coup de grace yazar profili

yanlış yol izlediğimizin kanıtıdır, hatta herhangi bir yol izlemedigimiz ve akıntıda sürüklendigimizi de ortaya koyabilir ama arama eylemi de işlevseldir kendi çapında, bir şekilde zaman geçmiştir.
önce videoya karar verip sonra yemeye başlamak bu gibi durumların önüne geçebilir.

bugün abimin ölüm yıldönümü. 2016 yılbaşı günü beyin kanaması geçirdi ve 8 ocak'ta vefat etti. beklenmedik ve ani bir ölümdü dolayısıyla etkisi katlanarak yerleşti boğazımıza.
benim için de büyük bir kırılmadır bu olay. hem hayata bakış açımı hem de öfke kontrolüm konusundaki becerilerimi geliştirdi. o dönem, her şeye ve herkese çok öfkeliydim. özellikle de en yakınlarıma. öznesi abim olmayan birçok öfkem vardı. bu olaydan önce abimle en son konuşmamızda bütün hırsımı omdan çıkarmıştım. çünkü dinliyordu, çünkü nazım geçiyordu. insan tuhaf bir canlı. kimse kendisini dinlemediginde bütün öfkesi ile birlikte kendi ekseni etrafında dönerken, bir dinleyen ve hatta ilgilenen olduğu zaman, o kişi de dahil her şeyi ateşe vermeye çok yatkın olabiliyor. eline fırsat geçiyor zira.
ben de öyle yaptım. yaşadığım bütün olumsuzlukların ve eksik kalan duygusal yanlarımın faturasını sadece abime kestim, çünkü o vardı karşımda. sorumlusu o olmasa bile onu da ateşe attım ve sivri dilimi silah olarak kullanıp kırdım onu, beni dinlediğine pişman ettim.
son konuşmamız buydu. haberini alır almaz apar topar memlekete gittim. bir hafta boyunca yoğun bakımda kaldı, bir kere görme şansım oldu. hiç kendine gelmedi. yalvardım bir kere gözünü açması için. olmadı. özür dileyemedim, her şey paramparça kaldı. duzeltemedim hicbir şeyi. kimseyle de paylaşamadım bunu. düğüm gibi boğazımda taşıdım.
insan, sevdiği birinin ölmesine hiçbir zaman hazırlıklı değildir ama bu şekilde olanını asla hayal bile etmeyecek kadar aymazdır da...

aslında ofkemde haklıydım. hâlâ da haklı olduğumu düşünüyorum ama bununla ilgili eylem anlayışım önemli ölçüde değişti. haklı olmak her zaman işe yaramıyor, haklı olmak bunu haykırmak zorunda olmak anlamına da gelmiyor. değişmesi pek de mümkün olmayan durumlarda ise insanın ne olduğunun dahi bir önemi yok. boğazımdaki bu düğüm ölünceye kadar bana bunu hatırlatmak üzere orada duruyor.

bu yüzdendir ki, ne kadar öfkelensem de muhatabım ailemden ya da sevdiğim bir insan ise tepki gösterirken o düğümün filtresinden geçiyor. belki daha çok yoruyor beni, belki daha başka haksızlığa maruz kalıyorum ama yeni bir düğüm istemiyorum.

dilden çıkanın geri dönüşü kolay değildir çoğu zaman da yoktur. bu demek değil ki her şeyi sineye çekip oturmak gerek ama bir şekilde dengeyi kurmak zorundayız. kuramadığımızda zaman öğretiyor ve zaman en acı yoldan öğretiyor.

sadık erkek sevmiyorum, sevdiğim erkek sadık olsun istiyorum. denklemim bu kadar.

gece geç saatte yemek.

doğum gününüz kutlu olsun sevgili yazar.

biz de deriniz...

başarı başarıdır.
engellenen başlıkların ekran görüntüsü alınıp, oda duvarına asılmalıdır.

eline sağlıktır.

survivor'dan sonra survivor ekstra'yı da izlemektir.

allah'ın cezası yarışmadır. dün akşam ağzımı ayırıp bunları izleyeceğim de dramayı çözeceğim diye şans çarkı çevirmeyi unuttum...

2026
2+2+6= 10.
ikinin yanındaki sıfırı kullanmadım. ileride canımı sıkarsa çarpmada kullanmak üzere.
idareli olmak lazım, devir idare devri.

edit: işbu puan eşrefoğlu için hesaplanmıştır.

genetiği ile oynamayı çok sevdiğim, sütlü, hafif ve fresh bir tatlı.
yeğenim hasta olmuş, evde ikimiz varız sadece, onu şımartmak için yaptım bu sefer d. ana yarısıyım ben ana yarısı!!!
şimdi de çilekli magnolia'ya nar ve narenciye kabuğu ekledim...


tarif için: #3207773

sam, hans, hergel, toni, coni...

allah ne verdiyse işte. hükmünden sual olunmaz.

ben en son radyo programında sana söylemiştim tembelliğin iyi bir şey olmadığını ve neden günah sayıldığı ile alakalı fikirlerimi... uyardım, yapma dedim, ite serseriye aldanma dedim... bak işte hep haklıyım djdjjd.
insan sosyal bir canlı dedim. ne kadar yalnızlığı övse de, bizden tiksinse de, işsizlik övse de bunu duyurma ihtiyacı hissediyor ve bunun için de tiksindigi ortama muhtaç bir embesil deyu ışık tuttum yoluna...
neyse, enerjini boşa harcama. kıskançlıktan devam cumartesi djdbdj

son olarak:
i <3 jung.

ilk önce çeşitliliğe bakarım. çeşit çoğaldıkça orada yemek yeme durumunu tekrar gözden geçiririm. bir restorant hem kebap, lahmacun, pizza, sulu yemek, makarna, çorba, tost, burger, iran yemekleri, kuru fasulye, serpme kahvaltı ...ve bunlara ek kumpir satiyorsa orada yemek yenmez.
bir soluklanırsın, o arada çay ya da su içer kalkarsın en fazla.

kahve pahalı demek istemişlerdir. öyleyse kahvenin fiyatını konuşmak gerekir, insanların kahve tüketimini değil.
kendi argümanıyla bile kendi topuklarına sıktıkları halde taraftarlarını korumaları cehennem gibi bir şey.
öte yandan, ülkedeki en pahalı içecek; mecburiyet hâli baz alınınca sudur.
içmeyelim mi?

uykudan en az üç saat önce yemeyi- içmeyi kesmek şart olmuştur.

sam, hans, hergel arasinda kalıyorum her seferinde. toni ve coni değil ama kesinlikle.

itibarı ne yazık ki kayıp olan eşini bulmaya bağlı. eşi olan burnu delik çorap bile kendisinden iki sıfır önde.