yaklaşık 20 yaşında beynimiz küçülmeye başlıyor.

kaynak: mcgilvray, a. ageing: restoration project. nature 531, s4-s5 (2016).

ritmi süper. dans etmelik şarkı. yine çok geç keşfettim. of.
"wish ı never told ya"

bir erkek bireyin numaramı istemesi... hayır, yok vermek istemiyorum dememe rağmen erkek arkadaşın var mı diye sorması. duvar anladı, sen anlamadın.

yardım ediyorum ama ilgiliyim sanıyorlar. hee. erkek kalmadı sana düştü dibim. hee. heee. heeeeeeeee.

yardım edende kabahat. cidden hata benim.
bu yardımseverliği de atamıyorum içimden. hadi çık işin içinden.

bazen her şey uygundur ama zaman doğru değildir. bir şeyi zaten bu kadar çok istiyorsanız, bakın dikkat edin şey!*, o zaman oldurmanız mümkündür bir şekilde. yıllar sonra olur belki ama yine de olur. işin peşini bırakmayın, kendinize güvenin.

sadece istemek başarıya götürmüyor. herkes ister zengin ve başarılı olmak... ama bunun için her gün istikrarlı bir şekilde çabalıyor musun diye sorduklarında birkaç insan kalır bu koskoca çemberde.

yani sadece istek ile olmaz.*
çaba ve disiplin ile olur.

hangi mantıklı tarafım bir dönemde 55 ects yapmanın mantıklı ve yapılabilir olduğunu söylediyse onu selamlıyorum. okulu erkenden bitirip ne yapacaksın?

psikolojimi kaybettim.
teşekkürler.

yıl 2035 olsa da hâlâ başka bir para miktarıyla da konuşacak mıyız bu tarz konuları? merak ettim. benim de sana sorum bu.

euro olsun, dolar olsun, tl olsun fark etmez. zaten oturup hava atıyorsa büyük sıkıntı.

belli bir para miktarından sonra banka tarafından aylık para alınıyor paranızdan. *
bunu önlemek için farklı adlarda banka hesabı açarak, para meblasını serpiştirmeniz gerekiyor.
nereden bildiğimi sormayın.*

parayı bankada tutmak bir yandan anlamsız yani. yatırım yapmalısınız ama o kadar para varsa mutlaka bir danışmana da paranız vardır. ya da bunun eğitiminizi alırsınız, olur biter.

planlarımı, hayallerimi ve gelecekte genel olarak yapmak istediklerimi birisine anlatmaktan çok çekiniyorum.
olana kadar çabalayıp duruyorum. sonra anlatıyorum. "şöyle şöyle olsun istiyordum. oldu işte."

çünkü anlatınca sanki büyüsü kayboluyor. anlatınca çünkü olası gelmiyor gibi oluyor. saçma bir düşünce çünkü olması için benim çabam gerek. ama bazen diyorum sanki hayatın çarkları anlatınca farklı işliyor gibime geliyor.

ne zaman anlattıysam olmadı çünkü.
vardır bunun da mantıklı bir açıklaması.