ölümlülere ayna tutan fani yazar profili

sidre'den indim ineli enginlere
ne yerlere sığar oldum ne de göklere
yüzüm gülmez, selam vermez meleklere
tamamlamam dizeleri ucu açık görünene

nemrut yoksa ne gerek ibrahim' e
gonca açan güllerine , ateşteki serinine
put ardında derinine , selamete selimine
tamamlamam dizeleri bugününe ve dününe

geçip gitsem buraları
zulamda bir köprü olsa
aşıp gitsem şu yolları
zulamda bir köprü olsa

karıştırmam sıraları
meraları ovaları
amanosu torosları
zulamda bir köprü olsa

tıkandığım vakaları
bulandığım tüm anları
saatleri zamanları
zulamda bir köprü olsa

terk ederim buraları
bende kalan hataları
hayal eder dünyaları
zulamda bir köprü olsa

göğe çıksam göğden aksam
yere insem yerden aksam
bilmem ki ben nerden baksam
şu dünyanın gidişine

sağa baktım akıl noksan
sola baktım akıl noksan
noksan eder yüzde doksan
şu dünyanın gidişine

kâle baktım kelâm noksan
hâle baktım ilim noksan
kağıt tekmil kalem noksan
şu dünyanın gidişine

fıtratına verilmemiş nâr işi
aşk ôd'unu ne eylesin her kişi
vûkû sanar başa gelen teşvişi ,
mânâ kelâm ne eylesin her kişi

bütlere kaldık bizans mimarisi
bir başına imtihanın cümlesi
isa'dan sonra iki bin yirmi altı senesi
yirmi dokuz haziran pazartesi

karlu katuk ederdi , sabah yarım ekmeği
hariflerden keserdi zindiyenden dahneği
fıtratından bilirdi koyun keçi gütmeyi
köstünün handağında yayar ismet antakî

yolu yolluk ederdi , beğenmezdi serpmeyi
sabah serin eserdi giyer yeşil gömleği
aklından çıkarmazdı bir an bile ölmeyi
kaflanın ardı sıra yayan ismet antakî

düzlüklerde durmazdı sevmez yokuş inmeyi
uzaklara dalardı bilmez geri gelmeyi
dilinden düşürmezdi ilk cümlesi dinle'yi
aşk meydan ırağında dayan ismet antakî

karanlığa ihtiyacım ; aydınlığa meftûnumdan
yalnız sana ihtiyacım yalnız sana tutkunumdan
biraz yorgun bir haldeyim bilhassa da sustuğumdan
bu gece de gelmedin yâr bu gece de üşüyorum

" mahkum olmayan hakim olur " #tebrizlişems

"ayrılıkkar , kavuşmak içindir. "

" açtığın yolda gösterdiğin hedefe durmadan yürüyeceğime ant içerim '

zincirimle , dizginimle
imdat dedim imdat bugün
etrafımda zifirimle
imdat dedim imdat bugün

feryadımla , iniltimle
imdat dedim imdat bugün
şu sinemde ta derinde
imdat dedim imdat bugün

her kelimem , kimliğimle
imdat dedim imdat bugün
yetti gayrı sitemimle
imdat dedim imdat bugün

bin kuyudan , dipliğimle
imdat dedim imdat bugün
çerh içinde gençliğimle
imdat dedim imdat bugün

"lisân-ı hâl , lisân-ı kâl ' den entaktır " yani bazen hâl ve tavırlar konuşmaktan daha çok tesir eder demiş fikir adamları . fakat hâlden ve kâlden bihaber güruhta sentakstan ve semantikten bihaber toplulukta bu değerler her daim idrakten uzaktır. onların olduğu yerde { sükut eyledim kahrı var dediler / biraz söyledim zehri var dediler } beyiti gelir hatırlara... tüm bunların özeti de " gafile kelam nafile kelam " ı haklı bir tespit yapar .

ızdıraba yol aldım ah parmak uçlarımda
önüm ıssız önüm uçsuz uçurum kenarında
ne söylesem ne desem bu feryad makamında
sesim yok sözüm yok bilir misin bu hali ?


ayak çıplak ayak yalın , kanar avuçlarım da
yollar diken yollar çakıl , acı topuklarımda
vakar durur , mağrur durur benliğim kararında
ışığım yok rengim yok nedir bunun ahvali ?

yeşil bir başka güzel bugün,güneş bambaşka
sıcak bir başka sıcak bugün ,ışık bambaşka
öpüş bir başka öpüş bugün, kucak bambaşka
dinle bugün bunları durma ! koş yetiş aşka


mavi bir başka atlas bugün, gökler bir başka
kızıl bir başka sarhoş bugün, meyler bir başka
sarı bir başka mayhoş bugün, eyler ; bir başka
seyret bugün bunları durma ! koş yetiş aşka

hâki bir başka cazip bugün , tabâ bambaşka
gri bir başka nasip bugün, alâ bambaşka
dudak bir başka dudak bugün, öper bambaşka
dokun tüm duygulara durma ! koş yetiş aşka
görende beni şair sanır neyse yaz hadi aşka....

ve lisanım , ömrümün atlası .

bugünün firâkı yarının merakına hudud oluyor bende
dinle ! ey sevgili senden gayrı hiçbir şey kalmadı bende


iki beyit bir mısra anlatır mı söyletir mi bilmem ki müphemde
ben de benlik kalmadı yok buna artık zerre kadar şüphemde

sığmam hikâyelere neden sonuç bendendir
uzak dururum ondan tekrar eden denden dir
şekil değişir insan suret ise dildendir
aşikarım işte ben gizlenen pisindendir

başladı güz dönemi yirmi dört eylülünde
bahar tazelenirmiş hem yaprak dökümünde

henüz acemisiyken uzem , obs'nin de
ekranda ışık gördüm ders verenin gözünde

akdeniz sahilleri, kıbrıs'ın her bahsinde
neler hikâyet eder iklimin her renginde

anneannesi nur yüzlü, belli hemde bilginde
toruna ilham olmuş hem veladet bahrinde

müfredatı insandır ; yalnız sevgi gönlünde
torunundan razıyız ; teşekkürler anneanne !

her kelamı eğitim her nazarı binlerde
gönül ! demişler ona insan arar her yerde

birey birey ilgili eşsizdir onun dili
birinci sınıfların limanıdır türk dili

ben onu sığdıramam tuyuğ rubailere
her yapıya gerek o her ekol denen yere

insan gerek duyarmış böyle kalenderlere
gönül, tayin edilsin insan olan her yere

içim içime sığmıyor
bu içimden gelen mi ?
dışardan müdahale
içimi dengeler mi ?

yürek bedene sığmıyor
feragati tenden mi ?
bin bir türkü söylüyor
terennümü dilden mi ?

dağa ,kente sığmıyor
serden mi cisimden mi ?
hep bir seyir halinde
zaman mı? süreden mi ?

ismet bir söz söylüyor
dilden mi ?gönülden mi ?
bin bir mana saklıyor
elden mi kendinden mi ?

inan bana varınla var olmayı isterdim
inan bana yarınla yarınları isterdim
inan bana bitanem söyleyecek çok şey var
inan bana aşkınla aşık olmak isterdim