uzakbiri01 yazar profili

alttan almak. kavga çıkmasın diye hep ezilen olmak. sürekli değmeyecek ilişkiler için çabalamak. sessiz kalmak, içinde tutmak...

herkesin büyük veya küçük yalanları oluyor mutlaka. mesela yolda görüp, asla görüşmeyeceğini bildiğin insana "sonra görüşürüz" demek bile yalan sayılır. yani ayrıntılara bakınca kimse "ay ben yalan söylemem" diyemez.

söylüyoruz. bazen istemediğimiz bir buluşmadan kurtulmak için, bazen öylesine. ama başkasının yalanını yakalayınca "ay ben sana bir daha nasıl güveneyim??"

yani çok çok ciddi olmadığı sürece abartmanın anlamı yok bence.

başkasının işinde çalışırken izin gününde işi düşünmek zorunda kalmazsın. kendi işinde çalışırken izin yaparken bile aklın hep işte kalır.

tabii ki kendi işinin patronu olmak her zaman daha iyidir ama artılar eksiler yönünden bakınca hemen hemen eşit avantajlara ve dezavantajlara sahipler.

çoğu insanın yaptığı ama kendisine yapılınca olay çıkardığı durum.

çevresi tarafından dayanılmaz bir insan olarak görülmesinin dışında, kendine nasıl katlanıyor bunlar??

kalp krizi geçirsen, duş alırken düşsen kafanı bir yere vursan falan kim bilir kim ne zaman fark edecek.

neden bu terlikler hep 36 numara? benim boyum 170. ben 36 numara giyemem ki.

ben bugün geleni bugün harcama taraftarıyım açıkçası.

sashimi.

balığın pişmiş olanından bile nefret ederken, çiğ olanına katlanabileceğimi hiç sanmıyorum ama kendimi merak etmekten de alıkoyamıyorum.

direkt karşına geçip sana değer vermiyorum demekle aynı şey.