1.
normal sözlük yazarlarının şiirleri
bir ukde var içimde,
dağılan kuşlar arasında.
pus dağılmaz mı yine,
hep böyle mi söner hayatlar?
koca bir maviliğin karartısıyım;
pus her yanımda ağır ağır.
bir kaktüs soldu benimle,
ikimiz de anlaşılmadan solduk sessizce.
ölmüş bir çiçek kolayca açmaz,
hayata karşı sessiz kalır.
bir çiçeği yaşatmak zor değildir aslında;
onu anlamaktır asıl sır…
ama kim durup dinler ki
susarak çürüyen kökleri?
herkes güneşi suçlar,
kimse gölgeye bakmaz.
zaman, aceleci bir rüzgâr gibi
üstümden geçip giderken,
geride kalan hep
yarım kalmış cümleler olur.
sesimi aradım aynalarda,
yüzüm yabancı çıktı bana.
kalabalıklar içinde
en çok kendime geç kaldım.
bir umut vardı, incecik,
kırılmasın diye sustum belki.
bazen susmak da
öldürür insanı yavaşça.
ve şimdi sessizliğin solduğu bu yerde
bekliyorum hâlâ,
anlaşılmayı değil,
belki sadece fark edilmeyi…
dağılan kuşlar arasında.
pus dağılmaz mı yine,
hep böyle mi söner hayatlar?
koca bir maviliğin karartısıyım;
pus her yanımda ağır ağır.
bir kaktüs soldu benimle,
ikimiz de anlaşılmadan solduk sessizce.
ölmüş bir çiçek kolayca açmaz,
hayata karşı sessiz kalır.
bir çiçeği yaşatmak zor değildir aslında;
onu anlamaktır asıl sır…
ama kim durup dinler ki
susarak çürüyen kökleri?
herkes güneşi suçlar,
kimse gölgeye bakmaz.
zaman, aceleci bir rüzgâr gibi
üstümden geçip giderken,
geride kalan hep
yarım kalmış cümleler olur.
sesimi aradım aynalarda,
yüzüm yabancı çıktı bana.
kalabalıklar içinde
en çok kendime geç kaldım.
bir umut vardı, incecik,
kırılmasın diye sustum belki.
bazen susmak da
öldürür insanı yavaşça.
ve şimdi sessizliğin solduğu bu yerde
bekliyorum hâlâ,
anlaşılmayı değil,
belki sadece fark edilmeyi…
devamını gör...
