sınıfta en arka sırada oturanlar

sınıfın haylaz, fırlama, tembel ama eğlenceli tipleridir.
ben o arka sıraların müdavimi oldum ama notlarım iyi olduğu için zaman zaman horlanıp dışlandım

bende arka sıralardaydım.. alta yazacak olan yazarda kesin öyle olacak..

ilkokul, lise hepsinde arka köşe taraftaydım, efsane muhabbetler dönerdi, güzel zamanlar geçirirdik, yalan yok dersle de pek aramız olmazdı. üniversitede ise tam tersiydi hep en önlerde ya da onun 1-2 sıra arkasında olurdum ilkokulda, lisede çalışmadığım derslerin aksine üniversitede asılırdım derslere.

bendim.
özellikle montların asıldığı duvar tarafında kafayı örtüp izole olurdum. sevmiyordum o dönemlerden beri insan. ben hariç 2 arkadaşımın insan olduğunu düşünüyorum gerisiyle tanışmamış olsam hicbir sey kaybetmezmişim.

insanları çok sevmek insanları hiç sevmemeye sebep olabilir mi ya bak oluyormus.