demir baybars yazar profili

en önemli intikam örneği olarak ezel dizisini alabiliriz. ben mesela hapisten bir şekilde çıksam hiç bu kadar uğraşıp oyunlar falan kurmazdım.

yani ömer dizide bir gece eysan ile cengiz'in yatak odasına giriyor. baş uçlarında elinde silahla bekliyor. sonra onları öldürmenin çok kolay olacağını düşünüp dizi çekmeye karar veriyor.

gerçek hayatta elinde silahla yatakta en yakın arkadaşının kollarında sevdiği kadını görünce kendini müebbete mahkum ettirmiş bu çifti öldürmeden o odadan çıkacak çok insan yoktur.

bu kadar büyük bir aşkla birini sevip bu kadar büyük dostluklar kurup aynı anda hepsinin ortak komplosu ile hapse düşmek her gün olacak bir şey değil.

daha basit durumlarda daha basit intikamlar var. mesela murat dalkılıç bir klibinde şişko olduğu için sevgilisi buna köpek muamelesi yapıyor. o da spor yapıyor zayıflıyor sonra kız buna yürüyünce o da intikam olarak kızı kabul etmiyor.

ıntikam başarmaktır böyle bir şey.

benimki iyi insan değildi. ben iyi insanları sıkıcı buluyorum. dünya tatlısı olsa yine de insan rutinden sıkılıyor. ben bu iyi insan diye peşine düşmedim. benim için her şey fizikle ilgili. öyle karakteri iyi olsun falan gibi dertlerim yok. ben de çok düzgün bir insan değilim zaten.

her insanın ilişkisi kendine özel olduğu için genel geçer bir "gerekli" sözler grubu olduğunu düşünmüyorum.

sonuçta ne yaşadığınız nasıl ayrıldığınız hepsinden önemli. kimin kimi terk ettiği de sonraki süreçte yaşananlar da önemli.

bundan ben de rahatsızım. insanlar sizinle iyi arkadaş olduğunu anlatmak için işte 10 yıllık arkadaşım o benim falan diyor.

bence bizim bu 10 yılda ne yaşadığımız çok daha önemli ama bunu anlatmaya çalışınca olaylar geriliyor.

benin 20 yıldır uzun süredir tanıdığım ve şu an görüşmediğim çok arkadaşım var. keramet zaman olsaydı onlarla kopmazdık.

bir insanı olduğu kişi olduğu için ne kadar sorumlu tutabiliriz bundan emin değilim. yani hiç kitap okunmayan ve kütüphanesi bulunmayan bir evde doğup büyüyen bir insanın kitaplarla ilgili geçmiş bir deneyimi yokken kendi kendine ileride kitaplarla tanışması, kitaplara ihtiyaç duyması çok mümkün olmayabilir.

kitap okumak kişinin ihtiyaç duyduğu veya duymadığı bir şey olduğundan ihtiyaç duymayan insanı küçük görmek bana en hafif tabirle kibirli biri olmayı çağrıştırıyor.

hani ilim ilim bilmektir diye başlayan bir dörtlük var ya, insan okudukça kendini, basitliğini acizligini anlamaya yaklaşmak yerine kendini bilmez bir kibre kapılıyorsa hiç kitap okumayan bir insanla kiyaslanirsa kibirli olmayan bir adamdan daha kötü durumda değil midir.

önemli olan okuduğumuz kitapların sayısı değil. okuduğunuz kitap size bir şey katıyor mu bu önemli. üstüne düşünmeye sebep olacak bir şey anlatıyor mu veya siz alıyor musunuz bence önemli olan bu.

sırf bilgi kusmak için kitap okumak, aydın kibrini getiriyor. sohbetin ortasında lafın hiç geçmediği konunun açılmadığı bir yerde işte üstadım kantta şöyle demiş diye lafa girmeye çalışanlara ben şahsen gülümsüyorum.

