viento yazar profili

model arabalar.

1/18 modeller anasının gözü gibi pahalı olduğu için en çok bu hobime para gidiyor.

güzel harekettir ama beni her seferinde uyandıran ve örten kişinin emeğine saygısızlık olmasın diye uyuma numarası yaptıran hatekettir. siz yine de örtün. ben sevildiğimin pahalı hediyelerle değil böyle ufak jestlerle hissettirilmesini severim.

sözüm meclisten dışarı kimse kimsenin manyaklığının, ezikliğinin sorumlusu değildir diye düşünüyorum.

çevremde böyle bi tipe denk gelmedim ama eminim ki bu incel denen sünepeler eli iş tutmayan, anasının eteğinin dibinden ayrılmayan, hayatı bilgisayarda takılmak olan tiplerdir. ulan bu halinle sana kim baksın sünepe herif. tamam, kabul edelim kadınlar acımasız, hipergamik, doyumsuz falan filan olsun. kendine odaklan kardeşim o zaman. sapkın düşüncelere girip, nefret beslemek hatta birilerini katletmek ne allah aşkına.

allah düşmanıma vermesin bu mereti.

bu hastalık zaten zor bi de bunun ne olduğunu bilmeyenlerin yanında migren atağın tutarsa tam işkence oluyor. migrenim tutttu gözlerimi açamıyorum adam gelmiş dışarı çıkalım mı iyi gelir diyor. oğlum kapat ışığı defol git şuradan!

bence öyle anlatıldığı kadar "en iyi aşk hikayesi" olmayan ancak güzel hikaye denilebilecek bir cengiz aytmatov romanıdır. hikayenin güzelliği de yazarın tarzından, yalınlığından kısacası yormamasından geliyor bence. hikayede aslında aşk hikayesinden çok cephedeki eşini bekleyen bir kadının yaşadığı zorluklar, sadakati gibi konulara takıldım daha çok. cemileye kızmak haksızlık belki ancak cephedeki adamın açısından bakarsak mevzu çok başka oluyor. spoiler olmasın okuyun siz karar verin sevgili yazarlar.

john steinbeck'in fareler ve insanlar romanındaki zibidi. okurken çok tav olmuştum bu elemana. dua et kurgusal karaktersin oğlum yoksa denk geldiğimiz yerde seni yamulturdum.

mükemmel ancak çok üzücü bir john steinbeck romanı.

zaten oldum olası kendini koruyamayan insanlara karşı hep fazla korumacı olma eğiliminde oldum. böyle bir insan görünce aklım kalıyor resmen acaba birileri ona eziyet ediyor mu, onun bu halinden yararlanmak istiyor mu diye. lennie de kitapta o kadar iyi tasvir edilmiş ki bu içgüdümü kabarttıkça kabarttı ve şu kitabı bitirip atayım elimden diye düşündüm okurken. lennie'nin masumluğu o kadar etkiledi ki beni gerçekte böyle bir hikayeye şahit olsam curley denen zibidiyi kullanılmaz hale getirirdim muhtemelen. tüm bunlar tabii ki romanın mükemmelliğinden kaynaklanıyor. hikaye o kadar güzel betimlenmiş ki okumuyor yaşıyorsunuz resmen.

özellikle kendisinden büyük kişiler tarafından muhakkak şakayla sataşılan insandır. ben giyince hep öyle oluyor. delikanlı çocuk tabii kanı kaynıyor, sana bakınca ben üşüyorum, giy bakalım ileride çıkar acısı, gibi söylemlerle "öteki" ilan ediyorlar hemen.

ev sahibi ve kiracı arasında hiyerarşi yoktur. ast üst, büyük küçük vb. olmadığı gibi kimse kimseye lütuf da etmiyor zaten evini verirken. bu ticari bir ilişki. parasını ödersin, evinde oturursun. bu durumda kimseyle bayramlaşmak gibi bir zorunluluk yoktur doğal olarak.

