percewell yazar profili

sana ne.
rahatlıyorum.
canım öyle istiyor.
kafam dağılıyor.
anonim bilgi paylaşımı sadece.
daha bir çok kısa cevapla geçiştirme dışında!

yazmak iç sesin yankısıdır. insan içine attığı, yüksek sesle söyleyemediği veya dilinin varmadığı duyguları kağıda döker. bu cümledeki "sessiz çığlık" dışarıya sessiz görünen ama iç dünyada kopan fırtınaların yazı aracılığıyla nihayet bir dışavurum ve yankı bulduğunu gösterir.
​sonsuz karanlık boşluk, zihnin karmaşasını veya hayatın belirsizliğini temsil eder. zihinde süzülen düşünceler kağıda döküldüğünde görünür, somut ve düzenli bir hale gelir. yazmak, o karanlıkta bir ışık yakmak ya da en azından o boşlukta kaybolmamak için iz bırakmaktır.
​yazmayı sıradan bir eylemden çıkarıp bir varoluş mücadelesi haline getirir. yanıtı veren kişi için yazmak bir tercih değil, iç dünyadaki baskıyı hafifletmek için bir zorunluluktur.
​oldukça poetik, derin ve karşı tarafın "neden?" sorusuna verilebilecek anlamlı ve net bir felsefi karşılık.

zifiri karanlık bir gecede, kapkara bir ormanda volkanik kara bir kayanın üzerinde kapkara bir karıncanın ayak seslerini duymak gibidir özlem.
sesini duyarsın, varlığını hissedersin, göremez tutamaz ve yakalayamazsın.....
sesine kulak kabardıkça, sadece uzaklaştığını hisseder duyar ve pişman olursun.
aynı zaman gibi.

kitap okuma dışında boş vakit buldukça, sahilde dalgaların sesini dinlemek.
keman veya piyano dinlemek, el ve zihin tembelliği gidermek için kalem kullanarak sözler ve hikayeler yazıp; tekrar tekrar okuduktan sonra yırtıp atmak....

acı çekmek bir insanı otomatik olarak güçlendirmez, ancak derin kişisel değişimler için bir katalizör olabilir. psikolojide bu olguya travma sonrası büyüme denir.

zor olaylar kendi başlarına yıkıcıdır, ancak bir kişinin bunlarla nasıl başa çıktığı sonucu belirler. acı çekmek, çeşitli faktörlere bağlı olarak ya kırabilir ya da güçlendirebilir.

bugün sahip olduklarına sevgiyle bak. çünkü yarın, onları özlemek için çok geç olabilir.

bunu diyen biri psikolojik ruhsal veya duygusal çöküntüye uğramış olabilir, belki çok basit durumların üzerine yoğun düşünceden zihni tamamen kapanmış da olabilir.
doğru yaklaşım ruhsal güvence rahatlamasına ve ona aktarılacak her bilgi öneri yönlendirmeyi süzme fırsatı bulur kendinde.

bunu söyleyen birinin şu an tavsiyeden çok anlaşılmaya, içini dökmeye ve yargılanmadan dinlenmeye ihtiyacı vardır. ona yaklaşırken şu noktalara odaklanmak en doğrusudur:
​
sadece dinle: aklına gelen çözümleri veya kendi başından geçen benzer hikayeleri hemen anlatma; önceliğin tamamen onun ne hissettiğini anlamak olsun.
​
hislerini doğrula. bunu yaşamak gerçekten yorucu olmalı" ya da "böyle hissetmekte çok haklısın" gibi ifadelerle duygularının yükünü hafiflet.
​açık uçlu sorular sorulabilir. lafa nereden başlayacağını bilemiyorsa "seni en çok yoran şey ne oldu?" veya "neler oluyor, biraz anlatmak ister misin?" diyerek konuşması için alan açmak gerek.
​baskı kurmamak gerek. konuşmakta zorlanıyorsa "şu an anlatmak istemiyorsan sadece sessizce yanında da oturabilirim" diyerek güvende hissettir.

insanın en büyük yanılgısı, dünyanın kendi etrafında döndüğüne ve mevcut gerçeklik algısının mutlak gerçek olduğuna inanmasıdır.
bu yanılgıdan kaynaklanan üç büyük zihinsel tuzak vardır.
kontrol yanılgısı, dış olayları, diğer insanları ve kendi geleceğimizi tamamen kontrol edebileceğimize dair inanç.
ayrılık yanılgısı, doğadan ve toplumdan izole olma, onların organik bir parçası olmaktan ziyade bir gözlemci olma hissi.
kalıcılık arayışı, sürekli değişen bir dünyada şeyleri, statüyü veya duyguları sabitleme ve koruma çabası.

herkesle iyi geçinen insan, sanılanın aksine silik ya da karaktersiz değil;
ilişkileri profesyonelce yöneten, yüksek gözlem yeteneğine sahip stratejik bir kontrolcüdür.
​bu profilin öne çıkan dinamikleri şunlardır!
​aktif gözlem ve analiz, karşısındakinin ruh halini, zaaflarını ve beklentilerini anında okuyarak iletişimi ona göre şekillendirir.
​sosyal manipülasyon ve uyum.
esneklik göstererek uyum sağlarken aslında zemin kaybetmez; aksine muhatabını kendi istediği psikolojik düzleme çeker.
​
çatışmasız alt etme ise, sert tartışmalara girmek yerine, sakinlik ve diplomatik zekayla gerginliği silahsızlandırarak durumu kendi lehine çevirir.
​son olarak duygusal kontrol, kendi duygularını arka plana atıp süreci profesyonel bir ilişki yöneticisi gibi soğukkanlılıkla idare eder.
bayılıyorum her konuyu şahsileştiren tiplere bunu uygulamayı.