(bkz: süveyş'i açan mısır kralı)

bir insanın doğuştan getirdiği mizaç özellikleri var. bu özellikler bebeklik çağından itibaren gözlenebiliyor. siz erken çocukluk döneminde verilen eğitim ile çocuklara nasıl davranması gerektiğini yani doğru davranışın özelliklerini öğretmek için elinizden gelenin en iyisini yapsanız da çocuk mizacı neyi getirmiş ise ona uygun davranmaya eğilimli oluyor.

elbette mizaç özellikleri tel ve kesin belirleyici değil ama büyük oranda belirleyici olanın bu olduğunu düşünüyorum.

eğitim önce ailede başlıyor ama her çocuk kendi içinde bir dünya. bu nedenle eğitime verdikleri tepkiler de değişiyor.

mesela az evvel kuzey güney dizisinden bahsettiğim bir tanım yazdım. yine oradan gideyim. dizide baba çok sinirli. bir seferinde alkol almış şekilde eve geliyor kırıp döküyor.

anne kuzey ve güney'i alıp mutfağa götürüyor. sessiz olun buradan ayrılmayın diyor. baba bağırıp çağırıyor ve yakıp yıkmaya devam ediyor bu sırada. güney annesinin sözünü dinleyip uslu uslu otururken kuzey bulduğu bir bardağı alıp kırıyor ve kendini kesiyor.

yani el kadar çocuk anne babasının kavgasında taraf oluyor. ikisine de aynı komut verilse de kuzey mizaç olarak böyle bir çocuk.

bir şeyi yaparken düşünmüyor. daha tepkisel. yapıyor geçiyor ve sonra sonuçları ile yüzleşiyor.

karakter dediğiniz zaman içinde eğitim ile birlikte elbette daha ehli bir çizgiye evrilebilir ama asıl olan öz değişmez.

kuzey güney dizisini yayınlanırken izlemiştim. iki kardeşin birbirine zıt karakter özellikleri vardı. biz elbette kuzeyciydik. sonuçta güney kötü karakterdi.

bir aile düşünün. babası öfke problemi olan, alkolik bir insan. annesi de erkek çocuklarını babalarına alternatif olarak kendi geleceğini garanti altına almak için seçerek seviyor.

yani babasına benzeyen kuzey'e öz evladı olduğu halde köpek muamelesi yaparken diğer oğlu güney okusun zengin olsun onu rahat yaşatsın derdinde.

bir oğlunun saçını bile okşamak istemezken diğer oğluna ballı süt getirip aman oğlum çalış çalış ben senin ders çalışmanı bölmeyeyim diye sessizce sütü bırakıp çıkan insan.

evlat seçmenin veya evladını şartlı sevmenin en güzel örneklerinden biriydi güney karakterine verilen sevgi.

geçenlerde tuzlu kahvede but gönderme yapmış buğra gülsoy. koca diziden aklımda kala kala kuzey'e has telefon tutma stilinin kalması da ayrı bir garip geldi.

kıvanç bir çok karakteri canlandırdı. içlerinde benim hatırladığım ezel'de 8 ve kuzey güney dizisinde kuzey tekinoğlu kaldı.

temelde birbirine benzeyen şiddeti bit çeşit yaşam biçimi olarak benimsemiş bu iki karakteri neden sevdiğimi ben de bilmiyorum ama bana gerçek hayatta daha fazla karşılaşma imkanımız olduğunu düşündüren karakterler olduğu için olabilir.

mesela ezel dizisinde ömer çok ütopik yazılmış bir karakterdi. diğer karakterler çok daha gerçekçi yazılmış olduğu halde ezel olması falan çok havada kalmış gibiydi.

sokağa çıksak bir çok kuzey olduğu gibi daha fazla güney bulabiliriz. okuyup adam olsun diye binbir emekle yetiştirilen insanlar artık banka boşaltıyor şirket boşaltıyor.

