güney ülkesi yazar profili

rammstein’in cover grubu. almanca “yakartop” anlamına gelir.

erzurumludur. belki de bu yüzden ona kanım ısınamadı.

ben bunun mantığını hiç anlamadım. scootera bir tane ayağınla adım attırırsın yürür, ayakta yolculuk yaparsın. evden işe-işten gezmeye mantığı olduğu için uzun yol yapamazsın. trafiğe girmesi sınırlıdır. yani koltuk bir ihtiyaç değildir.
böyle bir seçenek arasında kalsam koltuklu bir scooter yerine bisikler ya da scooter motosiklet alırdım.

bana hep garip gelmiştir.

sovyetler birliği için üç paragrafta elli tane kolpa sıkıp, cemre gibi birini kaynak göstermek ne tuhaf değil mi?
halbuki bir deli yerine yabancı kaynaklardan buna benzer birkaç tane dayanaksız makale bulabilirdiniz.

ayrıca troçki, kaybettiği hizip savaşında sürgüne giderken dilini daha sert bir hale getirir. kurulmasında emeği bulunmasına rağmen kızıl orduyu bile hedef tahtasına koyar. bunun sebebi bir uyanış değil, hem bıraktığı ikili mücadeleyi körüklemek hem de uluslararası anlamda sscb’ye ambargo uygulatmaktı. bunu teorize ettiği ihanete uğrayan devrim kitabı okunursa belki biraz fikir verebilir.

böyle absürd kaynaklardan komünizmi aramaya çalışırsanız duvara toslar, kolektivizmi “sürü” olarak okursunuz. tarihi kişiler üzerinden yorumlamaya çalışırsınız.
ikinci dünya savaşı’nın bilançosu stalin’e yıkılıyor. nedeni ise nazileri ezerek savaşı bitirmesi. bu da egemenler için tehlike arz ettiğinden “biz barış yapacağız” bahanesiyle nato kuruluyor. stalin ölünce de böyle mavallar okunuyor.
siz o mavallarda uyuyun ama gerçekler bu kadar basit değil.

“vallahi biz dostu özledik” der, lenin için bir sigara yakarız. elden başka ne gelir.

bir adet ilkay akkaya türküsü.

ben işini ciddiyetle yapan, kıraathane muhabbetlerinden uzak ''bilimsel'' konuşmak isteyen iki ırkçıya denk gelmiştim. unuttukları şey ise ırkçılık pek ciddiye alınmayacak, gülünç bir durumdur ve bilimsel değildir. sordukları sorunun bir cevabı, cevaplarının ise bir tersi vardı. bu yüzden gogol'un bir delinin hatıra defteri öyküsünde olduğu gibi insanın yavaş yavaş aklını yitirip, çocukluk travmasına yöneldiği an ortaya çıkan bir hastalıktır.

açlıktan, yokluktan, depresyondan, çaresizlikten, hülasa bütün yıkıcı gündemlerden kaçmak için yatılan on beş, on sekiz, yirmi iki saate kadar sürebilen derin bir uykudur.

atsız, mektuplarında mustafa kemal’e hakaret ediyor.
ismet inönü’nün karşısında rıza nur’un başbaşkan olmasını istiyor. ve bunu diretiyor.
sonra atsiz’ın tutuklanma günü türkçülük günü olarak kutlanıyor.

kim attı da tuttu bu tarihi. :d

“bu dünya böyle olmasaydı” dediğim çok olmuştur. keşkelerin ne anlamı varsa… hepsini çöpe atmak isterdim.

bu dünyanın yarını ne kadar belirsiz değil mi? dün değiştirmeye çalışmak istiyorken bile. şimdi biz, değişmemek için dünyaya direniyoruz.

bir psikolojik rahatsızlıktır. muzdaripleri asla kendilerini ırkçı olarak tanımlamazlar. diğer rahatsızlar gibi.

nush ile uslanmayanı etmeli tekdir tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir, kalkın gidek.

behzat ç. adlı dizide berna ç.’nin üvey bacısı tarafından aşağı itme suretiyle öldürüldüğü yerdir. bu yüzden ilk birkaç bölümde bu mekanın meşguliyeti fazlaydı. ayrıca çankaya ilçesinde bulunur ve öyle iyi bir manzarası olmadığı için ideal bir terasa sahip değildir.

isim değişikliğine giden grup.

kendilerine aradıkları zemini sol cenahtan bulamazlar. anca provoke etmek istedikleri alandan kovulur, sonra sosyal medyadan ağlarlar.

dönem dönem böyle güruhlar birileri tarafından türer, sonrasında amaçlarına ulaşamadıkları için dağılırlar.

ayrıca açlık grevindeki işçilere “destek” olmak isterken oturup pizzayla poz kesmek hangi kafanın ürünüyse asıl niyetlerini ortaya çıkarıyor.

bunlar ucuz numaralar, artık kimse yemiyor.

güney coğrafyası hakkında bilgim yoğun.
belki orası hakkında onlarca kitap okumuşumdur. tabi hepsinin bir başlangıç noktası vardı ki, çocukken real madrid tv’de izlediğim brezilyalı futbolcular, peru’da geçen bir çizgi filme denk gelmem ve atlaslarda denk gelişlerimin hep o bölgeden olmasını tesadüf sayamazdım.

ayrıca bu sözlükte bölgede bulunan semtler hakkında entry girdiğim için 1 adet ceza yedim.

tabi mahlasın gerçekten hakkını vermek ne mümkün…

metroda “sizi birine benzeteceğim” diyen bir amca, o ismin serkan keskin olduğunu söylemişti. şu yaşıma kadar beni birilerine benzetenler oldu ama bu kadar uzak bir ismi ben dahil sosyal çevrem düşünemezdi. ben kel değildim bu 1. ismail abi adlı bir karakterle anılmak istemezdim 2.
ardından amcamız eline aldığı sözcü gazetesine göz attı ve avrasya projesinden bahsedip, türkiye’nin çin’e benzer bir coğrafyaya sahip olduğunu, bu yüzden uzak asya üretim tarzının bugün bir ihtiyaç olduğundan bahsetti. ben “istanbul’da pirinç yetişmez” dediğim için biraz darılmış olmalıydı ki, başını sallayıp gazetesine devam etti.
belki yıllardan beridir taşıdığı umutları için doğru bir cevap olmayacağını düşünerek, biraz mao’dan, biraz vietnam’ın gelişen ekonomisinden bahsettim. böyle bir sohbetimiz oldu.
aynı yerde indik. çıkışta ben sigarama uzandım, ona da ikram ettim ama “ben sigara içenlerle konuşmam” deyip hızla uzaklaştı.
bu hikaye mi saçma yoksa sigara içenlerin içmeyenlerden fazla olduğu bir ülkede böyle bir tutum almak mı… bu soruyu varın siz düşünün.

ybf, bu sözlükte kimsenin fişlenmediğini, ns'nin çok ''özgür'' olduğunu iddia ediyor:



ama ''neden hesap silemiyoruz?'' diye sorduğunuz da ''aksiyon almak istiyoruz'' demek yerine hukuk mukuk bir şey sallıyorlar. geçmişte itü sözlük ya da ekşi'nin yaşadıklarından biri başlarına gelse isim isim tüm yazarların bilgilerini vereceklerine eminim.

yani kısaca; yersen.