vince gillian'ın, sıradan bir hayatın nasıl adım adım çürüyebileceğini ele aldığı ve karakter dönüşümünün, daha doğrusu potansiyel kötülüğün ortaya çıkmasını sert bir şekilde işlendiği beş sezonluk dizisi. "kötü olmak" fikrini ani bir kırılma değil, sudan sebeplerle meşrulaştırılan bir süreç olarak işler.
bir lisede sıradan bir kimya öğretmeni olan ve akciğer kanseri olduğunu öğrenen walter white, başlangıçta, ölümünden sonra ailesine maddi bir imkan bırakmayacağı endişesiylel ve kalan ömrünü baz alarak, müptezel ve eski bir öğrencisi olan jesse pinkman ile işbirliği yaparak metamfetamin işine girişir. 776 bin dolar kazanmak için girdiği bu iş, ikisini de kısa süre sonra suç dünyasının merkezine çeker ve bir güç oyununa dönüşür. "başka çarem yok" bahanesiyle başlayan macera, "ben buyum" noktasına gelir.
kötülüğün çoğu zaman dramatik bir kırılmadan ziyade küçük tavizlerle ilerledigini görürüz. bu diziye göre kötülük bir istisna değil, potansiyeldir zira. walter white, trajik bir anti-kahraman değildir. kendi felaketine giden yoldaki taşları "iyi niyet" parkelerinin altına saklar. heisenberg onun maskesi ya da dönüştüğü kişilik değil, bastırılmış benliğidir. para ve güvenlik söylemleri, giderek kontrol ve üstünlük arzusuna dönüşür ve bundan keyif alır. jesse'ye olan manipülatif yaklaşımı da bu güç arzusundan kaynaklanıyor bana göre. zira gerçeklerle kontrol edemediği hatta yalanlara rağmen yeterince kontrol edemediği tek karakter. hikaye ilerledikçe bunun bir dönüşüm değil, zaten orada olanın apaçık hale gelmesi olduğu anlaşılıyor. walter white, her bakımdan aç gözlü biridir ve bu hem onun hem de dokunduğu herkesin felaketini getirmiştir. güvenliğini sağlamaya çalıştığı ailesi için en büyük tehlike olmayı becermiştir. izlerken zekasına tanık olmakla birlikte, hırsının çoğu zaman doğru karar vermenin önüne geçtiğini de görürüz.
dizide en sevdiğim şeylerden biri, sahnelerin herhangi bir yerinde müzik olmaması. yönetmen müzikle duygu belirlemek yerine, salt gerçeği sunup izleyicinin ve oyuncunun konforunu bozmuş. buna rağmen oyunculuklar, çekim tekniği, tema rengi ve kurgusu oldukça başarılı. walter white itine sinirimden giderek yavaşlatarak izledim diziyi ama bu dizi sıkıcı olduğundan değil tabii. ben seviyorum yavaş ve gergin anlatımı.
devamını gör...