zengin olmak tek seçenek olarak görülüyor ve gerekirse yatar çıkarım diye düşünüyor bu insanlar. güney de aslında para hırsı yüzünden içeri girdi ama kötüleri sadece filmlerde ve dizilerde cezalandırıyor halkın gazını alıyoruz.

dini bilgiler konusunda iddialı değilim. bunu baştan özellikle belirtmek isterim. bir konunun dini açıdan sakıncalı olup olmadığının kriteri nedir. bahsi geçen din islam dini olduğuna göre islam dininde dine kaynaklık eden tam olarak nedir önce bu konuda uzlaşmaya varmak gerekiyor diye düşünüyorum.

islam dininde kaynaklar kur'an, hadis, ve dini eserler diyelim. şimdi bir çok insana göre hadis konusu baştan tartışmalı. hadis konusu bile tartışmalıyken birilerinin çıkıp yazdığı eseri referans gösterip bana göre bu doğru ve buna aykırı olan da dinen sakıncalıdır demesi bana göre makul değil.

ku'ran zaten genel geçer ifadelere göre yazıldığı için somut duruma uygulanmak açısından yorumlama gerektiren bir kitap.

yanlış bilmiyorsam veda hutbesinde geçen bir ifade var.

sahih-i müslim ve tirmizî rivayeti. sahabi ümmü'l-husayn el-ahmesiyye'nin aktardığına göre hz. peygamber veda haccı'nda şöyle buyurmuştur: "(b: sizin başınıza kulağı (veya kolları, bacakları) kesik habeşli bir köle bile getirilmiş olsa, allah'ın kitabına göre hareket edip size de onu uyguladığı sürece onun emirlerini dinleyin ve itaat edin.

bu ifade var mıdır yok mudur doğru mudur değil midir buralara hiç girmiyorum.

burada kritik cümle bence şu : allah'ın kitabına göre hareket edip size de onu uyguladığı sürece onun emirlerini dinleyin ve itaat edin.

açıkça yasak olan bir uygulamaya aykırı bir durum varsa bizim bu cümleye göre dine aykırı davranış göstermiş olma durumumuz yok.

kim devletin malını çalmış ise bunun neyini tartışalım diyorum. hz. ömer gibi devletin mumu yanarken özel işlerini konuşurken kendi mumunu yakacak salih bir iman ve ameli geçeli zaten yüz yıllar oldu.

açıkça devleti ve vatandaşı soyanları engellemidiği için spk - bddk - borsa istanbul gibi kurumların başkanlarını ve çalışanlarını atayanları neden eleştirmiyorum.

görevini yapmamış. belki sadece bu da değil. bir öğretmen derse girmezse bir doktor serviste hasta tedavi etmezse görevine durumun ağırlığına gore yeri geldiğinde son veren devlet söz konusu olan tüm ekonomiyi yöneten bakan olunca niye sessiz kalıyor.

mehmet şimşek ocak ayında çıkıp bazı fonlarda manipulation var bunu biliyoruz diyor. üstünde 9-10 ay geçiyor ama görevini yapmıyor.

görevimi yapamıyorum diye istifa da etmiyor. yapmadığı ortaya çıkınca da etmiyor. sorulan sorulara cevap bile vermiyor.

görevini yapmayan / yapamayan insanları bizim yönetimimizi kimse sorgulamasın diye görevde tutmak vatana ihanet değil mi.

adam asker olsa, sınırdan düşman girerken engel olmasa veya olamasa idam etmeyecek misin.

kelime anlamından ziyade çağrışım yaptığı kavramların daha önemli olduğunu düşünüyorum. bir insanın öz guvenli olması elbette önemli ama dunnig kruger etkisinde olduğu gibi içi boş temelsiz bir öz güvenden bahsetmiyorsak bu öz güven bize çekici geliyor.

normalde öz güven sahibi olup kibirli olan sürekli ben ben ve yine ben diyen insanlar itici gelir. eğer hem öz güvenli hem de mütevazi bir insansanız bu insan farkında olsun olmasın saygı ve merak uyandırıyor.

