nowastedyears yazar profili

ızdırap dolu hayatımda bir başka talihsizlik.

bende yakışıklılık desen, yazıyla sıfır. akıl desen, üç şempanzeyle bilgi yarışmasına sokulursam ikinci olabilirim. bu ikisi yoksa ciddi bir ilişki yaşamanın mümkünü yok, bunu anlamam bile 23 yılımı aldı.

bir gün çaresizlik içinde ekşi sözlük'te gezinirken sapyoseksüellik entrylerine denk geldim. ulan dedim demek ki bu gözlüklü, çelimsiz veya iri kıyım şekilsiz tiplerin yanındaki kızlar beyinleri için yanındalarmış. beynimi bu saatten sonra geliştiremeyeceğime göre, geliştirmiş gibi yaparım... beyin bedava.

kafamda yanan bu ampülü lüzumsuz olduğu için söndürüp hemen chatgpt açtım ve dedim ki "kral hemen uygulama geliştiriyoruz, ben sorucam sen söyleyceksin". öyle böyle üç yılda "bana tıkla" yazılı bir buton yapıp internet sitesi açtım. bütün adımları da ekşi sözlük'te bir halt biliyormuşum gibi paylaştım. mesela şey yazdım, "şimdi burada ciddi bir farmakodinomasyon sorunu var, biraz şu kodun içine bakmam lazım, ah microsoft bizi hep böyle çaresiz bırakıyor". ben bunu yazınca sanıyorum ki kızların aklı gidiyor, bu üstün beyinsel yeteneğimi okudukları an etrafta ne bulurlarsa oralarına buralarına sokuşturuyorlar, öyle havalıyım. öyle inanmışım.

sonuçta hiçbir şey olmadı. bembeyaz bir web sitem, içinde "bana tıkla" butonuyla hala bakirim.

hayatı kendine zindan eder.

benim bir rahatsızlığım var, adı konmamış. biri “hava bugün çok bunaltıcı” diyor, ben içimden “evet” diye başlayıp konuyu bambaşka yerlere götürüyorum. bunaltıcı hava ve bunaltmayıcı hava ile ilgili kafamda ışık hızında düşünceler geçiyor. mesela bunaltmayıcı hava bana emre altuğ'un "sıcak" klibini hatırlatıyor. tamam ama diyorum kendi kendime, o klipte hava bunaltıcı, şarkının adı zaten sıcak. lakin bikinili ve mini şortlu hanım birey bu bunaltıcı hava kararımın üzerine cosss diye buzlu su döküyor. sonunda bunaltıcı havanın şartlara (memiş) göre bunaltmayıcı bir hava olabileceği konusunda kendi içimde mutabakata varıyorum. kimseye çaktırmamaya çalışıyorum ama gözlerim düşüncelerimi ele veriyor, çay karıştırıyorum gibi görünse de gözlerim ışıldıyor. bir erkeğin gözleri birkaç konuda ışıldar o birkaç konu da sevgili büyüklerim genelde aynı bünyededir.

sanki beynimde sürekli açık kalmış bir sekme var, kapatsam hayat düzelecek. aslında niyetim temiz. mesela market kuyruğundayım, kasiyer “poşet ister misiniz?” diye soruyor. normal bir insan “evet” der geçer. ben bir an duraksıyorum, ses tonunu analiz ediyorum, vurguyu düşünüyorum, sonra kendime kızıyorum: “olum bu da mı?” evet bu da. her şey bu. poşetin insanın düşün dünyasına getirdiği ne gibi zahmet olabilir ki? çok dostum, çok.

bana göre bu bir ahlaksızlık değil, bir talihsizlik. fazla çağrışım, fazla hayal gücü, az filtre. kimseye bir şey demem, kimseye dokunmam, sadece içimden sessizce yanlış anlamaya devam ederim. yorucudur ama karakterdir. bazen de güldürür. gecenin 3'ünde "ne gülüyorsun lan" diye uyandırıldım, kim bilir rüyamda ne görüyordum.

zor günler geçirmekte olan vatandaşlarımıza bir yardım elidir.

