salon beyefendisi yazar profili

gözümüz zarafet, unvan, inisiyatif gibi kelimelerin uğradığı imla kazalarına ya da mahzur ile mahsurun birbirine girmesine az çok alışkın; o örneklem kümesi her gün önümüze düşüyor zaten. bugün bunu da görecek kadar ekran sürem vardı. hatayı yapan arkadaşı tenzih ediyorum, kimse cebinde imla kılavuzuyla gezmiyor neticede ama bu denli orijinal bir hatayla muhatap olunca insan kayıtsız kalamıyor (bkz: iflah) (bkz: ben artık iflah olmam)

(bkz: türbanlı morty)

resmi gazete'de yayımlanan mükerrer sayıyla apar topar kurulmuş, asli görevi kamudaki yorgunluğu ve çökmüş yüzleri tek hamlede kamufle etmek olan hayali devlet teşkilatı. kamu ihale kanunu'nun 21/b maddesine sığınılarak pazarlık usulüyle yüz binlerce koli yüksek kapatıcılıklı concealer tedarik eden bu güzide kurum, sabah mesaisinde morluk tespit edilen personele anında porselen makyaj müdahalesi yapıyor. halkın gözünün içine baka baka konuşurken tek bir kusurun dahi dışarıya sızmasına izin vermeyen bakanlığın resmi mottosu da içeriye almasak da üstünü örtmeyi iyi biliriz.

(bkz: tonari no totoro) (1988)
(bkz: no. 6) (2011)
(bkz: tengoku daimakyou) (2023)
(bkz: shinsekai yori) (2012)
(bkz: made in abyss) (2017)
(bkz: houseki no kuni) (2017)
(bkz: kaiba) (2008)

2010'ların başında twitter'da her cuma sevilen, takip edilmeye değer görülen hesapları vitrine çıkarıp ortalığa mention saçma geleneği. etkileşimin samimi, organik ve tamamen hatır gönül hukukuna dayandığı o eski internetin en keyifli ritüellerindendi. hazır bugün de cuma; normal sözlük'ün gürültüye prim vermeyen nitelikli seslerini anmak, iyi yazının hakkını verenlere şapka çıkarmak için güzel bi' bahane. (bkz: takip edilesi sözlük yazarları)

"daha iyi bir normal sözlük mümkün" hayali satmadığımdan gelen serzenişleri duydum; unutulmuş bir sözlük fasilitesini yine yeni ve yeniden hatırlatmayı siz gönlü geniş vefakâr yazarlara borç bilirim. sözlüğün tüm kemik kadrosu bu butonu kullanıyor. ingiltere kralı, rahmetli başkan yoldaş, taçsız kral patagonyalı, ateist kaplumbağa, kaleci meja, nadia armysuzy, brigitte bardot ve fenerbahçeli i run mentallerini doğrudan bu butona borçlu. denemesi bedava, hem de hiç para vermeden.

evli çiftlerin mahkeme kapısında hakimin önüne sürebileceği gerekçelerden biri.

penetrasyonun başlamasıyla bitmesinin bir olduğu o saniyelik fizyolojik hezimet ve yatak odasında yarattığı zamansız final, kaçınılmaz olarak çağın bir başka kronik hadisesine kapı aralar: (bkz: erken boşanmak)

#4075875 kendisinden bir çalışkan ahmet personası çıkarmıştır.

bıyık altından gülerek "size çakmak lazım bağyan" hanzoluğuna meyletmeyip memleket erkeklerinin onurunu tek hamlede kurtaran bir centilmen jesti.

sarı taşlı plastik çakmağı aile yadigarı zippo gibi göz hapsinde tutan o esnaf tedirginliğinden fersah fersah uzak bir hareketle ne gereksiz bir muhabbet açma telaşı barındırır ne de geri alma hesabı. potansiyel her türlü yavşaklığı doğmadan imha etmeye mahirdir. seni doğuran ana ben yiğit doğurdum desin.

bu denklemde çakmağı uzatan eğer kadınsa bu tanım hükümsüzdür. (bkz: eyyorlamam bu kadar)

sözlük kavgalarından bunalmış, her konuda dozu kaçıran trollerden travmatize olmuş, iki satır aklı başında şey okuyayım derken aşırı bilgi yüklenmesinden felç geçirecek hale gelen dimağlara vaha gibi gelen başlık.

