zaman tüneli

hiçbir cümle seni iyileştiremez.
bir kayıp yaşadiysan üzgün hissetmen kalbin olduğundandır.
kalp,
hayvanda da vardır.
onu insan yapan işte o acıdığı anlardır.

eğer acıyorsa kalbin ve karabasanlar çöktüyse boğazına,
kudret birkaç uyku uzağındadır
uyandığında artık motivasyona ihtiyaç duymayacak,
zaten yol almış olacaksın
ve herkes uyanır.

yani azizim, acı var ise içinden geçmek lazım gelir.
yorulmak, dinlenmek, aciz kalmak bir gerçekliktir.
padişahın yatağındaki aciz canı, bir hainin elindedir.
uyandığında gücünden sual mi edilebilir?
anladın işte, padişah da dinlenir.

bir dönem interneti görünmez adam olarak kasıp kavuran wwe sporcusu.

edirne ciğerini sevmiyorum ama genel hatlarıyla iyi yapıyordur.

bana kalırsa, ciğerin kralı diyarbakır’da yenir. bunlar bir perdeli ciğer yapıyorlar, zaten ciğeri boşver, o perdeyi ye, yeter.

xiaomi 15t pro kullanıyorum. param olsa yeni çıkan apple telefonları almaya, döneceğim büyük ihtimal. ama xiaomi güzel yani akıcı telefon 144 hz filan.

bugün havayı kaplayan gri bulutların ardından duymayı beklediğim ses. ama yağmadı.

inanmak, ikna olmayı gerektirmez.

uzun bir süredir tekrar tekrar evde kalıyorum yılbaşlarında. hani farklı şehirlerde yılbaşı geçirdim mi? evet. ama bu sefer de o şehirde evde oldum yani.

geleli daha 1-2 gün olmuş
sözlüğümüz diyor
bu nee mod mu olucan kız başımıza
hayırdır.
daha 2-3 sevgili yapıcan
onlarla atışçan falan
halen burada kalırsan
o zaman sözlüğümüz diyebilirsin
izin veriyorum

tek tanrının kendini çeşitli biçimlerde ifade ediş biçimi.

pos’un iyi tarafı, yardımlar “köy sandığına” gitmiyordur.

kötü tarafı, ticari olmayan bir işletmeye pos verilmeyeceğini düşünüyorum. devletin gözünde “kar amacı gütmeyen hayır kuruluşu” sayılıp sayılmadıklarından emin olamadım.

en son cenaze namazı için aldığım.

iadeye verilen bir deri ceket. olmadı da. sonra bir ton uğraştık parayı güç bela geri aldık.

alıştım artık düzenli olarak temizliyorum ve gündelik hayatın sıradan akışının bir parçası haline geldi.

belki de başarılması en zor şeylerden birisi normal sözlük'te mutsuz olabilmek...

kavga etmek burada bir iletişim biçimi... birbirine laf sokup yarın aynı başlıkta şakalaşmalarını görüp insanların sözlerini kişisel algılamak mutsuz olmanın en kestirme yolu, neden yapıyorsunuz bunu? çok büyük efor sarf ediyorsunuz bunu yaparken...

bir de insanların birbiriyle olan arkadaşlıklarını/düşmanlıklarını sahiplenme mevzusu var... “dün kavgalıydınız?” diye bir tutarlılık arama çabası görüyorum, yapmayın, etmeyin... burası insan ilişkileri laboratuvarı değil ki. burası küçük ve karaktersiz bir mahalle... insanlar dün kavgalıysa bugün barışabilir, birbirlerinden nefret ettikten bir saat sonra sevişebilirler, ne var bunda?

arkadaşlar, medeniyet, olgunluk, sağlıklı iletişim falan güzel şeyler tabii ama insanın arada bir bütün bunları kenara bırakıp üç kuruşluk bir mesele yüzünden birbirine laf sokacağı küçük bir mahalleye de ihtiyacı var... çıkın sokağa, bir bakın... insanların en çok özlem duyduğu şey bazen steril ve düzgün bir toplum değil, birbirinin açığını bilen çirkin, küçük bir topluluk oluyor...

değerini bilelim sözlüğümüzün.

50 mbps'den yukarı çıkamıyoruz neden çünkü fiber yoğ. bu da demek oluyor ki bir oyun indirmek istediğimde oyun mesela rdr2 gibi bir şeyse 6 saat filan ortalama pc açık kalıyor.

ben ikisini birbirinden ayrı görmüyorum.
ruhumdaki ıstırap bedenimi de çok olumsuz etkiliyor... nefes alamıyorsun, her yerine ağrılar giriyor. elin kolun kalkmıyor.

tabii herkeste farkli olabilir.

price tag şarkısı çocukluğumda baya dinlediğim ve hala istediğim zaman kafamda oynatabildiğim şarkılardan. maddi jane cover'ı da güzel.

bu derece sarhoş olamadım hiç. olmak da istemiyorum zaten alkolü 3 yıl önce bıraktım.

ruhumu yediler bitirdiler. stokta kalmadı.

ya geçen bir kadın geldi binaya girdi. şu kurum için bağış topluyoruz hep yardım ederler falan diyor bize. aklıma çok farklı senaryolar geldi kadın öyle diyince. elinde pos cihazı ve not kağıtları falan vardı fiş mi kesiyordu napıyordu bilmiyorum ama bir tırstım.