scaremongering yazar profili

trol başlık sandınız değil mi? kuku yasaklı kelime değildir umarım. hiçbir şey bilemedim. hislerimi tarif edemiyorum.

trol falan değil. başta ben de trol sanmıştım. enerji koçları çıkarmış bunu. eteklerini savura savura tütsülere buhurdanlıklara çömeliyorlar. espri yapmıyorum, herhangi bir şeyi hiciv olsun diye çarpıttığım da yok.

bu hedeyi öğretme ve satma peşindeler cidden. bilgi almak için dm atabiliyorsun.

aklımı oynatacağım :d.
dam tütsüleme öğretmek gibi bir iş kolu olabilir mi ya? çağımızda oldu?!
(bkz: rahim şifası)
www.instagram.com/reel/CydQ...

bende kalmayan şey.

nereden baksan ben.
kaybolan yıllarımda yaptığım hataları bazen hata olduğunu bile bile yeniden yapıyorum şu an bile. kaybolan yıllarımı verseler gençliğimi şimdiki aklımla harmanlayıp allah bilir ne saçmalıklar yaparım.

kedimle yatıyoz. annem uyuyunca bana geldi. kullanıp atacak beni.

#3968649
seni tebrik ediyorum. uzun yazmıyordun. sen kısa yazan bir yazardın. kimse sana uzun yazıyorsun diye musallat olmamıştı. o yüzden şaşırdım. azıcık da latife ettim.

günaydın sözlük
gece çok geç yattım. sonra önce sabah 5, sonra 11 gibi marvin tarafından uyandırıldım. 2 kova kahvemi içtim ve gün bana şu an aydı. ve yine yağmurlu burası.

yogaya yeniden başladım. ruhum inisiye olsun diye değil, kilo alıyorum diye. bir süre ilaç kokteylime risperdal eklendi. çok hızlı bir şekilde 5-8 kilo aldırmış bana. hayatın çeşitli dönemlerinde bu ilaçlar yüzünden çeşitli mançiizler yaşıyorum. kötü tarafı kafamın hiçbir zaman güzel olmaması. gereksiz bir karbonhidrat yığılması, karşılığında aldığım şey de sağlam bir akıl sağlığı bile değil. her neyse, ilacı değiştirdim. çukulata krizleri bitti.

kimseye badi şeyming yapma derdim yok ama obez olmak çok zordu. obez olmak bambaşka bir kendilik deneyimi. sen kendine bakıyorsun, bu ne diyorsun. insanlarda bir saygısızlık. kilo verdik, önümüzde düğme iliklemeye başladı şekilci ikiyüzlü göt laleleri. hayat böyle bir yer. o yüzden kilo almaktan çok korkuyorum.

ilginç bir süreç yaşıyorum. zaten normal bi süreç en son ilkokulda yaşadım herhalde anasını satayım. 32 senenin sonunda beynimle barıştım. beynimin garip bi çalışma şekli var ama derdini anlatabilse neler yapacak garibim *. bunları bir ara bir bir anlatırım.

içinizde bazı kuduruklar var. ne yazsak "atma ziya" diye geliyorlar. sen kabız ve gri bir hayat yaşayan, yaratıcılıktan yoksun, sığ sularda dolanmayı düstur edinmiş sıkıcı bir tipsen ben ne yapayım canım kardeşim? bunlar biraz genetik miras, ama biraz da alın teri günün sonunda.

neyse. murakami okudum. şimdi başka bir murakami daha okuyorum. üşenmezsem yazacağım. kitaptan da anladığınız yok kültürsüz cahiller *. ne kadar antipatik, aşağılayıcı ve snob bir insana dönüştürdünüz beni, yazıklar olsun demek istiyorum.

geçenlerde ağaç fotoğrafı çektim. entry biraz pozitif bitsin diye onu bırakayım:

ben kendimi yarım yazdım. artık eskisi kadar ayyaş değilim çünkü. benim olayım ayda 1. o ayda bir anlarında da 20li yaşlarıma dönüyorum allah affetsin. içinden geçiyorum ortalığın, hoş değil.

karşıma her yerde çıkan 30 yaş üstü adamlara allah yardım etsin. bana da etsin. ben de artık 30 yaş üstüyüm çünkü...

