okan buruk’un askeri yazar profili

sizin için varlığı dünyadan bile büyük ve önemli olan sevdiklerinizin gölgesinde huzur bulurken, onların varlıklarından güç, kuvvet alırken o kadar da önemli olmayan bir durumdur.
esas acı olan, gurbette yalnız kalmaktır. kendini çaresiz, öksüz hissetmektir. artık bir teselli bulamayacak olmanın ıstırabıyla yanmaktır. gurbetin acısı yüreğe işte o zaman oturur, saplanır. dünya belki de o zaman gurbettir insana...

allah sevdiklerimizi bizlere bağışlasın. amin.

hayvansever olmak için insan düşmanı olmak şart değil.
yine en çok sevilecek olan bir insandır.
ana, baba, kardeş, eş, dost, arkadaş...

hayvanlara duyulan sevgiyle insana duyulan sevgiyi mukayese etmemek gerekir.
hayvanın boşluğu elbet bir gün dolar, yürekteki yarası kapanır. ama insan gidince onun boşluğu hiç azalmaz, hiç. hayat durur.

o giderse garipliğimin bir tarifi olmaz, dünya başıma çöker, kolum kanadım kopar, yabancı olurum her şeye, zevki, anlamı kalmaz bu hayatın... bu dert insanı yaşatır mı?
o boşlukla nasıl devam eder insan? dermanım, sebebim....
dünyam temelinden sarsıldı. yüreğim hiç bu kadar büyük bir acı tanımadı. nasıl bir şeymiş bu, nasıl yakıyor adamı anlatamam... ah benim canım, güzelim, kalbim, birtanem...

allah yardımcımız olsun.

her ne kadar güvenli liman bile olsa, insanda bi eksiklik duygusu uyandırır.
insan bayramları daha güzel değerlendirimez mi? sorusuyla yıpranırsınız biraz. ama bilirsiniz ki gezmenin de yorgunluğu keyif kaçırır.

uyuzlukta başı çeken başlığa ayar olma durumudur.

kim kimle ne olacaksa olsun artık, yeter, bıktık.
bu saçma başlığı da engelledim.

seks yapmayı kafasında hoş bir şey olarak kodlamadığı belli olan erkektir.

yazarların her gün mutlaka tanım girdikleri vazgeçilmeyen başlıkları engellemektir.
bu başlıkları akışta görmeye bile tahammülüm yok.

belki yazarların bunalımlarına denk gelmezsem ve yazarların bilmek istemediğim özel hayatlarıyla ilgili şeyleri görmezsem daha iyi hissederim. gerçekten hiçbir şeye tahammülüm kalmadı.

yazarların görmekten hoşlanmadıkları başlıklardır.

ben popüler başlıkları engelliyorum genellikle,

(bkz: içmedeyiz normal sözlük)
(bkz: diyelim ki o bunu okuyor)
(bkz: yazarların itiraf köşesi)

kendini ilişkiye layık görmemeye sebep olur.
belki de bilmeden kendine büyük bir iyilik yapmış olmaktır.

insanın aile kurmasının, yalnız hâlini terk edip bir müşterek hayatın mesuliyetine talip olmasının bir tür hatalı ya da biraz abartılmış bir yorumudur.

bekar bir adam dilerse dünyayı yalnız kendi nefsinin arzularınca tefsir edebilir; lakin evli bir erkeğin artık yalnız kendisi için yaşaması kolay değildir. zira o, "ben" demekten ziyade "biz" demeye alışır. hanımını düşünür, evladının istikbalini düşünür, ocağının huzurunu düşünür.
çünkü nikah, yalnız muhabbet değil; aynı zamanda mesuliyet ahdidir.
bir erkeğin omzuna aile yükü bindi mi, artık onun sevinci de kederi de yalnız kendisine ait kalmaz. kazandığı lokmada, verdiği kararda, hatta kurduğu hülyalarda dahi başkalarının hissesi vardır. bu sebeple aile sahibi adamın yaşayışı, kendi başına yaşayan bir münzevinin serazat hâlinden hayli uzaktır.
bazıları buna "yumuşamak" der. hâlbuki mesele ekseriya zayıflamak değil, törpülenmektir. insan, aile olmanın icapları karşısında birtakım sivri taraflarını terk eder; bazı heveslerinden feragat eder; kendi nefsinden evvel yuvasının huzurunu gözetmeyi öğrenir.
mamafih, hanımının yüzünü güldürmek, evladının rızkını temin etmek ve ocağını mamur kılmak isteyen bir erkeğin tam manasıyla hür kaldığını söylemek de güçtür. çünkü artık onun kalbi, yalnız kendi hayatına bağlı değildir. bir başkasının huzuru da onun mesuliyetine dâhil olmuştur.
belki de aile denilen şey, insanın hürriyetinden bir miktar fedakârlık edip mukabilinde kendisine ait olmayan bir saadete bağlanmasıdır.