işte bence bu nedenle cool demek aslında gizemli demek olmalı. merak edilen sakin serinkanlı insan anlamında.

yakında seçimler var. adalet ve kalkınma partisi de diğer partiler gibi seçime girecek. 25 yıl gibi bir süredir ülkeyi yöneten kadroların seçimde halkın önüne koyacağı bir gelecek vizyonu kalmadı.

geçen seçimde kemal kılıçdaroglu pkk terör örgütü ile birlikte hareket ediyor propagandası yapıldı. kemal kılıçdaroglu ile pkk terör örgütünün kandil dağında bulunan yöneticileri ile yan yana fotoğraflarını urettiler.

bunlar gerçek değil montaj dediklerinde de montaj olsun önemli değil. biz zaten onların işbirliği içinde olduğunu biliyoruz dediler.

yani biz gelmezsek pkk gelir dediler. bugün de biz gelmezsek pkk ile süreç devam edemez biter ve terör devam eder diyorlar.

bence halk bunu satın almadı. fiilen bittiğini bildiğiniz terör örgütü ile anlaşmak akla uygun olmadığı için herkes altında başka nedenler aradı ve satın almadı.

bu seçimlerde halka satın almaları için başka bir gündem ortaya koymak gerekiyordu ama ülkenin durumu ortada. enflasyon 2 haneye düşecek dediler düşmedi.

suriye sınırında harekat yapıp oradan bir oy devşirme imkanı desen o da yok. mekke anlaşması geçerse belki de husilerle savaşan sünni arapları korumak için bölgeye türk askeri gönderelim diyecekler.

kendi ülkemizi korumayı geçtim. başka ülkenin etnik ve mezhep odaklı savaşına biz neden katılalım. neden asker gönderelim. neden maddi ve manevi olarak yıpranalım.

biz osmanlı gibi güçlü müyüz. osmanlı sunni dünyanın koruyucusuydu. hem halifelik açısından hem askeri açıdan haklıydı.

bizim askeri açıdan durumumuzu tartışmıyorum ama dolar 50 lira ve merkez bankası rezervleri dakika dakika eriyorken husilerle savaşacak ekonomik gücümüz yok.

halkımız da biz husilerle savaşalım nasılsa pkk bitti düşman kalmadı yeni düşman da husiler olsun demiyor. halk diyor ki biz bu kadar zor durumdayken bu paraları kim yedi.

kim yedi derken kimler yediden daha önemlisi borsa gibi spk gibi bddk gibi kurumlar halkın parasını yiyenleri nasıl engelleyemedi.

devleti yönetenler ve kurumları görevini yapamıyorsa yapacak olanlar yönetsin demek makul ve demokratik değil mi.

başlığa dönecek olursak 4 isimli bakan aslında yahudimiymis. maliye bakanı ingiliz vatandaşı onu biliyorum ama 4 harfli bakanın mossad ajanı olduğunu yeni öğrendim.

eger bu doğruysa devletin ulusal güvenliğini mossad tarafından devsirilen insanlara teslim etmek de yonetememek değil midir.

bütün bürokrasi israil ajanı olduysa bunun çözümü belli. tüm listeyi açıklarsınız hepsi ajan dersiniz ve vatana ihanneten yargılar ağırlaştırılmış müebbet verirsiniz.

bir kişi olsa iki kişi olsa tamam hepsi ajan hepsi kripto fetocu hepsi chp li falan ama 500 kişi de ajansa bırakın görevi.

küfür ile ilgili temel bir sorun var. bir insan bir insana sin kaflı küfür ettiği zaman bunu kötü niyetle öfkeyle yaptığını hissettirdiğinde iletişim o an sona eriyor.

mesele söylenen cümle değil. söylenen cümlenin bizi getirdiği nokta. biri yüzünüze aleni olarak küfür ettiği zaman kavga çıkıyor çünkü karşı taraf size hem açıkça düşmanlık ediyor hem de meydan okuyor.

