örnek vatandaş yazar profili

milyonlarca yıldır şikayet etmeden çalışıyorlar. insanlık onlardan bir şeyler öğrense fena olmaz.

devlet hastanesinde hemşirenin makyajsız olması hayatın filtresiz halidir. özel hastanedeki hemşire de makyajlıdır çünkü orada sağlık hizmeti bile hd yayın netliğinde veriliyor.

sözlüğün yaş ortalaması:
winamp kullanan son kuşak ile tiktok açan ilk kuşak arasında sıkışmış bir rakam.

bakkal efendi, mahalle ekonomisinin merkez bankası olmayı reddeden esnafı.

define aramaya gidilecek yazar, haritayı yanlış okuyup köy düğününe dalabilir.

telefonda yüksek sesle video izleyen tip.
bunlar aslında gizli dj, ama playlist hep berbat.

bu tipler sayesinde kulaklık üreticileri ayakta kalıyor.

yeşilırmak kenarında olup, ırmağın sesini duyabileceğiniz, sokaklarında yürürken kendinizi osmanlı döneminde bir vezir konağı arıyormuşsunuz gibi hissettiren, taş konakların ve tarihsel dokunun günümüze kadar korunduğu, adeta nostalji istasyonu.

yaş kırkı geçince pavyonun cazibesi değil, yatağın cazibesi artıyor. neon ışığı değil, gece lambası yeter artık.

çocukluk aşkları: kimisi sınıf arkadaşı, kimisi komşu kızı…
benimki de yonca evcimik, televizyonun içinden çıkmayan kadın.

#4004935
yani senin bildiğin konya ile benim yaşadığım konya ayrı liglerde oynuyor.
benim konya: ereğli.
senin konya: şehir merkezi.
ikisi de konya ama ikisi de aynı değil, tamamen zıt kutuplar.
tıpkı gs ile fener’in aynı ligde olup farklı dünyalarda olması gibi...

keçi burada patron, yörük burada özgür, devlet burada misafir...
fransız geçememiş , biz de geçemiyoruz, yalnızca gerekçelerimiz farklı.

koyun yoğurdundan yapılanının üzerine su ekleseniz bile o yoğun kıvam ve köpük kolay kolay kaybolmaz.

hisler, daha içsel bir hale bürünür. otobüsün loş ışıkları, dışarıda sadece karşı yönden gelen araçların farları, kulağınızda sevdiğiniz bir müzik...
bu, insana kendi hayatı üzerine düşünmek için nadir bulunan o izole zaman dilimlerinden birini verir.

özellikle kışlı ve sisli havalarda gizem filmi atmosferi sunan geçiş güzergahı. mola yerlerinde otobüsten inince yüzünüze çarpan keskin soğuk ve içerideki sıcak çay bu yolculuğun en ikonik anı.

_bursa'da yaşamak istiyorum ama merkeze de çok karışmak istemiyorum_ diyenlerin semti.

iç anadolu bölgesinin mayıs ve haziran diliminde gerçekleşen akşamüstü yağmurları.

hava önce ağırlaşır, uzaklarda gri bulut birikir, rüzgarın esişi değişir, toprak kokusu yaklaşır.
sonra aniden sert, kısa ve ferahlatıcı yağmur başlar ve çoğu zaman güneş tamamen kaybolmaz. o yüzden yağmurun içinde bile sıcaklık, parlaklık, buhar hissi vardır. kuru toprağa düşen ilk damlanın kokusu vardır. o koku toprak, asfalt, ot, sıcak hava karışımıdır.
uzaktaki koyu bulut, güneş ışığının yağmura rağmen vuran huzmesi , yağmur altında parlayan asfalt, serin rüzgar görsel his açısından sinematik durur. tabi, geldiği zaman insanlarda bir telaş, özellikle de balkonlarda operasyona başlanır. halılar, çamaşırlar panikle içeri alınır. ilk damlada "ohh be" hissi gelir. yağmur bittikten 20 dakika sonra yine sıcak basar. toprak "nihayet" der gibi kokar.

koyun sütü, peynir, yoğurt, mihaliç /kelle peyniri konusunda en güçlü bölgelerden biri.
manyas, gönen, susurluk, ayvalık, savaştepe taraflarında çok köklü süt ve hayvancılık kültürü var.

bir zamanlar akış formula 1 gibiydi, şimdi mahalle bisikleti hızında.

metroda kulaklık takıp dünyayı unutmaya çalışırken, kulaklık kablosu düğümlenir.

‘yallah tazyik’ diyerek akışa dalan, sözlüğün hidrolik basıncı.