ben 20li yaşlarımda bi çıtırken abla mobbingine çok maruz kalıyordum. 35+ kadınların çoğunlukla bir derdi oluyordu benimle. yaşlanıyorum farkındalığından galiba. bende de oluştu o farkındalık. çok korkuyorum 20lik çıtırlara yaşlı mobingi uygularsam diye. neyse ki anaç biriyim. hele abla mabla dedikleri zaman kafalarını ısırasım geliyor.

okan buruk'un bu tanımı dkhwjf yapay zekaya yazdırdığına inanmakla beraber * katılmıyor değilim. ama yoga eğitmenlerinin öyle yapmasını anlıyorum. kimisi hareketleri gösteriyor, onlar okey. onlar düzgün göstersin zaten yoksa ben neremi nereye koyacağım bilemem. estetik ve cool bir şey olarak lanse etmeseler satamazlar çünkü bu da var. bu bir gerçek.

geçenlerde yoganın performans yarışına dönüşmesi ile alakalı bir post okudum. o da haklı bir yazıydı. hiç birimiz evimizde oturup kendimize kadar bir şey yapamıyoruz.

0000 (yazar) kardeşim benimle bir yoga hesabı paylaştı, hocam yoga böyle bir şey mi :d diye aıxukw. allah affetsin, değil. estetik falan değil, direkt pornografik ve teşhirci bir hesaptı. bedeni saran taytlarla yapılan yandan çekim puppy pozları unutun... direkt arkadan çekim puppy pozlar vardı bu hesapta... duvara dayanarak yapılan amuda kalkmalı bir takım hareketler söz konusuydu ve ömrümce böyle şeyler görmedim, pornoda bile...

hesabı kaybetmesek hemen atardım dostlarımızla'ya. yani kapatıldı mı ne olduysa, yok oldu. düşünün.

yoganın tinsellikle alakası olmaması...
tinsel olanın meditasyon olması... *

yoga beden ve an farkındalığını artıran bir takım hareketler bütünü. meditasyona da cidden kapı aralıyor. hatta "meditasyon hazırlığı" olarak da kullanılıyor. bedeninizi gevşetip sinirlerinizi boşaltıp pambık gibi olunca düşüncelerinizi izleyebiliyorsunuz.

meditasyon da tinsel değil de sanki daha metabilişsel bir şey.

bıktım bu kuduruk üfürükçülerden ya. herhangi bir öğretiyi tüketim pazarına sokabilmek için uydurmadıkları şey kalmadı. hiçbir şeyin asıl amacı ile bağlantısı kalmış değil...

tarotçular da böyle. bakarsan derin ve entelektüel görünmek için tarot fal değildir diye yırtınıyorlar, ama bir tane de video çekmiyorlar ki gaipten haber vermesin... deli sosyal medya medyumlarını diyorum.

dişil enerji diye bir şey tutturdular, manifest desen ayrı... canım kardeşim ben allah rızası için ruhum inisiye olmadan insan gibi yaşayabilir miyim ya? uhrevi aydınlanmalar yaşamadan ve evrenden işaretler toplamadan, sadece hedeflerimi listeleyebilir miyim müsaade eserseniz?

ruhumun tekamülü ile ne alakası var tüm bunların ya?

#3968009
ruh eşimi buldum.
benim feykim gibi davranıp beni sözlükten banlatmaya çalışan bi deli de olabilir * kıllanmadım değil.

sezgisel beslenmedir.
ama ondan önce doktora görünmedir. eğer kan değerlerinizde hormonal dengenizde bir sorun yoksa yani herhangi bir biyolojik nedenden ötürü alıyor ya da veremiyor değilseniz muhtemelen duygusal yiyorsunuz.

daha önce kitap paylaşmıştım: duygusal açlık (kitap) . bu kitaba göre yediğimiz yiyeceklerin türü bile ruh halimiz hakkında fikir veriyormuş. atıyorum canın sıkılınca daha çıtır karbonhidratlar tüketirken (kızartma, cips vb) mutsuzken tatlı yemeye meyilli oluyorsun gibi.

anladığım kadarıyla acıkma ve doyma gibi sinyallerimizi tam olarak algılayamıyoruz. muhtemelen acıkmadan yediğimiz için acıkma durumunu pek tecrübe etmiyoruz.

herkesin sindirim sistemi ve biyolojisi farklı. kimisi günde az az 5 öğün tüketerek iyi, kimisine günde 2 öğün yetiyor. ille de üç öğün + 3 de ara öğün gibi bir sistem olmak zorunda değil. bence diyet listesi sistemi zaten sürdürülebilir de değil. özellikle benim gibi disiplinsiz insanlar için.