şehirde yaşasak da yani hayvanlar gibi ormanda değiliz anlamında medeni olsak da içimizde bir hayvan var.

biri size küfür ettiğinde bizi hayvandan ayıran mantıklı düşünme becerimizin butonu kapanıyor. o andan sonra da oradan herkesin hayrına olacak bir sonuç çıkması mümkün olmuyor.

biri bir şey yazdığında onun yazdığı şeye kendi anlayışımız ölçüsünde karşı bir argüman üretmek yerine sin kaflı küfür yazdığınız zaman olay artık konuşup anlamaktan çıkıyor.

eger konuşup anlamak gibi bir dert için yazılmıyorsa yazılan tanımların genel okuyucu için burada bulunmasının mantıklı olduğunu düşünüyorum diyemem.

ben kimsenin kimseye haklı veya haksız sövesi geldi diye küfür etmesini okumak istemiyorum.

zaten sokakta zeka seviyesi 2 haneli olan bir çok insan bu durumda. ben buraya onlardan kaçmak için geliyorum.

belki biri bir şey der ve ben de üstüne düşünürüm, bu bana bir kapı açar diye okuyorum. yoksa açıp kitap okurum.

sonuçta hepimiz aynı ülkede yaşıyoruz. farkında olsak da olamasak da, hoşumuza gitse de gitmese de aynı şeylere maruz kalıyoruz.

bu maruz kalma bizde bir etki yaratıyor. bu etki sizin hoşnut olmama durumunuzu ortaya çıkarıyor. bu nedenle bir nevi acınızı paylaşmak için insan arıyorsunuz.

ulan dolar 10 lirayı geçecek dedi diye insanları yanlış beyanla paniğe sevk ediyorlar diye dava açıp yargıladılar. bugün dolar 50 lirayı geçti ve bir derby mücadelesi kadar bile gündem olmuyor.

acı dediğim böyle bir şey. yoksa herkesin kendine göre acıları da var mutlulukları da var.

yakın zamanda bununla ilgili olarak biriyle sözlü bir tartışma yaşadım. tartışmayı yaşadığım kişi de elli yaşlarında iş meslek sahibi bir insandı.

18-25 yaş grubunda olsaydı belki söylediklerine çok takılmazdım ama görece yaşı kemale ermiş birinin söylediklerini daha fazla ciddiye aldım.

kırsalda insanlar istediği gibi yaşarken devlet onlara gelip bize tabi olacaksın demiş. onlar bu durumu kabul etmek istememiş.

yani diyor ki devlet bana yol yapıyor. hastane açıyor. bölgeye hizmet getiriyor. ben bu hizmetlerden yararlanmak konusunda şikayetçi değilim ama devlet bunu yaparken benden vergi alıyor. beni askere alıyor. bana kendi ideilojisini benimsettiği okullarında eğitim veriyor ve ben bunları kabul etmiyorum.

ben de dedim ki yarın sınırdan ruslar girse yine o zaman devletin ordusu gelip sizi koruyorsa, merkezi bir devlet yapılanması varsa, vatandaşlık kavramı ve hukuku varsa buna uygun davranmak gerekmiyor mu.

adam diyor ki devlet beni ellemesin ben kendim kendi evimi savunurum. aşiret düzeni devam etsin istiyor. onun için tek otorite şeyhi olduğu için cumhuriyeti ve onun getirdiği düzeni kabul etmiyor adam.

bireysel olarak kimin neye inandığı veya inanmadığı beni ilgilendirmiyor. beni ilgilendiren şey ulus devlet ve onun kuruluş mantığı.

hiçbir devlet kendi ulusal sınırları içerisinde kendine ait silahlı gücü bulunan ve ayrı yönetimi olan bir bölgenin varlığını kabul etmez. siz federasyon olursanız veya bölgeli devlet olur bunu anayasal güvenceye alırsanız elbette bu başka bir konu.

