poker face yazar profili

dante gibi ortasındayız ömrün.

bir süredir olduğu gibi bir gece...

beni kazanmak istiyorsan; varlığın, yalnızlığımdan daha iyi olmak zorunda.

bence fazla söze gerek yok. iyilik, iyidir.

birinin yüzünde tebessüme sebep oluyor ya da yükünü bir nebze hafifletiyorsanız bundan daha büyük ya da önemli bir şey yoktur..

yalnızlığı sevmeyen herkes için öcü gibidir. ama keyiftir, huzurdur, kendini tanımaktır.
herkesin en az birkaç kere yapması gerektiğini düşünüyorum.

hazırsak haftayı kapatalım...

vicdana inanıyorum.
illa ki bir görüş ile ifade edeceksek; apateistim.

günaydııınnn ahalii...
keyifli ve eğlenceli bir gün diliyorum hepinize.

keyifli dinlemeler

9-10 yaşımdan beri formula 1'i takip ediyorum. bunu daha etkili hale getirmek için şöyle söyleyeyim; alonso'nun schumi'yi tokatladığı yılı hatırlıyorum. vettel'in çaylak sezonunu ve redbull ile gelen 4'lemesini. çocukluk kahramanım schumi'nin dönüşü. hamilton, max, bal porsuğum ve niceleri...
kimi'den daha çok heyecanlandıran pilotlar oldu ve olacak ama ben bu çocuğu izlerken heyecanlanmıyorum. gayet sakinim "evet, yapacak" diyerek izliyorum ve keyfini çıkıyorum. bu haliyle adaşı buz adamı hatırlatıyor.
(bkz: kimi raikkonen)

doğrusu: herkesin kendini overthinking’den muzdarip sanması

insan beyni tetikleyicilere tepki verir. tüm gün elinizde telefonla sosyal medyada sağa-sola, yukarı-aşağı kaydırırsanız haddinden çok fazla tetikleyiciye maruz kalırsınız. ki takip ettiğimiz ya da beğendiğimiz çoğu şey o anki duygu durumunuzla doğru alakalı.
asıl sorun aşırı düşünme değil, sosyal medya bağımlılığı.

işten gel. birkaç saat uyu. uyan, içmeye başla. duş al, ayıl ve işe git. işten gel ... son birkaç haftamın özeti bu cümle.
bir haftadır bu başlığa destanlar yazıp siliyorum. şu yabancılar diyarında bile artık içimi dökemiyorum. ben artık içimi kusamıyorum. hani derler ya bir adım daha atsam ölüm, bir adım daha atsam özgürlük hah işte o adımı bile atamadan aylardır arafta yaşıyorum.

ama yine de bir şey söylemek istiyorum. bir korkak, aydınlığa çıktığım gün beni zindana hapsetti.
sevmek cesaret işidir. korkaksanız, sevmeyin...

hiçbir zaman kendini hazır hissetmeyeceksin.
çünkü; hazır olmak bir his değil, bir karardır.

yıllar sonra ilk defa sarhoş olacak kadar içtim. arada bir kaç defa kustum. daha doğrusu kendimi kusturdum ama hala içiyorum.
bu sözlükte bir yerlere yazmıştım; bazı gecelerde yalnız kalmak istemez insan ya da o gecenin sabahına çıkmak istemez. öyle bir gece...

gitmek istediğim yere gidemiyorum. bu geceninde sabahı olacak. ama bu hayat böyle olmamalıydı. belki de olmalıydı. bilmiyorum. ama keşke böyle olmasaydı.
bir ömre bu kadar acı çok değil mi? bir ömre bu kadar kırılmak çok değil mi? hayatımın hiçbir zamanında mükemmel ya da çok doğru ya da çok iyi olduğumu iddia etmedim ama bunları yaşayacak kadar köyü de değilim.

yine sabah olacak ve yine devam edeceğim ama bir süredir -belki de uzun bir süredir-ne içimde devam etme isteği var ne de devam edecek umut. ben hayatta en çok umutlarıma sahip çıkmıştım. artık onları bile bulamıyorum. sadece oradan oraya savruluyorum.

bilmiyorum, bilemiyorum. sanırım ben vazgeçiyorum.

sen, bu dünyada tanıdığım en korkak insansın.

yaşamak; sorunları çözebilmektir.

"ya böyle olmasaydı?" sorusu...

bazı şeyler, keşke böyle olmasaydı.

kul hakkı yiyen, kediye köpeğe eşeğe insana tecavüz eden, hastane randevusunda bile torpil yaptıran, hak hukuk adalet bilmeyenlerin vereceği hesabın yanında esamesi okunmayacak olan hesaptır.

günaydın ahaliii..
uyumadan bir gün daha devam. sadece 7 saat daha uyumazsam pandemi rekorumu kıracağım. hadi hayırlısı *

hani bazı geceler vardır; yalnız kalmak istemez, biri hiç konuşmadan yanınızda dursun istersiniz ya da o gecenin sabahına kavuşmak istemezsiniz. benim öyle bir gecede gidecek hiçbir yerim yokmuş.

tanımışmıyoruz, hiç bir düşüncem yok.