ben sobalı evde büyüdüm, dur o başka dramaydı. bakın işçisinden memuruna, gurup seksçisinden oto tamircisine tüm vatandaşlar olarak zor zamanlardan geçiyoruz. şunu kabul etmeliyiz ki zor günlerin en acısını da fenerbahçeli dostlarımız yaşamaktadır. fenerbahçeli erkekleri toplayıp ıssız bir adada kendi hallerine bırakırsak o sorun tertemiz çözülür ancak kadınlara yaklaşımımız daha hasas, daha anlayışlı olmalıdır.

ben bugün başımı kaldırıp uzaklara hüzünle, biraz da gururla baktığımda yüreğime tek bir düşünce diken gibi batıyor, bir yerlerde "ayağının ayarına sokayım en-nesyri" diye üzülen kadınların olması. yani gencecik, fıstık gibi kızların derdi ne bileyim szymanski'nin bok gibi top oynaması ol-ma-ma-lı!

rimel konuşmalı bu kadınlar, berjer konuşmalı. bilim yapmalı, sanat yapmalı. neden aralarından bir marie curie çıkmasın ha? neden aralarından bir j.k rowling çıkmasın? neden biliyor musunuz? szymanski yüzünden.

ben takım tutmam, şu yardım kampanyasını da inanın çok temiz hislerle paylaşıyorum. 9 çocuklu ailenin 7'incisiyim, genlerimdeki cinsel gerilim kodlarını ben daha nasıl anlatayım bilmiyorum. bugün ben bile biraz duygulandıysam eminim herkes bu konuda bir şeyler yapacaktır.

bir çiçek hediye edelim, gözlerin bugün ne kadar güzel, ağladın mı yoğsam diyelim. umarım hiç ağlatmazlar seni diyelim. ne bileyim, götün güzel demenin kibar yollarını bulalım. nolur bir şeyler yapılsın artık.

galiba az önce başardığım eylem. şirketin temizlik malzemeleri deposuna geldim hızlı hızlı yazıyorum.

ik departmanına çay bıraktım az önce. hanife hanım, merve bey ve uluç kağan bey sohbet ediyorlardı. ben merve bey'in masasına çayı bırakırken hanife hanım dedi ki "abi memlekette onca şey oluyor, bu adama itibar suikasti yapanlar peki şunlara ve bunlara neden ses çıkarmıyor?".

ah hanife. çayı bıraktım, postürümü düzelttim, hanife hanıma yan bakıp dedim ki "işte bu whataboutism, bu şekilde düşünmek düşünce safsatası örneğidir". diğerlerine çay vermeden düşün dünyasında ağır bir suç işlenmiş gibi ortamı terk ettim, kapıdan çıkarken içeri son bir bakış attığımda merve bey hayran hayran beni süzüyordu.

galiba oldu arkadaşlar. akşam müsait misin mesajı bekliyorum. bu arada "bey" merve'nin soyadı. yanlış olmasın. fıstık gibi kızdır.

beni buraya getiren alagavat ismail kardeşim hala tık yok kandırıldım mı yoksa? lütfen artı ver kandırıldımsa.

bir iş ilanı. çok uzatmadan konuya gireyim.

erbaa tarafında üzüm bağımız var. benim peder kendi çapında takılıyor, çok mahsul de yok da işte baba neticede bu saatten sonra kreşe de yazdıramıyoruz, boyama kitabına bütün gün kuru kalemle boya yapsa valla rahatlayacağız, neyse. sorun şu ki bağımıza son zamanlarda şu anda üzüm bağındayım konulu instagram fotografları çekmek üzere bir sürü dijital insan dadanmakta. bağa akın akın instagramcı geliyor ve tüm ağaçların, fidanların üzerinize afiyet anasını belliyorlar.

2 adet kedimiz var ama koruma iç güdüleri yok. bu kedilere liderlik edecek ve bağda bekçi olarak görevlendirilecek alfa erkek insan arıyoruz. bizim ailede alfa yok. babam annemden çok korkar ben de kadın için babamı bile satarım, bir damla gururum yok, çok kaypağım, iki dekolteye alayınızı kazanda haşlarım, haliyle ne dostta güven ne düşmanda korku uyandırıyoruz. başvurular için dm.

işten geldim. entelektüel bir aktivite olarak oytun erbaş - caner taslaman'lı tv 100 yayın tekrarını izliyorum. buket aydın hanımefendiye bakmaktan konuya odaklanamadım daha. ne konuşuyor lan bunlar?

