1.
(çaylak)
grin
(çaylak)
son tanımları
2.
(çaylak)
kulübesinde şişme bebekle birlikte olurken ölen taylandlı
yazık mekanı şişme bebekli olsun
devamını gör...
3.
(çaylak)
geceye bir şiir bırak
artmasını isteriz en güzel varlıkların güzelliğin gül yüzü solmasın diye asla,
bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla;
ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin, kendi ateşin besler ruhunun alevini;
kıtlığa çevirirsin bolluğunu her yerin,
kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün, varlığın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün, pintiysen, ince köylü, kendi sonun yaklaşır.
dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak varlığın da mezar da güzelliği yutacak.
-w.shakespeare
bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla;
ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin, kendi ateşin besler ruhunun alevini;
kıtlığa çevirirsin bolluğunu her yerin,
kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün, varlığın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün, pintiysen, ince köylü, kendi sonun yaklaşır.
dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak varlığın da mezar da güzelliği yutacak.
-w.shakespeare
devamını gör...
4.
(çaylak)
geceye bir alıntı bırak
artmasını isteriz en güzel varlıkların
güzelliğin gül yüzü solmasın diye asla,
bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla;
ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin, kendi ateşin besler ruhunun alevini;
kıtlığa çevirirsin bolluğunu her yerin,
kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün, varlığın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün,
pintiysen, ince köylü, kendi sonun yaklaşır.
dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak varlığın da mezar da güzelliği yutacak.
-w.shakespeare
güzelliğin gül yüzü solmasın diye asla,
bir güzel, yaşlanıp da göçünce bugün yarın anısı yaşar yine körpecik yavrusuyla;
ama can yoldaşındır kendi parlak gözlerin, kendi ateşin besler ruhunun alevini;
kıtlığa çevirirsin bolluğunu her yerin,
kendi düşmanın gibi, ezersin can evini.
şimdi sen yeryüzünün taptaze bir süsüsün, varlığın çiçek dolu bahardan müjde taşır,
ama kendi koncanda ruhunla gömülüsün,
pintiysen, ince köylü, kendi sonun yaklaşır.
dünyaya acımazsan, oburlar gibi ancak varlığın da mezar da güzelliği yutacak.
-w.shakespeare
devamını gör...