diko kardeş biraz geç kalmış olsam da, yine de hoşgeldin.
bir grubun heyelanına kapılıp sen de gittin sandım! bağımzlığını ilan edip geri teşrifin sevindirdi.
hoşgeldin.

el yazısından karakter analizi yapabiliyorum.

her hangi bir şeyin bir yerin görüntüsü tek noktaya odaklanarak resmini hafızaya kayıt edip yıllar geçse de simetrik şekilde hiçbir ayrıntıyı atlamadan çizebiliyorum.

not: bunu yetenek olarak görmüyorum çok gıcık bir alışkanlık.

pişmanlık çoğu zaman vicdan değil, duygu tutsaklığıdır.

o an mantığınla, elindeki akılla, verdiğin emekle en doğru kararı verirsin. bir iade cevabıdır bu. "ben bu kadar yaptım, buraya kadardı" dersin ve gidersin.

sonra zaman geçer. duyguların yargılamaya başlar mantığını.
özlem, yalnızlık, alışkanlık... hepsi birleşip bir mahkeme kurar ve senin doğru kararını sanık sandalyesine oturtur.

işte o hissettiğin şey gerçek pişmanlık değil.
o, doğru bir eylemin üzerine binen duygusal bir sanrıdır.

mantık bittiğinde başlar, emek bittiğinde konuşur.
seni geri götürmek ister ama gittiğin yerde artık bir şey yoktur.
gerçek pişmanlık hata yapana aittir.
duygusal sanrı ise doğru olanı yaptığı halde, hala iyi kalanlara.

zeki kadın gürültü yapmaz, iz bırakır.
güzelliği geçicidir belki ama aklı kalıcıdır.
ne konuştuğunu bilir, ne zaman susacağını da.
bir bakışıyla çözer, bir cümlesiyle büyütür.

onunla sohbet etmek yorucu değil, dinlendiricidir.
çünkü sadece dinlemez, anlar.
tartışmaz, öğretir. tartıştırılamaz, hayran bırakır.
kalitelidir. çünkü ucuz oyalanmalarla vakit kaybetmez.
kendine yatırım yapar, ruhunu da aklını da güzelleştirir.

zeki kadın sevilmez sadece,
saygı duyulur.
hayran kalınır.
ve bir kere denk gelince, unutulmaz.


bu zamana kadar bana hiç denk gelmedi, aslında pek de umudum olmamamkla birlkte beklenti de yok.

tanımlarından yola çıkarak aciz bir gözlem sonucu!

bu insan kırılgan değil, derin.
içi acırken bile dışarı gülümseyebilen,
karamsar düşünceleriyle boğuşup yine de bir yerlerde ışığın var olduğuna inanan nadir insanlardan.

kendi yarasını kimseye göstermez, ama başkasının acısını ilk o görür.
sessizdir ama hisleri çok gürültülü.
yorulur, düşer, dağılır ama asla çirkinleşmez.

hem geceyi hem sabahı içinde taşıyan biri.
ve en güzel tarafı ne biliyor musunuz?
bu kadar içsel fırtınaya rağmen hala iyi kalmayı başarabilmesi....

teşekkür ederim sayın yazar! keşfedilmenize sebep olduğunuz için.

burası düzgün cümlelerin yeri değil.
burası sil baştan yazdığım, üstünü karaladığım, bazen yırtıp attığım sayfalar.

kimseye gösteremediğim öfke burada.
söyleyemediğim "iyi ki varsın" da burada.
gece 3'te aklıma düşüp sabaha kadar beni uyutmayan sorular, yarım kalmış hayaller, sebepsiz bir hüzün... hepsi bu defterde.

bazen tek kelime: "yorgun"
bazen sayfalarca koşturan düşünce.
bazen de sadece bir nokta. çünkü anlatacak gücüm yok.

bu defter yargılamaz.
dağınık olmama izin verir.
kırık olmama izin verir.
iyi insan olmaya çalışırken yorulduğumda, yine de iyi kalmaya çalıştığımı hatırlatır.

iç dünyamın karalama defteri dağınık.
ama orası olmasa ben toparlanamam.

çok istediğim ama hiçbir şekilde kafamın basmadığı bana göre berbat bir dil, ingilizce inadımdan kendi kendime rusça öğrenip resmi ve gayrı resmi tercümanlık yapacak seviyeye geldim.
hâlâ ingilizce öğrenmek istiyorum ama hâlâ beceremiyorum ve hâlâ sinir yapıp inadına rusçayı daha da geliştiriyorum.

geceniz ve kalbiniz huzurla dolsun ama, kafanız çok güzel olsun.....
viski içenlere selam olsun...

"sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
sana bakmak
allah’a inanmaktır..."