çok özendiğim farkındalıktır ve asla böyle keskin görüşlerim olamadı.

küçükken eşekten düştüğüm için zekam biraz geri, yoo estafırıldak deme, gerçekten geri. zeka yönündeki bu handikapım da en çok ülkemizi derinden sarsan bazı gündem konularında o muhteşem yorumu ilk yapan olamamakla kendini belli ediyor.

ünlü fabrikatör fahri bey bir gurup seks sırasında ifşalansa, götünde çok afedersiniz salatalıkla falan görsek, konuya kapılıp gidiyorum. vay efendim o göte bu don olur mu, vay efendim salatalık çengelköy mü acaba diye kaybediyorum kendimi, o kadar sorunumuz varken günlerce bununla oyalanıyorum.

hal bu ki 2021 yılında bilgisayarım/belgeler/hazir_cevaplarim.txt altına kaydetmiştim, böyle gündem konularında yapacağım yorum belliydi: "bizi bunlarla uyutuyorlar ve kim bilir ülkemizde şu anda neler yapıyorlar".

yine yapamadım, yine olmadı. hep birileri erken davrandı. ağız tadıyla uyuduyolla bizi, bizi bunlarla oyalıyolla diyemedim.

ah bulunmaz artık.

46 yaşındayım, yapay zeka bakiriyim, inanın bana bir günden bir güne merak edip de açıp bakmadım. bilgiye 1996 yılından beri yahoo arama motoruyla erişiyorum. mynet'teki tüm oyunları oynadım. facebook'ta eşli okey'de partnerlerime hep şu soruyu sordum: robotlarla aran nasıl?

evime mutfak robotu bile sokmam diyecek kadına basacağım nikahı derken başımıza bu şeytan icadı çıktı. aralık 2009'da seferberlik tetkik kurulundaki yani kozmik odadaki aramalar sırasında internette yaptığım "klima var mı içeride?" yorumum sonrası tanıştığım ayten_24 dışında ciddi bir ilişkim de olmadı.

benim gibi tertemiz, robotla mobotla işi olmayacak hanımları dm'ime beklerim.

sofraya bir nevi kültür salatası koymaktır. 1:4 oranında seyreltilmiş içim ayranla beraber, bursa domatesi, birecik biberi ve missipi yahut texas yöresinden bir blues eserle lezzeti taçlandırmaktır.

albert collins emmi'den geliyor, gönüllerimiz titriyor efenim, ice pick:

orijinal bi' kişidir, biraz farklıdır, yazışından belli değil mi bambaşkadır. belki de biraz divan şairidir.

pir-ü göt'ümden dam'lar tan'ım diye.
yut'ar yazar'lar lok'um diye.

olur yani, farklılık güzeldir.

2025'in sonlarına yaklaşırken göğsüme niğde ayazı gibi saplanan hayat gerçeğidir.

ben belki iyi bir insan olamadım, iyi bir çalışan, iyi bir sanatçı da olamadım. her şeyi yarım yamalak yaptım. işe torpille girdim, 5 senedir piyano çalmayı öğrenemedim. çok terbiyesiz, ahlaksız, veba gibi biriyim hepsini kabul ederim ve hiç de gocunmam. gurur duyarım efenim, övünürüm bile.

yalnız, yalnızlık dokunuyor. hiç bir şeyi beceremedim ama sevmeyi ve sevilmeyi beceremeyişim canımı çok yakıyor. ne olurdu yani 9 gün sonra bu saatlerde elimde mısırla tv izlesem ve saat 23:59'da koca götlüme "nice senelere koca götlüm" diyebilsem? 9 gün var, allah büyük demeyin, büyük de... anla işte, göt möt dedik o kadar, ekstra günaha sokma kendine sövdürüp.

kendinize çok iyi bakın, ben ağlamaya gidiyorum.

şuraya kimsenin bilmediği bir marka yazayım da ince zevklerim var gibi görünsün.

tabii ki "götübüyükler ayran". tartışmam bile.

efsanevi bir kurtlar vadisi karakteri.

bilinçli tercih etme eylemi. daha çok bir politika terimi.

adenozin reseptörleri marifetiyle uyarıcılığı yüksek bir bileşik olan kafein içerikli bitki.

birazının ayıltıcı etkisi güzeldir, fazlasının uyutucu etkisi tehlikelidir.

kullanıcı çokluğu ve çeşitliliği büyük bir metropolde geziniyormuş hissi yaratan sosyal platform.