muzdarip olduğum nörolojik
* hareket bozukluğu hastalığı.
bu hastalığı bulan kişi de
james parkinson.
parkinson hastalığı ile en belirgin farkı çoğu zaman istirahat durumunda titreme olmaması.
genelde 40 yaşlarında falan etkileri görünmeye başlıyor deniyor ama bende kendimi bildim bileli var.
kişiden kişiye değişse de adından anlaşılacağı üzere genel olarak vücutta
titremelere neden oluyor. bu bazı kişilerde spesifik
uzuvlarda [örn.
el,
kafa,
çene] daha belirgin olabilir. bende sağ olsun her yerde kendini belli ediyor, ses tellerim dahil.
uzuvlarınızı kullandığınızda, kaslarınızı sıktığınızda ya da
yerçekimine karşı tuttuğunuzda titremeler yaşıyorsanız bir nöroloğa görünmekten çekinmeyin. eğer şüphelendiği bir şey varsa muhtemelen sizi hareket bozuklukları polikliniğine yönlendireceklerdir.
tedavisi yok. belki de en sinir bozucu yanı bu. ilaç ya da botoks gibi azaltan yöntemler var, ama tamamen bitiren yok. zamanla artabiliyor
*, ama sonsuza kadar ilerlemiyor.
ilk ilaç olarak
dideral (bkz:
propranolol), işe yaramazsa
mysoline (bkz:
primidon) verilebilir. ben dideral'i kullandım, bir faydasını görmedim. şu an hala mysoline kullanıyorum. ağır bir ilaç ve çok küçük dozlarla başlatılıyor.
hayatı yaşanılmaz kılmıyor, ama zehir ettiği durumlar oluyor; zira bazı durumlar esansiyel tremoru daha az ya da daha çok şiddetlendirebiliyor. anksiyete ya da tükettiğiniz şeyler bunlardan birkaçı. bunun yüzünden kahveyi azalttım ama insan da zart diye kahveyi bırakamıyor.
eğer sözlükte benden başka bundan muzdarip olan varsa, geçmiş olsun. biliyorum, geçmiyor, ama belki duymak iyi hissettirir. ve sizden ricam, hastalığınızdan utanmayın. yaptığınız yanlış bir şey yok. kimseye bir şey açıklamak zorunda değilsiniz. size destek olacak insanların yanında bulunun.
devamını gör...