fotoğrafını sözlükte paylaşan yazarlar

özgüvenlidirler.
ben no.
yani paylaşıyorum ama benimkilerde daha çok manzara odaklı oluyor. çünkü geziyorum ve gezmek beni mutlu ediyor.

başkasının fotoğrafını kendisi diye paylaşmadıkça kimseyi ilgilendirmez.

endamı güzel yazarlardır.

kendimi bardak olarak paylaşıyorum
siz farketmiyorsunuz

elaleme neyin girip çıktığını merak eden yazarlardır.

(bkz: devlet yer göstersin madem)

#3864498
şöyle zihniyette olan yazarlar var.

oylarımı esirgemediğim yazarlardır. devam devam.

isteyen istediğini paylaşır. gram umrumda değil. hoşlanmıyorsanız bakmayın. herkes kimin neyi amaçladığını az buçuk tahmin edebiliyor.

en derindeki amacı bilemiyorum ama ilgi istemiyorum diyen burnunu bir kontrol ettirsin uzamış olabilir.* ya bir de fikirlerimizi yazdığımız bir ortamda sana ne yaprak motivasyonunun mantıksızlığını tek ben fark ediyor olamam. arada atana da hiç atmayana da lafım yok. aslında sürekli atana da lafım yok ama ilgi mi hiççç ilgilenmiyorum yapılırsa bir miktar dalgamı geçerim.

(bkz: allaha şirk koşarken dalağı şişen ateist)

çarşaf çarşaf attık. anonimlik hak getire. sonra sokakta yanıma gelip fotoğraf isteyen de oluyor. yapacak bir şey yok.

paylaşabilir. suç mu? kendi iradesiyle paylaşıyor sonuçta kimse bişey diyemez.

sözlük kültürünün ne olduğunu anlayamamış insandır.

sözlük, insanların anonim yazdıkları ortamdır. eblek suratlı fotoğrafların değil, fikirlerin çatıştığı yerdir.

burda fotoğrafını paylaşanlar, sıçmak için mutfaga gidiyordur. sıçmanın yeri mutfak değil, tuvalettir. tıpkı fotoğrafın yerinin instagram olması gibi.

o yüzden etlerinizi instagram'da paylaşınız efenim.

yazının anonimliğiyle görünürlük arasındaki kişisel tercih meselesi...

kendi adıma çok tercih ettiğim bir şey değil. sözlükte olmanın benim için anlamı, kim olduğumdan bağımsız olarak yazabilmek.. yüzüm, bedenim, mimiklerim değil, cümlem konuşsun istiyorum. anonimlik bana bir maske değil, bir özgürlük alanı sağlıyor. daha rahat, daha filtresiz yazabilmemin yolu buradan geçiyor.

fotoğraf paylaşıp beğeni ya da fav almak, yazma motivasyonumun parçası değil. yazmak benim için bir vitrin işi değil, düşünceyi dökme, içini boşaltma, bazen de kendimle kavga etme hali. o yüzden “tanınmak” yerine “rahat yazmak” ağır basıyor.

ama bu, fotoğrafını paylaşanlara dair bir yargı anlamına da gelmiyor. aksine, bu da onların tercihi.. kimisi görünür olarak var olmayı, kimisi yazıyla saklanmayı seçiyor. ikisi de meşru. sözlük tek tip bir ruh hali istemek zorunda değil.

zaten çağımız paylaşım çağı. fotoğraf, resim, çizim, yazı… herkes kendini en iyi hangi araçla ifade edebiliyorsa oradan tutunuyor hayata. biri görünerek, biri gizlenerek, biri sadece bir cümleyle. önemli olan kendini iyi hissettiğin yerden konuşabilmek.

liberal bir yerden bakınca mesele çok basit:
kim nasıl rahatsa, öyle var olsun.
kim kendini nasıl sağaltıyorsa, o yolu kullansın.

sonuç ne çıktı?
vurdurup vurdurmadığımızı merak ettim de bakmaya geldim

benim için anonim olmam başka bir sözlükte geçerli olduğu için burada o kadar anonim takılmaya takmıyorum.
benim için bir sakınca içermiyor. yine de kalıcı olarak paylaşmak istemem.kısa sürede silerim.

sen*paylaş kuzum bakma bunlara.*