sol frame'in o zehirli kaosunda bu başlıkla katılaşmış kalpleri milka ineği gibi yumuşatacaktır poine. market reyonunun nabzını tutması ve abur cuburun tadını tuzunu memleket meselesi ciddiyetiyle masaya yatırması da sözlükte vakit geçirmek için en tatlı bahanedir.

sözlükteki karşılığı güzel koku ya da esintiyle yayılan aroma olsa da burnun aldığı basit bir kokunun çok ötesinde, bir nesnenin ya da insanın ardında bıraktığı o görünmez iz.

bir şarkıda* geçen "ben yarımken yarınla bugün arasında nedir farklılık / senden varan güller artık rayihasız" sözlerinde yakalanan tükeniş tam olarak buradan besleniyor. gül dediğin şey görüntüsüyle değil kokusuyla hatırda kalır. gül biçimsel olarak masada duruyor, yaprakları hala kırmızı görünüyor olabilir ama o kokuyu, yani içindeki samimiyeti ve duyguyu kaybetmiştir. biçim yerindedir ama öz çekilmiştir. iki insan arasındaki bağın şeklen devam etse bile içten içe kuruduğunu, jestlerin sahteleştiğini ve duygusal sıcaklığın bittiğini tek bir kelimeyle özetleyen çok sert bir tükeniş metaforu.

ben yarımken yarınla bugün arasında nedir farklılık? senden varan güller artık rayihasız...

geri dönmesine sevindiğim platform. darısı alkışlarla yaşıyorum, bobiler.org, izlesene.com ve swfcabin başlarına

2010'ların başında, sözlük daha emekleme aşamasındayken gece gündüz tanım girmek için yer imlerine sabitlediğimiz o efsanevi adrestir. blackberry'nin minik klavyesiyle trackball'u aşındıra aşındıra tanım kastığımız, forumların ortalığı kasıp kavurduğu dönemde üç beş kişinin sığındığı gizli mabet gibiydi burası. sözlük formatının henüz bu kadar ayağa düşmediği, internetin gerçek anlamda metinden ibaret olduğu o antik günlerin tadı bambaşkaydı. o yıllarda bu adreste takılan kemik kadroya da selam olsun, nereden nereye... o günlerden geriye kalan muhtemelen tek somut kanıt bu olsa gerek.

ortada klinik bir (bkz: kleptomani) tanısı varsa pek de oksimoron bir durum değildir.

gerçeğin ağırlığı altında ezilmemek için insanın kendi kendine telkinde bulunduğu ve tuhaf biçimde işe yarayan en eski hayatta kalma masalı.

hayatın kimseye verilmiş bir sözü yok; kötü giden bir şeyin ardından her şeyin yoluna gireceği meçhul, bazen sadece daha da boka sarar. insan dediğin canlı saf gerçekle her sabah yataktan kalkabilecek kadar çelikten bir yapıya sahip değil. her şartta insanı diri tutan, o bir sonraki adımı attıran tek mekanizma (bkz: umut). ister palavra de ister kendini kandırma. insanın bazen sadece hayatta kalabilmek için böyle avuntulara tutunmaya ihtiyacı var. gerçeğin insanı ezdiği yerde, iş gören bir yalan en kusursuz doğrudan daha çok işe yarar.

bildirim kutusunda belirdiği an insanı morpheus'un avuçlarına bırakan o meşhur ikilem

mavi hapı alırsan hikaye biter; yatağında uyanır, yazdığın tespitlerin birilerinin aklını başından aldığına inanarak tatlı rüyanı görmeye devam edersin. kırmızı hapı seçersen harikalar diyarında kalırsın ve yoldaş bakkal sana tavşan deliğinin ne kadar derine indiğini gösterir. puanı verip o ismi gördüğün an bütün o seçilmiş kişi illüzyonu dağılır. sol frame'de her gördüğünde yüzünü buruşturduğun, yazdıklarına tahammül edemediğin bir profille göz göze gelirsin. geriye sadece "bu insan beni niye okuyor" tedirginliği kalır. unutma, sana vaat ettiğim tek şey gerçek, fazlası değil.

#4073733

erol mütercimler disiplinine sahip olduğunu düşündüğüm yazar. bu nezaketini elden bırakmaması dileğimle.