sıfır sıfır sıfır yazar profili

çamaşır makinesi gibi. birden tersine dönüveriyor ya kazanı hani, beni şaşırtıyor hergele
ama onu programlayanı gururlandırıyordur kusursuz ters köşe hamlesiyle.

insan kendinden bekleneni, yapmak için en uygun yaratılışını sergiliyor aslında. buna hayret edenler bizler oluyoruz. yani yine biz faniler.
bizim için zamanından çok kötü olarak tanıdığımız bir insanın iyilik yapabilmesi hayret edici bir dönüşüm veya sakin olarak tanıdığımız birinin gözlerini intikam alevi sarmışsa buna hayret eder, yakıştırmayız.

oysa insan odur. hepsi kendisidir ve hiçbiri kötü yahut iyi değildir. fıtratına uygun davranmıştır sadece. zamanla kontrolü sağlayacak, daha dengeli sergileyecek yaratıldığı güzelliği tabii bunu isterse, farkına varabilirse.

işte böyle.
programlayan gururlanıyor olabilir hatalarından bile.
her hata, biraz daha doğruya yaklaştırıyor bizi.
gelişim böyle mümkün ve her hata, bir sonraki hamlemde karşıma çıkmayacak bir engeldir eğer ders alabildiysem. aslında böyle böyle kendi ellerimizle kaldıriyoruz yolumuzdaki engelleri.

bir de neye inanıyorsa insan ona yaklaşmalı bence. öyle dusünuyorum.
mesela evrene mi inanmaya daha yakin? o zaman ona yaklasip incelemeye calisabilir. kaostan rastgele vs oldugumuza mı inaniyor? oyleyse yine kaotik ve rastgele olan seyleri gozlemleyip yaklasabilir olaya/duruma..

tanrı ise inandigi, tek bir tanrisal kaynakla yetinmeyip ulasabildigi tum tanrisal kaynaklari inceleyebilir naçizane.

bunu soylememin sebebi, fark etmiyor ki aynanın hangi köşesinden baktıgın. baktıkça sonunda kendinle karsilasacaksin. o ayna nerede olursa olsun sonuç sen çıkacaksin. işte boylece ters köşelerin kimi hayrete düşürecek yahut kimi gururlandıracak, öğrenme fırsatı bulacaksın.

o zaman evlilik teklifi edecek beyle daha tanismamis oldugunu dusunur. bir kadin umudunu kaybedip asla müslüme vurmaz kendini. hep ileri bakar umutla.

yani elbette yaz daha cıvıl cıvıldır. yaşam sevinci gibi bir şey. meyvesi sebzesi olsun, doğalgaz faturasının olmayışı olsun ne bileyim çocukken pek severdim.

şimdi ya cocukluğumdaki yaz yok ya da şehrimizde ağaç. tercihim kış oluyor üşümek pahasına. kışın bir şekilde ısınabiliyor insan ama betona dönmüş şehirlerde nefessiz, toz duman, pis hava eşliğinde yapis yapış bir yazı ben nasil örtebilirim ki? meyvesi sebzesi de zaten yurtdışına gitmiyor mu yazın? o kalan zehirli tohumu bozuk meyveyi sebzeyi de zaten kışın da yiyorum.

yaz cogu insan için çiledir artık ne yazık.

ne saçma sapalak şeydi ya...
ya bizim kitaba kağıda kıymet vermeyen insanlık dışı yaratıklar olduğumuzu düşünüyorlardi ya da kendileri bunu zaten öğretemediler ve bilincindeydiler yani malını biliyor işte güvenmiyor o kitabı emanet etmeye.

bir nevi telefon kılıfı işte. * bizim babalar da işte kumandaya aynı muameleyi yapıyordu. belki ülkecek fakirlik algısından koruma içgüdüsüdür belki de biraz hor kullanıyoruzdur eşyaları bilmiyorum.

telefonumu 2 haftadır falan kılıfsız kullanıyorum ve sanki uçurumun kenarında kasksız dolaşıyorum gibi hissediyorum. telefonuma kilif artık satılmıyor ve kılıfım da kırık dökük. çıkardım işte. yatakta yastığa yatırıyorum telefonumu. kenarlarını yumusak seylerle koruyorum. kac yıl olmuş. son zamanlarda da şarjı cabuk bitiyor ve pil kısmı ısınıyor. vantilatöre tutuyorum serinlesin diye. bazen buzdolabina koyuyorum yalan degil.. lutfen benimle kal telefon. gitme seni seviyom ben sana daha iyi bakacagim. artik eski hatalarimi tekrarlamayacagim. bir daha dusun ve beni birakma...

