genç yaşta erken yaşlandım resmen. lisede çok kolay arkadaşlıklar edinen bir insandım, komik, eğlenceliydim ve en azından çevremdeki insanlar tarafından az çok tanınırdım. üniversiteye geçtiğim zaman, birden espri yeteneğim gitti, sosyal becerilerim zayıfladı, insanlarla bırakın arkadaş olabilmeyi, onlarla konuşurken çok antipatik olmaya başladım. insanların yanındayken ben konuşmadığım sürece kimse konuşmuyor hissiyatı oluşuyor artık. sustuğum an kimse benle konuşmuyor. üniversiteden hiç kalıcı candan arkadaşlıklar edinemedim. halen okumaktayım. bu konuda üzgünüm.
devamını gör...