bosgezeninkalfasi yazar profili

artık beni kötü hissettiren, tek taraflı çabaladığım hiçbir ilişkinin içinde tutmuyorum kendimi. aşk olur, arkadaşlık olur hiç fark etmez.istenmediğimi hissettiğim anda iletişimi kesiyorum, laf anlatmıyorum bile. böylesi daha iyi, hayat kısa :)

çok dert ediyoruz, çok kafaya takıyoruz. "o nasıl olacak bu nasıl olacak? o niye öyle dedi bu niye böyle yaptı?" düşünceleri içinde kayboluyoruz. yapmamak lazım aslında. ben de böyleyim ama artık böyle olmak istemiyorum sıkıldım kendimden.

kendimi aşağı çeken şeylerden ufak ufak uzaklaşma kararı aldım. hayatta her şey olur, her sorun halledilir ya da halledilmez öylece kalır, hepsi olabilir ama zaman akıyor. geride bırakabiliyoruz zamanla. o halde biraz sakin kalmak lazım gelir, ben de bu nedenle biraz olayları akışa bırakmaya başladım. kafama takmıyorum demiyorum, takıyorum. düşünmüyorum değil, düşünüyorum. ama daha az, daha ölçülü şekilde hareket etmeye çalışıyorum artık. zihnimi fazla meşgul ettiğini fark ettiğim şeylerle arama mesafe koyuyorum bundan böyle. duygusal dalgalanmalara bir son vermek istiyorum.

insan, kendine iyi gelmeli biraz da, bence :)

atanmış şekilde mesleğimi yaptığım kendi küçük dünyamda mutlu olduğum bir hayat hayal ediyorum ben. mesleğimi seviyorum ve yapmak istiyorum, bu kadar. benim için dünyalar demek bu hayal, kolay ya da basit gelebilir ama fazlasında harbiden gözüm yok benim ya.

sevginin zıttı olduğunu düşünüyorum.

nefretin aksine kayıtsızlık, bir dönem çok sevilen kişinin(kim olursa olsun) artık nasıl olduğunu merak etmemek, iletişim kurmak istememek hatta kurmamak ama bunu kasıtlı olarak değil de aklına gelmediği için yapmamak, ilgilenmemek, o kişiyle ilgili bir şey duyduğunda yorum yapmamak, o kişiyi görünce herhangi bir şey hissetmemek tüm bunlar kayıtsızlık alametleridir.
nefret ise halen o kişiyle ilgili kötü de olsa içinde bir duygu barındırmaktır.


sevgiyle taban tabana zıt olan bişey varsa kayıtsız kalmaktır. seven kayıtsız kalamaz, ilgisiz olamaz. oluyorsa sevgi yoktur.*