yani sevdiklerimi harbiden seviyorum ve onlar da bunu hissediyorlar (sevdiğimi belli ederim ben elimde değil) onlar kendilerini bilen ve sanki kelimelere can veren insanlardır. bir dünyam olsa o kişileri darlardım bizimle yaşayın lütfen diye.

sevginin dozunu kaçırdığım sözlük yazarı ise
posetindagame..

valla ben hayata soruyodum abim bi arzun istegin var mi emmoglum başim üstüne. geri geri yürüyom ki hayat bana çelme takmasın. saygıdan diye yutturuyoz işte. hayatım geliyorum bir sn.

veyahut veya yahut kullanırım sıklıkla. benim zeki müren gibi konuşan teyze kızım, büyürken yıkadı beynimi. ben cocukken bile trt spikeri gibi konusuyordum şimdi şimdi düzelttim kendimi napiyonuz le ne yapiyosuğunnn nassığğız diyom. o be özüme dondüm özüm menem çoh yahsidir!

korkmasaydım hicbir şey yapacağımı sanmıyorum. özel olarak şunu yapayım diye bir arzu çok yoklamazdı beni muhtemelen. korku yoksa cesaretimin manası ne olurdu? yani korku yoksa önümüze gelen her şeyi yabilirdik özellikle çabalamazdık. ne gelirse bahtımıza. rastgele bir yaşam.

hayvanlar bile avlanıyor bi atraksiyonlar bir şeyler bişeyler.. valla bilmiyorum ama domates fidesi bile korkusuz bir insandan daha aktif bir yaşama sahiptir ya. başına neler geliyor kim bilir domates verip güneş onları kızartırken ne çekiyor..

korkuyorum sözün özü.
buna rağmen yaptıklarım ve yapmadıklarımdır mesele. hee işte suç teşkil eden bir şey yapmayı dusünmek korku değil duygu veya ahlak eksikliği oluyor zannımca.

sadece aşk meşk ilişkilerinde değil, bunu insanın her türü yapabiliyor ve her türlü ilişkide görebiliyoruz. iş, arkadaşlık, akrabalık hepsi hepsii.. ya bir tane kediyle bir münasebetim olmuştu veterinere gittik, geri götürdüğümde orada kedi besleyen kadın bana "bu kedileri de gotursene veterinere" dedi düşün.

sen götürsene teyze be. ya da ben götürebilsem götürürdüm değil mi be teyzem? yav ne kadar meraklı insanımız akıl dayatmaya ya.

sen kırılmasın, aman ağızlarının * tadı kaçmasın ali rıza bey deyip görmezden geldikçe salak sanıyolar bu yaratıklar insanı. ay gtm.

gözümün içine baka baka kendi bencilliklerini bana yutturacaklar akılları sıra. demem ya kimseye. açığını vurmam ya yüzlerine bozulmasın ilişkileri vs diye. salak seni esas ben yazdım seni kara listeme. millete güzel gözükecem diye nasıl da harcıyolar görüyor musunuz. sonra en işleri düştüğunde el etek çekince aaaayyyyyyy çok değişti şappiii ayyyy.

evet değişiğim topram.

bendim.
özellikle montların asıldığı duvar tarafında kafayı örtüp izole olurdum. sevmiyordum o dönemlerden beri insan. ben hariç 2 arkadaşımın insan olduğunu düşünüyorum gerisiyle tanışmamış olsam hicbir sey kaybetmezmişim.

insanları çok sevmek insanları hiç sevmemeye sebep olabilir mi ya bak oluyormus.

böyle bir şey olamaz. böyle bir şeyi önce kadınlar kabul etmez çünkü mutlaka ve mutlaka haksızdır eltisi neyn.. ben de haklıyım zaten o kız da haksızdi yani te allam...

böyle bir şey sürseniz sokakta görsem elbet ben yargılamam kimseyi. herkes istediğini sürer. dişleri daha beyaz gösteriyordur yok efendim şöyledir böyledir vardir bir nedeni. canı istiyordur yav sürer bize ne.

ama ben gülürüm onu şey yapamam yani. ahahshshhahshshshahahahah bir de düşünsene markette sıra beklerken rujluylan yanyanasin sonra da gittiğin yere o da gidiyo sohbet etmen gerekiyo falan uzun uzun o rujluylan hahahahshhz. deliyim ben kusuruma bakmayın yoksa sizin rujunuz mütüş olmuş tıpkı cadılar bayramında gibi, tıpkı evimde gibi hissettim savolun iyi günler.

