charlotte ritter yazar profili

provokatif başlık ve tanımların artık tutmuyor olması gerçekten mutluluk verici. bu ülkede erken yaşta evlilik ve çocuk gelin ve anneler gerçek bir problem. olaya kadın yararı perspektifinden bakmadığınızda görebildiğiniz tek şey kendi faşist hezeyanlarınız oluyor.

şurada yer alan tuik istatistiklerine baktığınızda işlerin hiç de öyle ezbere bilindiği gibi olmadığını göreceksiniz zaten. örneğin edirne'de çocuk yaşta evlilik oranı diyarbakır veya hakkari gibi kürt yoğun illerden daha yüksek. veya şurada yer alan haberde de türk dünyası için çocuk evliliklerinin ne kadar büyük bir sorun olduğundan bahsediliyor.

görüldüğü üzere bu durum doğu toplumlarının genel bir sorunu. böyle başlıklara yazıp bir topluma düşmanlık etmenin de komik duruma düşmek dışında bir getirisi yok. başlıkla da alakası yok zaten; nitekim jin jiyan azadi kafasını en yoğun yaşayan illerden biri olan tunceli, çocuk evliliklerde son sırada. bkz.

seninle karşılaşmak hayatın benden özür dileme biçimiydi. tüm kırgınlıklarımın telafisiydi elimi tutman. hayatımda olman tüm sabrettiklerime karşılık verilen bir ödül gibi. her gün biraz daha derinleşen bir denizde yüzüyor gibiyim. keşfettikçe seni, yaşamaya daha değer hâle geliyor hayat. sabahlarım daha aydınlıksa sana borçluyum, gökyüzümde binlerce yıldız varsa senin sayende.

ne söylesem eksik kalır... şairin dediği gibi "senin bana nasip olman, şahsi hayatımın en değer biçilmez talihidir."

bu yazıyı, tanıştığımız yerde tarihe bir not düşmek için yazdım. umarım, binlercesi arasında unutulacak kadar güzel anımız olur.

iyi ki hayatımdasın,
iyi ki doğdun sevgilim.

şu adamı da delirtmişsiniz ya bravo. anlamıyorum ki holiganlık yapmadan, nefret saçmadan taraftar olunamıyor mu? ben de fenerbahçeliyim ama beni de delirtiyor bazen buradaki ergen tavırlar. nefretsiniz ya cidden.

uzun zamandır hayata karşı heveslerimi kaybetmiş gibi yaşıyorum. zaman doldurmak için, mecburmuşum gibi değil de nasıl olsa geçecek gibi yaşıyorum sanki. bazı duyguları o kadar derinden, o kadar kapalı yaşıyorum ki kendim bile farketmiyorum bazen olanı biteni. bir sürü hayal kırıklığı birleşip hayal etmeye karşı direnç geliştirmişler gibi bünyemde. çok kırılmışım çok kez, çok yorulmuşum, çok derinden incinmişim de kimselere hatta kendime bile söylememişim. o öyle içten, öyle derinden bir yoğunluktaymış ki hiç farkedilmeden, hiç farketmeden başka duygulara tahvil etmiş gibi.

canımı yakan her şeyden koşar adım uzaklaşırım ben. bir kez derinden kırıldıysam yok ederim izlerini kalbimde. sessiz sedasız, şikayet etmeden, kavga etmeden. belki de bu yoruyor bu kadar beni. belki de bu yüzden kendimden de bu kadar uzaklaştım.

günlerdir bitmeyen bir iş neler söyletti bana. çünkü hiç böyle hayal etmemiştim duygusunu en çok böyle zamanlarda hissediyorum. ne kadar büyüsem, yaş alsam, her şeyi geride bıraksam da o küçücük kız çocuğunun göz yaşları içime akıyor en küçük kırılma anında. onu incitenleri affedemiyorum. çok hakkım yenmiş, ben de çok haksızlık etmişim kendime. günün sonunda mutsuzluklar ve hayal kırıklıkları birleşip bambaşka bir insana dönüştürmüş beni. heyecanını kaybetmiş, hevesini kaybetmiş, kırgın, incinmiş, içten içe affedememiş. ve bütün bunlar gerçekten çok yorucu.