bir ilin girişini silahlı olarak kapatır içeri giriş çıkışları engeller ve orada kimlik kontrolü yaparak türkiye cumhuriyeti devletinin burada işi yok diyerek resmi görevlileri ile sokmazsanız elbette devlet bu duruma müdahale edecektir.

müdahale askeri bir müdahale olduğu gibi durumun gerektirdiği ölçüde şiddet barındıran bir müdahale olmak durumunda.

bu devlet benim dedelerimi kesti yaklaşımı altında devlete düşman olursanız, cumhuriyete ve onu kuran kadroya düşman olur sevmezseniz burada kendinizi haklı görseniz de ben sizi haklı göremem.

siz evinizde otururken ortacagda olduğu gibi eşkıya veya başıbozuk askerler evinizi basmıyor. malınıza mülkünüze kışlık yiyeceğinize el koymuyor. çoluk çocuk demeden kundaktaki bebeğe kadar öldürüp karınıza kızınıza tecavüz etmiyor.

böyle olmadığı halde böyle olduğunu düşünmek bana normal gelmiyor. bu yüzden mustafa kemal (atatürk) 'i sevmiyorum dedikten sonra bunları anlatan birine söyleyecek bir şeyim yok. o da böyle bir insan diyip geçiyorum ama ne zaman olay düşünce durumundan çıkıp eline silah alıp devletin askerinin polisinin veya görevlisinin karşısına dikilmek noktasına gelirse bu bambaşka bir boyut oluyor.

bugün gelinen noktada beni rahatsız eden de tam olarak bu.

imparatorluğun dağıldığı bir dönemde kurulan türkiye cumhuriyetini osmanlı devletinde olduğu gibi bölgeyi kendi yerel yöneticilerine, şeylerine, ağalarına bırakmadı diye çıkarları zedelendiği için kabul etmeyen ve eski düzenin devamından yana olanları anlıyorum ama sırf cebine yardım kolisi gibi üç kuruş menfaat girecek diye bunu savunan batıdaki adamı gram anlamıyorum.

normal bir insan kedi beslemez. köpek beslemek insan doğasına daha uygun. bunun kadını erkeği yok. kedileri tahmin edilemez olduğu için de seviyoruz. kediler sizi yalarken bir salise sonra size diş gösterebilir.

hayatta biraz böyle kedi gibi.

sanırım voltaire demişti. tanrı yoksa bile insan onu icat etmelidir. ben her konuya olduğu gibi bu konuya da pragmatik bakıyorum.

inanmak bir ihtiyaç. yani bu sadece tanrı veya yaratıcıya inanmakla sınırlı değil. yarının bugünden daha iyi olacağına inanmaya devam etmezsek her sabah yataktan çıkmak için gereken gücü bulabileceğimizden emin değilim.

tanrı var mı yok mu diye kavga etmek benim dünyamda bir şeyi çözmüyor. tanrı adına davrandığını iddia edenler geçmişten günümüze kadar çok kan döktüler ama o zamanlar köylünün elinde teknolojik imkanlar yoktu.

bugün gelinen noktada dini cemaatler belki f-16 lara, tanklara sahip olarak halka savaş açtı ama bizim de karadan havaya füzelerimiz, uçak savarlarımız var.

din adına insanlara savaş açanlar artık ortacagda olduğu gibi bu işten öyle kolay yırtamazlar. bence yapılması gereken tanrıya inanmanın kurallarını koymak. buna da laiklik diyoruz.

yakında tüm halk laiklik etrafında birleşecek. denenmeyen bir ideoloji kalmadı. mekkeli müşriklerin aç bıraktığı, eziyet ettiği müslümanlar dünyaya yayıldı evet ama bugün gelinen noktada asr-ı saadet bitti. bu nedenle de ben seküler bir toplum olmakla kurtuluşa ulusacağımıza inanıyorum.

fon yolsuzlukları evet kötü. eğer halk ilk defa doğrudan cebinden çalındığı için gerçekleri görmeye başlayacaksa hem çalınan paralar hem borsanın neredeyse 1/3 oranında değer kaybı helal olsun ben razıyım. bu totale göre çok küçük bir bedel çünkü.

gün gelecek biz de üretim yapan güçlü bir ülke olacağız. ben buna inanıyorum. belki ben göremem ama birileri görecek.