yanındayken kendini rahat ve güvende hissedeceği bir yüreğe...
ben öyle düşünüyorum.

ben nadiren ilçemden dışarı çıkarım, adam pasaporttan bahsediyor.

birden gaza gelip kendini kaybedivermektir.

eman emaaaan, eman emaaan, eman emaaan, emaaaaaaa aaaaaaaa ağağağağağayyyn diye bi dertli girişle ortamı efkar seline gark edersiniz.

yalnızlık dokunmuyor ki, dış dünya ile iç dünyanın bağdaşmaması, birbirine uymaması bana dokunuyor daha çok.
kör kuyularda yalnız kalmak bile inan ki daha rahatlatıcı... bana daha fazla hitap eder.

nasılsa ücretsiz bineceğiz diye düşünüp ucuz hesapları kâr sayan ve otobüslerin hıncahınç dolu olmasına sebebiyet veren ve böyle yolculuk yapmaktan hiç rahatsız olmayan tiptir.

otobüsler bedava olmasa büyük kısmı gezmeye de gitmez bu tiplerin.
millet neyi kâr sayıyor ya...

fikirlerine en çok katıldığım ilk üç yazar arasında birinci olabilir.
bir insanın her yazdığı mantıklı olur mu abi?

hep katılıyorum ve evet, yine doğru, yine haklı diyerek onaylıyorum.

öküz gibi tabanlarını vura vura odasında sözde spor yapan komşu kızıdır.

ruh hastası git spor salonuna yazıl, ben her gün senin zayıflama çabanın kurbanı olmak zorunda mıyım?
tamam kendince dindarsın, içine kapanıksın, yolda sanki bir tehlikeden kaçıyormuş gibi garip garip yürüyen bir denyosun, anlıyorum erkeklerin olduğu salonlarda spor yapmak senin kitabında yok, git o halde hanım ablaların hizmetine açılmış yerlere, her yerde var böyle salonlar, belediyelerin bile sağladığı imkanlar çok fazla size. git ipini atlayacaksan orada atla. ipi de öyle bir hantal atlıyor ki on senede bir milim ilerleme yok kerizde.

ipi çevirene kadar bir gün geçiyor, eli ayağı da bir işe yakışmıyor ama yine de bu ip atlama sevdası bitmedi gitti bu gerizekalının.

hanımının kendisini yönlendirmesinden, hanımının uçuk kaçık fikirlerinin, belki gel git aklının esiri olmaktan, ona delicesine vurgun ve ona yar olmaktan sonsuz derecede zevk alacağını deklare eden erkektir.

hanımımın manyağı olmak istiyorum anlamına gelir. arzu dolu gönlünde heyecanı bitmeyen erkektir. can bulur sevdiğinin yüzünü görüp sesini duyunca böyleleri.
hanımının müptelası olmayı en büyük marifet sayar böyleleri.

allah cümlemize böyle bir aşk nasip eyleye. amin.

en büyük eseri de,

gel benim vefası eksik yarim, olan adam işte.

vefasız, neyi anlatmaya yetmiyor da bestekar vefası eksik yarim deme ihtiyacı hissetmiş diyenler olabilir, keyfinden değil, mecburiyetten... çünkü müzik ve söz bu şekilde oturuyor. aksi halde, vefaaaaaasız yarim, şeklinde kelimeyi uzatmak gerekir ve bu da pot yapar, olmaz yani. çaresizlikten vefası eksik yarim demiş üstat.

harem ağası olacak bir tane bile delikanlı çıkmıyor beea.

ne yüreksiz adamlarsınız. sıkıyorsa harem ağası olun da görelim.
sultan olmak kolay.