örnek vatandaş yazar profili

erman toroğlu'nun fenerbahçe'nin düştüğü çıkmaz hakkındaki yorumu.
benzetmeden yola çıkarsak bermuda şeytan üçgenine kapılan gemi ve uçaklar kayboluyor.
bu üçgende de fb'nin şampiyonluk umutları kayboluyor, giren bir daha çıkamıyor, radarlar kilitleniyor. geometrik açmaz olarak üçgenin iç açıları toplamı 180 derece ama bu üçgen içerisinde fb seyircisinin tansiyonu da 360 dereceye fırlıyor.

1996 yazı.
güneş gözlüğü modasının iyiden iyiye patlama yaptığı dönem.

bununla ilgili çok hoşuma giden bir tanım :

" kaynak arayışında olan girişimci vatandaş."

bir erkekten kadın taklidi yapması istense, en fazla telefonda sesini kadın sesine benzeterek karşısındakini işletmeye kalkışır. şimdi sosyal medya ve sözlük ortamında erkek kişisi hatun kişi taklidi yapıyorsa ve bu ayları, yılları buluyorsa oldukça zorlu, yorucu ve akıllara zarar bir performans.

bu şarkıyla çok feci gaza gelirsiniz.
gerçi eşcinsellerin marşı olmuş bir şarkı ama temposu ve ritmi yeterli.

30 yıl önceki düğün kaydıysa eğer bugün hayatta olmayan insanlar genç ve sağlıklı halleriyle karşında oluyor.
bugün yaşlanmış insanlar gençlikleriyle endam etmişler.
henüz doğmamış çocuklar, torunlar ve hatta bazı aileler henüz hayatında olmayan kişiler olarak gelecekte duruyor.
o gün orada bulunan insanların 30 yıl sonra kimlerin hayatta olacağını, kimlerin değişeceğini bilmemesi kayıtlara ayrı bir anlam katıyor.
insanların kıyafetleri, saçları, konuşmaları, müzikleri de dönemi yeniden canlandırıyor.

en düşündürücü nokta da şu:
kayıt sırasında herkes kendi geleceğini bilmiyor. kameranın karşısında gülümseyen birinin yıllar sonra olmayacağını biz biliyoruz ama o anda kendisinin bundan haberi yok.
bu yüzden eski düğün videoları biraz zaman makinesi gibi. başta düğünü izliyorsun; bir süre sonra yüzlere bakmaya, " bu adam şimdi nerededir? " ya da "bu kadın hayatta mıdır? " dahası " şu çocuk kimdi?" diye düşünmeye başlıyorsun. artık iş düğün izlemekten çıkmış olup zamanı izlemeye dönüşüyor.

sözlükteki kadıköy, istanbul, antarktika beyefendilerinden sonraki dördüncü beyefendi kardeşimiz.

yapay zeka fotoğraf üretmek ile kalmıyor, insanların kendileriyle alakalı hayallerini de seri üretime geçiriyor artık.

83 plaka.
şimdilik böyle bir plaka yok ama gerçekleşmesini bekliyorum.

insanın gecesini gündüze çevirmek diye bir deyim vardır. işte onun gibi.

insan kendi yöresinin ağız veya şivesine alışık olduğu için bir başka bölgenin şivesini daha yapay algılayabilir. kulak, alışılan ritimden farklıdır. hatta bunun aksini de olasıdır. mesela, ege'de yaşayan birine de iç anadolu şivesi fazla sert ve monoton gelebilir.

sabah vakti izmir.

yalanı da fazla olan, yılanı da fazla olan kişilerden uzak durulmalıdır. yılanlıkları bir başka, yalanları bir başka. paket servis şeklinde dolaşan bu kişilerden daha tehlikelisine az rastlanır.

en gereksiz ev eşyası konusunda klasik örneklerden biridir. büyük bir hevesle aldık, ilk denemede kırmızı pancarın suyunu sıktık ; sonra ne olduysa mutfakta kalıcı ikametgâh sahibi oldu.

iki ayaklı sığır popülasyonundaki artış göz önüne alınırsa hak verilebilecek iddiadır. trafikte, sokakta ve sosyal medyada katlanarak büyüyen bir üretim kapasitemiz olduğu doğrudur.

türkiye'de bazı kavramları polis operasyonlarından öğreniyoruz. hortumlama dışında naylon fatura, paravan şirket, hayali ihracat... çocukluğumuz adeta ekonomi terimleri sözlüğüydü.

bu tür programların asıl sorunlu yanı, genelde bu karmaşık dinamikleri derinlemesine incelemek yerine, dramatik ve yargılayıcı bir sunumla, stüdyoda bağırış-çağırışla, aile baskısıyla izleyiciye eğlence diye sunulması. bu da izleyicide yüzeysel ve bazen acımasız bir yargılama kültürü oluşturabiliyor.

bu tür bir mesaj karşısında genelde birkaç farklı duygu bir arada hissedilir. biraz şaşkınlık, biraz merak, belki de içten içe bir gurur/hoşnutluk , ama aynı zamanda " bu da nereden çıktı?" tarzında bir şüphe de eşlik eder.

hatta en yorucu ilişkiler " ama bu benim kardeşim, kuzenim, çocukluk arkadaşım"
dediğimiz ilişkiler oluyor. buradaki en önemli ayrım şudur : yakınlık ile iyi niyet aynı değildir. bir insanın size kan bağıyla, yıllar ile ya da ortak geçmiş ile yakın olması, onun sizin iyiliğinizi istediğinin garantisi değildir.

yaş alıp bedenimizin sınırlarını fark etmeye başladıkça her zevkin yanına da otomatik olarak küçük bir uyarı levhası dikiliyor. bilinçlenme denilen kavram bir taraftan bizi korurken bir taraftan da hayattaki spontane keyifleri epeyce törpülüyor. en basit örnek kola içeceği. bunu içerken zihnin arka planında hesap makineleri çalışıyor ve kalorilerin, şekerin, bedene vereceği zararların tartılması insanın tadını kaçırıyor. çocuklukta olduğu gibi şişeyi kafaya dikip bitirme lüksü kalmıyor, sonrasında acaba şimdi neyi yanlış yaptım ve bunu kaç kilometre yürüyerek yakmam gerekir muhasebesi kalıyor. çocukluğun avantajlı tarafı biraz da böyleydi, bir şeyler yiyip içerken hayatının muhasebesini yapmıyordun, şimdi ise insanın elinde kola, kafasında da mali müşavir var.