çok tanıdığım işlerini iyi bildiğim bir oyuncu değil ama izlediğim kadarıyla yetenekli ve başarılı bulduğum bir kardeşimiz.

son yaz izlerken dikkatimi çekmişti. ondan sonra da takibe aldım kendisini. yakışıklı olmasa da al pacino gibi (boy pos olarak) oyunculuğu ile gündeme geleceğini düşünüyorum.

aktif olsa da bir an evvel yazmaya başlasak. tv hakkında bir şey diyemiyorum. belki de sinema ve dijital platformlar olarak güncellenebilir de. malum karasal yayınlar öldü. bugünlerde de cenazesi kaldırılıyor sanki.

yıllarca karma kasıp almak için didindik. bugün gelinen noktada fıstık benim oldu. parası neyse verdim şişko nuri gibi sırtına binip vurdum kırbacı.

kendimi aristokrat ortacag soylusu gibi hissediyorum. eskiden kraliyet ailesine mahsus olarak mor renk kıyafet giyiliyormuş. zamanla mor renk elde etmek için öldürülen salyangozlara o kadar zam gelmiş ki kraliyet aile artık sadece elbiselerinde mor renkli şeritler kullanmaya başlamış.

diyeceğim keşke turuncu yerine mor renk olsaydı.

benim duyduğum borsada herkesin bilmediği bir bilgiyi içeriden biri sana söylerse ve sen de bu bilgiyi kullanarak işlem yapar, menfaat sağlarsan o zaman bir kanuna muhalefet etmiş oluyorsun.

yani mesele hiçbir zaman hangi hisseye ne zaman kaçtan girdi kaçtayken çıktı ve ne kadar kaldırdı konusu değil.

tera'nın yönetim kurulu başkanı ile birlikte hareket ettiği bilinen bir şey olduğu için kimse nasıl bilgi aldı acaba diyemez zaten.

bununla ilgili bir şey gördüm. anladığım kadarıyla 2027 yılına kadar herkes yaş onayı almak için e devletten token alacak 1 defaya mahus. devlet kimin token aldığını bilmeyecek deniyor ama aynı devlet sistem üzerinden bunu görüntüleyebilir de deniyor.

bence what's app gibi mesajlaşma uygulamaları nın da sosyal medya gibi haber okuma gündeme yorum yazma boyutu olduğu için onlara da doğrulama gelir.

okul saldırıları gündeminin alt başlığı telegram gruplarında örgütlenme. discord vs vs.

yani vizyonları veya egilimleri bu yönde.

ben anonim olduğumu düşünmüyorum. devlet isterse sizi zaten tespit eder, ediyor da ama kullanıcı adının yanında kimlik numarası yazınca işleri inanılmaz hızlandırmak mümkün.

ben bütün sosyal mecralarda bir şekilde kayıtlı olsam da bir gecede hepsi kapansın umrumda olmaz. what's app, telegram vs kullanamasam da olur.

paralı bir uygulama alırım onu da takip edemezler. uygulamanın adını unuttum. ürün yerleştirme olarak yabancı bir dizide görmüştüm.

mesele terörist olmam ya da olmamam değil. mesele prensip meselesi. devletin 1984 benzeri bir gözetim ve denetim ağı kurmasını reddediyorum. gerekirse tüm dijital sistemi terk ederim. dumanla haberleşir sadece nakit kabul eden yerlerle alış veriş yaparım.