denize sıfır ev

denizin manzaradan çıkıp yaşam alanının bir parçası haline geldiği ev.
senelerdir denize sıfır evde yaşıyorum. bir artısını görmedim. aksine ev çabuk rutubetleniyor ve her sene boya badana yaptırmak zorunda kalıyorum.
sonrasında birde normalde selam sabah vermeyen akraba takımı (ayak takımı) var. yaz gelince hemen ararlar sorarlar. ayıp olmasın diye davet ederim hemen de gelirler.
geldikleri gibi de gitmezler.
evi otel gibi kullanırlar. yani denize sıfır evin tadını ev sahibi bile çıkaramıyor. böyle bir hayaliniz varsa bunu direkt eleyin gitsin.

benim olsun hadi herkes duva etsin çabuk.

ilk hafta pencereden denizi seyrediyorsunuz güzel güzel. evet o manzara karşısında "ne kadar da güzel " diyorsunuz . ikinci hafta aynı manzara, üçüncü hafta manzaraya alışmışsınız , dördüncü hafta perdeyi çekiyorsunuz, deniz manzarası yanında güneş de tam yüzünüze vuruyor.
bir üstteki sayın yazarın bahsettiği gibi rutubet sorunu da cabası. denize yakın ev nem çekiyor, duvarlar rutubetleniyor, eşyaların bile bozulmasına kadar gidiyor. o tuz havası camları, demiri, her şeyi yiyor. yılda bir boya, sürekli bakım.
yazın başka türlü bir sorun çıkıyor: dost, ahbap, akraba geliyor. " denize sıfır evin varmış. ağustosta gelsek olur mu?" sorusu temmuzda başlıyor. ev pansiyona dönüyor. yaz bitiyor kış başlıyor ve kış da sessiz ama ıssız. o muhteşem mavi ve sıcak manzara kışın gri ve soğuk manzara oluyor, rüzgar camı tıklatıyor, dalga sesi romantik olmaktan çıkıp bezdirici hale geliyor.
ama şunu da ilave etmek lazım:
sabah kalktığınızda deniz karşıda, kahvenizi alıyorsunuz, oturuyorsunuz ve o ana paha biçilemiyor. olumlu ve olumsuz durumlara rağmen de herkesin hayali olmaya devam ediyor. var demek ki sebebi.