örnek vatandaş yazar profili

şeytan hep kısa yolu temsil ediyor. ertelenmiş tatmin yerine anlık zevk. beyin de zaten anlık ödülü tercih etmek üzere tasarlanmış. dopamin sistemi şeytanın tarafında adeta.

ınstagram, fotoğraf kültüründen geldi, estetik ve görsellik öncelikli.
tiktok, tamamen video üzerine kuruldu, eğlence ve özgünlük öncelikli.

bu 30 saniye ya da 10 dakikaya kadar sürebiliyor. hani insan şunu düşünüyor. kalp gidince beyin de gidiyor. hayır, kalp gidince beyin daha fazla çalışıyor. hani ölümden dönenler anasını, babasını, dedesini, yani yakınındaki ölenleri gördüklerini anlatıyorlar, birde canlı vaziyette, yakınındaymışcasına, seslerini duyduklarını söylüyorlar, halüsinasyon gibi. hatta rahat ve mutlu olduklarını, ağırlıklarının azaldığını anlatıyorlar. hepsinin anlattıkları ortak, yaprağın daha yeşil, kırmızı rengin daha kırmızı olduğunu. yani bilinç yüksek frekansta. mesela rüyalar 20 saniye ama biz sanki 2 günmüş gibi yaşarız o rüyayı. işte bu da bunun gibi. 15, 20 dakika 1 saat gibi gelecek. ölmüşleriniz, çocukluğunuz, pişmanlığınız, tabi bu ilk dakikalar aktif, sonrası da sönüp gidecek. kalp durduktan sonraki beyin 1 saat boyunca korkunç derece aktif. beyin de öleceğini biliyor ve son çırpınışlar içinde. yani hayat film şeridi gibi akacak bu süre içinde.

sayın unbekannteperson yazarımız hukuki bir analizi sade dille çok doğru özetlemiş. asıl sorun şu: hukuk niyeti değil eylemi yargılar. bu bazen adaleti sağlar, bazen tersine çevirir.

bahsedilen her kimse önce arıyı dürtüyor, sonra 'arı beni soktu' diye canlı yayın açıyor. kameraya girene kadar şeytan, kameradan sonra melek olmuş.

norveççe ve danimarkacayla çok yakın. bu üç dili konuşanlar birbirini büyük ölçüde anlayabilir. ingilizceyle de akraba ama uzak akraba.

temizlik görevlileri, tarım işçileri, bakıcılar (yaşlı/çocuk), ev hanımları ( en çok hafife alınan, üstelik ücretsiz), öğretmenler ("zaten tatil yapıyorlar" algısı), garsonlar, kasiyerler,
güvenlik görevlileri...

tdk bir rehber, ama mutlak otorite değil. dili tdk değil, halk konuşur.

aynı anda iki klima çalıştırmak değil, ay sonunda faturaya bakıp hâlâ sakin kalabilmek asıl başarı.

1954 yılında bir uğrayıp çıkmışız.
2002 yılında da ortalığı karıştırmışız.

1954 yılında bir uğrayıp çıkmışız.
2002 yılında da ortalığı karıştırmışız.

düzcinselim, ilişkim yok, hayatım boyunca da olmayabilir. bu başlığa katkım bu kadar.

riskli içerikler var, mesela:
devlet kurumlarına hakaret
belirli isimlere yönelik suçlama
siyasi açıdan hassas paylaşımlar.

pratikte:
sıradan eleştiri, mizah, günlük gözlem için genellikle sorun yaşanmıyor. ama türkiye'de internet özgürlüğü endeksleri pek iyi değil, ihtiyatlı olmakta fayda var.

kendi paylaşımlarıma bakarsam:
otobüs şirketi eleştirisi, arabesk müzik, dondurma fiyatı... bunlar için kimse kapıma gelmez.

ama gerçek isim ve adres bilgisi içeren hesaplarla siyasi içerik üretmek bambaşka bir risk.

markadan çok fiyata bakarak alışveriş yapmak.

dışarıda yemek yerine evden yiyecek götürmek.

elektrik, su ve doğalgaz tüketimini sürekli hesap etmek.

yeni telefon çıkınca heyecanlanmak yerine mevcut telefonu birkaç yıl daha kullanmayı düşünmek.

lokantada menünün sağ tarafını (fiyatları) sol taraftan önce okumak.

rakı da bira da aynı kapıya çıkar. biri anason kokulu, diğeri arpa sulu; ikisi de karaciğere giden yol.

hayatımda gördüğüm en berbat, en anormal, en davranış fukarası, en saygı yoksunu bir muavini bünyesinde barındıran otobüs firması. burayı okuyorlarsa kendilerini tebrik ederim.

romantik fantezi pop icra eden eski udilerden. rakibi vardı o da ayhan aşan. bunlardan biri çalıyorsa, ortamda en az bir kişi pencereye dalıp hayat muhasebesi yapmıştır.

3 ay süren bir evlilik yapmışsınız ama bu evlilik 30 yıllık abonelik kampanyası gibi olmuştu, taahhüdü bitmek bilmiyordu.

kuş hanımefendi lokasyon seçerken baktı ki ortam sessiz, rüzgardan korunaklı, dokuz gündür ev boş, üzerine de aspiratör çalışmıyor, mükemmel.

sonuç : ev sahibi yazarımız tatilden dönüyor, evde kiracı buluyor, depozito yok, kontrat yok, ama rıza da yok...

adam gittiği yerlerde dram yapıyordu ama böylesi de beklenmiyordu. sahadan mahkemeye geçiş yapmış. çoğu teknik adam küsüp giderken kendisi avukat tutmuş, dava açmış. sahada kazanamayınca mahkemede kazanacağını düşünmüş. mağlubiyeti bile organizasyona dönüştürmüş.