esnemek değil de kendini kaybedip yüksekten düşüyo deli kızım benim. evin fertlerini odalardan toplayıp peşine takıp yanına çagırıyor ve asla el sürdürmeden kendini sözlü iltifatlar aracılığıyla sevdirip kazdığı kuyuya kendi düşüyor çünkü düşüyor gerçekten yere hahshshhshs. sevdirmez isen ahımız tutar düşersin tepetaklak valla yavrum annesinin can parçası yavvvvv allahım bu nasil sevgidir yarabbim bu sevgi ne büyük sevgidir sen buralara nirden geldin seni yaradan datlu yaratmis

nalan. böyle lanlı lunlu ayıp oluyo gibi sanki.

genelde erkekler tarafından yapıldığını gözlemlediğim övgü biçimi.

babalar sevgisini gösteremiyor ya kültürümüzde.
erkeklere sevgi sözcükleri yasaklı hani onların da ataları öyle emretmiş, sanki sevgi duymaması gereken canlılarmış gibi.

bastırılmış öfke şu bu diyoruz yahu ne öfkesi ne nefreti?
düpedüz bastırılmış sevgi söz konusu toplum yargıları nedeniyle.
o da kontrolsüz bir biçimde bir yerlerden sızdırıyor, patlıyor işte.

dümdüz övse, yalaka ve samimiyetsiz hissedecek kendini lakin insan işte bu erkek, insan olmasından mütevellit beğeniyor, seviyor, paylaşmak istiyor duygularını. bir yol buluyor kendine böylece.
çekiyor kamuflajları, toplumun içinde var oluyor sessizce.
yine ateş ediyor ama susturucusunu takmış bir şekilde. zamanla görünür oluyor tüm hileler ve zorbalıklar böylece. o bile kendi sözcükleri sanıyor ağzından çıkanları. kabul ederse tüm inancı yerle bir olacak kadar hem de. yıkılsın bize ait olmayan her şey ne olacakmış.

lan oğlum arkadaşız diyorum!

nasty anetvu hurtayunbahani? hupombugaredenem..

acaba maytlar toz akarları falan mı ne işte onların bir günü kac saat geliyo onlara onlar için yani kaç yıl bekledi matamatı kuvvetli yazar olsadım parmak hesabı yapmama gerek kalmazdı. ben bu kadar milyor yılı nasil sayayım keske metamatım çok kuvvetli olsaydı bi çarpsadim da 2yi 4 görseydik hesap makinesi var şükür rabbime yoksa hep el açacaktım evladim üçlen beşi bi topla nenesi hemi.

zaten yalnız öleceğiz ne saçma korkudur derdim evvelden. *

şimdi anlıyorum sanki bu korkunun ne ifade ettiğini.
anlaşılmış hissetmeden, belki ömrünün son zamanlarında yanında senin varlığına şahitlik etmiş hiç kimse olmadan ölmek üzücü. o şahitlik eden kişi kilometrelerce uzakta olsa da yine de yalnız hissetmeyecek kişi kendini. yani, hiç var olamadan ölmekten korkuyor o kişi sanırım.

bu korku, onu kendini keşfe zorlayacaktır belki de. böylece varlığına kendisi şahitlik edecek ve bu korku yerini gerçek bir paylaşmak arzusuna bırakacak olabilir. bu da şimdiki düşüncemle iyi bir şey gibi geldi bana.

yalnız ölmek için yaratıldıysak neden bunca insanla yaşıyoruz ki. hem yalnız geldik zaten derdim eskiden (evet uc bes ay once be hhzhahs) ama annemiz zırhımızdı gelirken bile dünyaya.
annendi zırhın, düşünebiliyor musun nasıl bir sevginin icinde korunduğunu?? giderken de bu sevgiyi biz zırh edinip etrafımızdakileri sararak gitmeliyiz belki de annemizden kalan mirası, giderken böyle teslim edebiliriz.

yalnız hiç bırakılmadık bence. giderken de bırakılmayacaktır mirasına sahip çıkanlar. diğerlerini bilemem. mirasa sahip çıkmayanı dedesi bile reddeder zaten. ne bileyim aman.

#4057217
seni okumak da bani çok mutlu ediyor. evde gibi hissettiren yazarlardansın. teşekkür edip kalp bıraktım kocaman sana♡