annem. her zaman bir yolu vardır düşüncesinin ete kemiğe bürünmüş hali. insan hayatında annem gibi birisi varken hiç ümitsizliğe kapılamıyor, koşullar ne olursa olsun. ki birlikte en kötülerini de gördük. o olmasa ne yapardım hiç bilmiyorum.

nasıl bu kadar güzel bulunduğuna, nasıl bu kadar beğenildiğine hiç anlam veremediğim oyuncu. bihter'i de mimiklerini daha düzgün kullanabilen daha iyi bir aktris oynamalıydı bence, oraya da pek yakıştıramamıştım ben. genel olarak fazla yapmacık geliyor. oyunculuğu vasat, kendisi de güzel değil bana göre. şarkı olayıyla da iyice rezil etmiş kendini.

bozulan psikolojinin asla düzelmeyeceği gerçeği diye başlık açıp düzelir diye tanım girmek ne derece bir tutarsızlıktır?

bir şey bozuluyorsa bu onun normalinin düzgün olduğunu, bozukluk kısmının arızi olduğunu gösterir değil mi? yani geçici bir durumdur geçer. insan sandığımızdan daha güçlü bir canlı. dünya tarihinde ne olaylar oldu, ne kıyametler koptu da bir süre sonra hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam etti insanlar. her şey insan içindir ve hiçbir zorluk sonsuza kadar devam etmez.

hali hazırda depresyonda, zor durumda vs. olup da bu tür düşüncelere saplanıp kalabilecek (misal birkaç yıl önce ben) insanların da olduğunu düşünerek böyle gerizekalıca, beyinsizce, malca başlıklar da açmayın rica ediyorum.

o kendini biliyor.*

yeni hükümet sisteminde olağan bir şey. bu sistemin model alındığı başkanlık sisteminde de bakan değil sekreter vardır zaten. başkan da kendi sekreterlerini istediği gibi değiştirebilir.

parlementer sistemdeki gibi karşı imza kurumu yok, bakanların meclise karşı bir siyasi sorumluluğu da yok. tüm kontrol başkanda, bizde cumhurbaşkanında. istediği gibi atar ve görevden alır.

boşuna karşı çıkmadık yani bu sisteme.

aşti
at yarışları
ankara

ahmed arif
leylim leylim

sen ne isen hukukçun da o oluyor canım ülkemin güzel insanı. sanki uzaydan getiriyorlar hukukçuları. te allaam.

bu radde bir duygu yoğunluğu kendimi önemli hissettirir itiraf edeyim. var böyle birisi, geçen tesadüfen farkettim. adam aylar olmuş hala laf sokmaya devam etmiş, ediyor belki de hala ahshaha. yarattığım etkiye şaşırdım doğrusu. nasıl bir azap olduysa aylar olmuş geçmemiş. bir de böyle kendisinin farkında bile olmayan birisine, hele de bir kadına sürekli laf atmak, sataşmaya çalışmak falan şaşırtıyor beni. ananızdan babanızdan hiç mi aile terbiyesi almadınız siz yahu.
e: e ama canım sormazlar mı adama sen neden üstüne alınıyorsun diye ahshhahsa. oğlum salak mısınız ya güldüm vallahi.

literal çevirilirse devletlerin eli anlamına geliyor ki bu oldukça saçma. ifadenin doğru hali 7 düveldir. kalıplaşmış haliyle de 7 adet devleti değil, çok sayıda devleti veya devletlerin tamamını ifade etmek için kullanılır. bir tür mübalağa etme durumu söz konusu yani, tıpkı 7 iklim 4 kıta derken olduğu gibi.

gri değil gıpgri şehir. hatta gri renk bir şehir olsaydı ankara olurdu, o kadar gri. sanki şehrin üstünde gri bir filtre var da tüm renkler grinin bir tonu gibi gri.

sonuç olarak gri bir şehirdir.

(bkz: aşk olsun/eski ozanlardan sevda şiirleri)