zaman tüneli

gözümüzde ışığı algılamaya yarayan sinirlenir bulunmadığı bölgedir. her iki gözümüzde de vardır. beyin görüntü oluştururken sol gözden aldığı bilgi ile sağ gözün kör noktasını, sağ gözden aldığı bilgiyle sol gözük kör noktasını oluşturur.

işte bu yüzden günlük tutuyorum.

bu bana bir ihanettir. o yüzden her şeyi olabildiğince detaylı hatırlamaya çalışıyorum. bir ara harala gürele çalışırken hafızam beni tilt etmeye başladı. dün ne yediğimi hatırlamayacak kıvama geldim. bazı günler yemek yemeyi bile unuttum. wtf bitch? hatırlasana. ne diye oradasın sen sonuçta? ihanet resmen. neys’ … çözüldü allahtan özbenliğine döndü fabrika.

bilimsel bir gerçektir, beyin hafızada tuttuğu kesintili anıları kendi mantık çevresinde tamamlar. hatta beyin gözümüzdeki kör noktayı bile kendi mantık çerçevesi ile tamamlayıp bize görüntü oluşturur.

#4107997
katy perry dişsiz, 80 yaşında, burun kılları uzamış, en pörsümüş haliyle bile çekici olur.
aşqum ya♡

benden de çekinmenize gerek yok arkadaşlar.
ben sizden çekiniyorum asıl.
daha önce de demiştim, ürkek bir ceylanım.

başlık böyle açılmaz ben de biliyorum. ama ilgi böyle çekilir. buraya belli bir duygusal bağ besleniyor. küçük, yuvarlak bir dünya burası da sonuçta. onca içimizi kustuk. dijital defterimiz hepinizin. ben fiziksel defterlerime bile bağlıyım kardeşlerim. öyleli.

dönmek isteyen dışlarım diye saçmasapan korkular besliyorsa, gerek yok. dönün lan. okurum sizi de, dert mi? kin güden biri değilim. nickimi anmadan yaz, dök, içini banane? sözlüğü ben kurmadım. yazarlarını da ben fişteklemiyorum. düşmanlığa itmiyorum.

solo ride, ama arkadaşlarım var. sevmediğim yazarlara sen de bilen hadi! demem mesela. wtf çünkü.

ha yüzünüz yoktur o ayrı mesela.

gençlik fotoğrafı çok güzel olan sözlük teyzesi.

#4108237 yuoo sessizce uzaklaşırım. pasif agresifliği senden öğrendim :) bana kattıkların için tişikkirlir eski arkadaşım. tankla gelsen de.

sessiz sakin. şuan olduğum kişiliğim gibi. kendi dünyamda. kraker yiyordum arada. sosyalleşirken en gözde bendim. sudoku’yu da çağırın diyordu üç mahalle. yaş altı-yedi falan. bütün mahalleler benim mahallemde birleşirdi. kameralar yoktu. yine de kaçırılmadık. büyük meziyet bence. kaçırılsakta üç iş günü sonra anlaşılırdı herhalde. malum aileler gamsızdı o dönem.

ben 2021 de geldim, ben de hala yepisyeniyim.

bugün sovinyon. foto atmıyorum çünkü artık ezberlenmiştir ki; şişeler yeşil ve çiçekli. yaratıcılık yok bu ülkede. sıkıcı anlıyon mu? şişe bitti, kafam hep yerinde. eşik süregelen şekilde yükselmekte. işlemiyor çoğu zaman. kulaklıkla ormanda yürüsen de adrenaline ulaşamıyorsun. ne alkolü? bana araba yarışı lazım, sonunda ölümü kılpayı atlatmış olduğum. yaşamaya mecbur olmakta çok illetil eziyet bazen. lüks olmasaydı intihar, çoktan etmiştim belki. katlanılmayan asalaklara neden… offff cümleyi bitirmek bile istemedim, öyleli banal.

24 yaşındaki kıslar dm pls

kuru soğanı yumrukla kırıp, ekmeğe katık ediyom ben, bilmem böyle lüküs şeyleri.

tanrılara inanmadığım kadar buna da inanmıyorum. kendimi haksız çıkarma amaçlı aldım bugün. üşenmezsem süreceğim birazdan. ben bir tek mascaraya ve takma kirpiğe inanırım karşim. serumla kirpiklerini rapunzelleştirmiş şahısların videolarına itibar etmeyiniz.

ara ara denk gelirim entrylerine, fakat okur muyum?
tartışılabilir.

kimler geldi, kimler geçti. en iyi zamanlarını da bilirim, en durgun zamanlarını da. ama hakikaten şimdiye dek en ölü hali bile böyle değildi.

küpemin eşi. dört farklı sepet var. hangi birine fırlattım o anlık yorgunluk veya sinirle nereden bileyim/bulayım? hayat zor ya.