ben yaklaşık 2 senede 60 kilo verdim. ve bok gibi verdim. çok sağlıksız bir şekilde ama elimde olmadan oldu ve inanılmaz sarktım. şimdi yogayla falan biraz toparladık ama hâlâ sarkığım. o yüzden kilo vermek isteyenlere, özellikle 10+ kilo verme niyeti varsa, sadece diyetle kilo verebiliyor olsalar dahi fiziksel aktivite, mümkünse spor tavsiye ediyorum.

hayır, ümit sayın'mış. ümit sayın olabilir.

meg bernhard imzalı bir ne bu? anlatı mı, deneme mi? başka bir şey mi? karar veremedim.

yazar üzüm bağlarında çalışmış. şarabın peşine düşmüş. hasattan şişeye yerel üreticilerle sürece dahil olmuş. ve öğrendiklerini, yaşama dair fikirleri ve anılarıyla beraber bizlerle paylaşmaya karar vermiş.

şarap yörüngesinde dönen konular tabii ki vahşi kapitalizm, erkek sorunu ve küresel iklim değişikliği.

ben kitabı sevdim. ne şarapla alakalı teknik bilgilerle içinizi şişiriyor ne de diğer konularla alakalı bitimsiz ve fanatik vaazlar veriyor.

ben okurken kendimi, yaşlı bir teyzeden anılarını dinliyor gibi hissettim.

standart bir sıkıcılık...
insanlar ondan kaçıyor herhalde, beğenmiyorlar bizi.
çok haklılar.
ben de beğenmiyorum.
youtube.com/shorts/qa2fYxlt...

kendimim diye demiyorum ama
(bkz: yay)

benimdir.
o kadar da korkunç bir yer değil. kendi ilgi alanlarınızı algoritmaya belletince kendi fanusunda temiz temiz yaşıyorsun.

bana kitaplar, entel içerik üreticileri, psikologlar ve journalcılar çıkıyor. kalem, mürekkep, sticker dolu bir dünyam var. bi de çizerler falan.
süper bi yer.

kahve tüketimimi azaltmaya çalıştığım için aldığım hede. %20 kahve gerisi de hindiba sanırım benim aldığım şeyin. tadı gerçekten kahveye benziyor, şekerli ama hafif bir kahve gibi. biraz garip. ama güzel yine de.

sindirimi etkiliyor, kilo verdiriyor, tok tutuyor söylemlerine inanmamıştım. zaten tok tutulmak da istemem, herhangi bir şey kullanmadan da aç olduğumu unutabiliyorum. sonra şekerim düşüyor. hoş şeyler yaşamıyorum. her neyse, plasebo etkisiyle birleşen abartılı yorumlar sandım bunları. hiç tesiri yoktur diye düşünmedim ama bu kadar da yoktur dedim. ama bu kadar da varmış.

o yüzden günde max 2 bardak... böyle olunca derdime çare olmadı pek...

günaydın sözlük
hiç iyi uyanmadım, her yerim tutulmuş. sabah kahvemi içiyorum huysuzlanarak.

bir süredir yine dikkat sürem yarım saniyenin altına inmişti. şimdi düzelmeye başladı. kitap okuyacağım biraz. belki biraz da tezime bakarım.

çok stresli hissediyorum kendimi.
hiç mutlu değilim şu an.

daha çok ben onun evcil insanı gibiyim.

dün komşumuz sevgi abla köylerinden gül getirmiş, bir demet de anneme vermiş seviyor diye. o güller şu an dkwhfjke buz dolabında. evde kriz çıktı. gül yemek istiyor.
saplantılı biri, salona sakladık salonun kapısı kapatıldı diye olay çıktı. yükseklere koyduk, çare olmadı.
annem atmaya kıyamamış, buz dolabına koymuş gülleri. evde ilginç bir dikta söz konusu.

balkon mesela, bazen kendisi çıkıp sinek böcek avlıyor ama bazen ev ahalisini de balkona davet ediyor. davet dediysem yanlış anlaşılmasın. icabet etmezseniz dayak var. içeri girmek istersen de bacaklara saldırı düzenliyor.

şeytan gibi bir şey.
ama tüylü ve sevimli. ne yapacaksın?