afillibirbey yazar profili

aşkın tarafı olarak bu kadar aciz görünmek, aşkın anmlamını da kuvvetini de tüketiyor bence...
tamam ifade güçlü olabilir ama, en azından aşkın tarafı olarak bu ifade kadar güçlü olabilmek gerek diye düşündürmüştür...

elif gibi dikilirken lam gibi bükülebiliyorsan, lam gibi bükülmüşken elif gibi de dikilebilirsin...
ki bu çok daha kıymetlidir zannımca...

ayrıca lam gibi büküldüyseniz; kusura bakmayın ama hiç elif olamamışsınızdır zaten...
dolayısıyla içi lam olanın elif olmasını da beklemem, elif kalmasını da...
içi elif olan lam da olsa dikelir, kaf da olsa dikelir...

marka adı olarak stratejik bir hata yapılmış çikolatadır.

ben olsam marka adı olarak rimming'i seçerdim...

anüs çok teknik bir terim...
hani sonuçta çikolata keyif veren bir şey... rektal tuşe yapmıyorsan; bu kadar teknik tabir etmemelisin haliyle...

le'nerciiii?

reklamlarında da dilan polat oynasın...

arkasına hemen yüzüklerin efendisi 4k falan kaydederdim... yani o kadar boş alan kalacak yazıktır.
''20th century fox'' introsu gibi kısa kaset mi olur olomm?**

daha da anlamayan olursa diye şu şakayı da ekleyeyim:

filmi başlatmadan önce mısır patlatıyorsun. patlamış mısırını kucağına alıp televizyonun karşısına geçiyorsun. başlatıyor ve ağzına bir avuç patlamış mısır tıkıyorsun. çiğneyip yutana kadar film bitiyor...
ön sevişme dahil...
evet...

sonradan gelen edit:
şimdi düşündüm de bu (bkz: erken boşalma) değil; (bkz: çok erken boşalma)

beş gündür şiddetli bel ağrısı ile eve kapanmak suretiyle çok bunalmıştım. bugün kendimi kısa süreli de olsa zorla dışarı attım.

bazen, her şeyi bırakıp sadece yazmak istiyorum. nereye varacağımı bilmeden… anlamlı, anlamsız bir şeyler anlatan ya da hiçbir şeyden bahsetmeyen şeyler yazmak…

kimsenin okumayacağından eminmiş gibi şeffaf ama herkesin okuyacağına inanır kadar da temkinli…

kimseden bahsetmediğim, ama herkesin de kendini bu küçük şeylerde bulduğu şeyler yazmak…

kendimi bildim bileli yazmaktan keyif alırım. bir şeyden bahsetmiyorum, yani bir şey yazmaktan bahsetmiyorum. eylemin kendisinden keyif alıyorum. kaleme dokunduğumda hissettiğim şeyden, boş sayfaların üstünde kalemin ucunun kayıp gitmesinden, mürekkep izlerinden, harflerin biçimlerinden bahsediyorum…

kalemi elime her aldığımda bir şey olmuşum gibi hissediyorum. ya da biri… ama önemli biri…

konuşarak ifade etmekten çok daha kolay ve konforlu geliyor bana. öyle hissediyorum yani…

mesela bir kitap okuyorum. kitapta bir cümle dikkatimi çekiyor. üstüne düşünmeye başlıyorum. o an karşımda olan kişiye bundan bahsetmek istediğimde, sesim aklımdan geçenlerin cümlesinden çok geride kalıyor. konuşurken, düşündüklerimin çoğundan bahsetmeyi unutuyorum…

ama yazmak öyle değil. hatta dağınık düşüncelerimi toplayıp düzene sokmama bile yardımcı oluyor. bazen yazdığım bir cümleyi tekrar okuyup “bunu böyle düşünmemiştim aslında” diyor ve bunu sıkça yaşıyorum…

sanırım yazmanın büyüsü biraz da bu…
düşündüklerini yazmak için başlayıp yazdıklarını düşünüyorsun…

asansöre bırakılmadan önce birinin patatesi, asansörden inene kadarsa hiç kimsenin patatesidir... aynı zamanda asansörde seyir halindeyken herkesin patatesidir...
alın bunun üstüne düşünün biraz...

devrimci bir eylemdir.
evet.

''kadın kitap gibidir ufaklık...
öyle sade sonunu okuyarak bütün kitabı anlayamazsın...
zaten kadınlarla erkeklerin bir arada olma ihtimali anca romanlarda olur. teoride mükemmelsindir ama pratikte sıçarsın...
bak, bu müzik var ya; ben bu müziği iki yüz seksen defa dinledim agacım. çoğunda halaydaydım...
ama şimdi, çok uzaktayım...
ben dinlemekten bıktım, onlar evlenmekten bıkmadı yaa... hahahaha...

ne bakıyosun öyle?
hüzünlü değilim diyorum sana, benim mizacım böyle...

bak, şarabım da daha bitmedi.
kendisiyle uzun yıllar süren seviyeli bir ilişkimiz var...
ben ona para harcıyorum,
o benim başımı döndürüyor...

ee, ne farkı kaldı kadınlardan?''

güler duman'ın 98'de çıkan nostalji-1 albümünde yer alan, sözleri sivas yöresine ait anonim bir türküdür.

''...ikimizi bir meyvanın dalında
seni tatlı beni acı yaratmış...''

konuyla ilgili görüşlerim motivasyon olur diye yazmıyorum.
ama sağlıklı bir beyin için en az bir kere gerçekleştirilmesi gereken bir eylemdir...
kendini öldürmek değil, kendini öldürmeyi düşünmek...
diğeri zaten maksimum bir kere olabiliyor...

heredot cevdet'in sesiyle okuduğum başlıktır.

ama yüzüne bakmağa doyamıycaaan güzellikte, cillop gibi hatun yazar olarak düzelterek okudum tabii...

biri çok nettir de gözümde canlanan, üj bej tane daha var sözlükte bu kategoriye giren hanfiniler, maşallah...

e gitmeden önce burada hayatımızla oynadık ya, kaybetsek cehennemde olurduk diye cevaplardım, inansaydım...

ayrıca cinsellik olmayan bir match olayı bana gelmez...
fifa mı oynayacağım eşleştiğimle cennette...
sarhoş etmeyen şaraptan falan da bahsedilmiş.
e oğlum hani cennetteydik?
bu nasıl cennet?
konya lan burası...
bayburt...

uluyu ekşi’yi bilmem de; buradaki bazı insanların çok enteresan moda anlayışları var… herkes üzerine yakışanı giyiyor diye mi?

yani acılı tercih ederim genelde lakin;

aslında ben de ayıplı urfa kebabının baharatla gizleyerek 'adana kebap' diye lanse edildiği kanaatindeyim...

-biz afilli bir bey’in adını açıkça söylemiyoruz artık abi.
-ne diyorsunuz?
-bedük…

n'aparsın, seviyorum...

leyla'sı başına türlü belalar açmış kişilerin türküsüdür...
erkan ogur versiyonu, leyla'sı olmayanın bile etinden et koparır...

kabede bacının elinde makası,
kesemeeeeeeez, ah kesemez....

sonradan gelen şaka editi:

(bkz: kabede bacıların kup keser allah)**