en sevdiğim filmlerden biridir. bizim evde televizyonda her denk gelindiğinde birbirimize haber verdiğimiz bir filmdir. o kadar seviyorum ama bir kez internetten açıp izlemişliğim yoktur. televizyonda denk gelmek istiyorum, öyle çok tatlı oluyor. hem film çok tatlı hem de ilk izlediğim zamanki yıllara götürüyor sanki beni, çocukluğuma... daha bi beraberdik o zaman, daha sakindi sanki hayatımız. o yüzden çok seviyorum belki de.

süt kardeşler filmini defalarca izlediğim için nasıl olsa aynıdır diye düşünerek bir türlü elime almadığım bir kitaptı gulyabani. bu birkaç günlük boşlukta okuyayım dedim, hemen bitiverdi ve çok hoşuma gitti. bi kere dili muazzam. anneannemin konuştuğu türkçeye benziyor çok fazla, o yüzden hiç yadırgamadım dilini ve hatırladığım kadarıyla hiç bu kelime de neymiş deyip geri dönmedim. belki de bu yüzden bu kadar severek okudum ve keşke ön yargılı yaklaşmayıp daha önce okusaydım dedim. benim gibi filmini izledim diye kitabı okumayan arkadaşlara nacizane tavsiyemdir kesinlikle alıp okuyunuz, filmle aynı değil zaten, o benim yanılgımmış. kitap sizi hep içinde tutuyor, çok sürükleyici ve zaman zaman güldürebiliyor, özellikle tekerlemelerin olduğu yerler beni hep güldürdü. ben okurken karakterleri süt kardeşler filmindeki kişilerle eşleştirdiğim için sanki okumuyor da izliyormuşum gibi bir his oluştu içimde ama dediğim gibi filmle aynı değil ve filmdeki karakterleden farklı veya filmde olmasına rağmen özellik olarak farklı karakterler var. kısacası benim beğendiğim bir kitap oldu herkese tavsiye ederim efendim.

"oğlum sen beni bugüne kadar hiç üzmedin. allah sana da senin gibi bir evlat nasip etsin" demişti bi kere. hiç unutmam bu lafını, hatta her aklıma geldiğinde inceden gülümsüyorum.

bilgisayar mühendisi bi arkadaşımdayım.

bitirir bitirmez hakkında ne yazılmış diye bakayım ve birkaç kelime bir şey karalayım dediğim zülfü livaneli kitabı. bitirince bana karmaşık duygular hissettirdi bu kitap. hayat çok zor, acımasız ve hayatın bu taraflarını görmüş insanlar sandığımızdan çok yakın. hepsi aramızda, dibimizde dolaşıyorlar ama haberimiz yok. mesela meleknaz... böyle bir hayatı yaşayan birini onun yaşadıklarını yaşamadan, görmeden tam anlamıyla anlamak mümkün değil. bu kitabı okumak bana böyle hayatlar da var farkındalığını, gerçeğini bir kez daha idrak etmemi sağladı hatta suratıma çarptı. bugün dünyanın içinde bulunduğu duruma baktığımda da insanın bir işi, ailesi, arkadaşları, yiyecek ekmeği, içecek temiz suyu, başını sokacak bir evi, ve en önemlisi bütün bunları ona sağlayacak bir ülkesi olmasının önemini de anlatıyor aslında. bunlar olmadığı zaman dünyadaki yamyamların sizi nasıl ezdiğini, kullandığını anlatıyor.

motonist'e uğrayan şeytan arada bana da uğruyor. ilanlarda geziyorum, şakasını falan yapıyorum arkadaşlara. alcam galiba ya.

yolda giderken vaktim varsa hep köy yollarından giderim, artık gözlerim de alıştı herhalde hemen yakalıyorum yaban hayvanlarını. bu yüzden türkiye'de yaşayan türlerin hemen hemen %80'ini görmüşümdür, hepsini gördüğümde de çocuk gibi içim pır pır eder.

eskiden geceleri yaban domuzlarının fotoğraflarını çekmeye giderdim. büyük olanlarıyla karşılaşmak gerçekten heyecan vericiydi. bir de porsuk gördüğümde çok heyecanlanmıştım. hem nesli tükenme tehlikesi altında olduğu için hem de çok farklı bir hayvan olduğu için hazine bulmuş gibi hissetmiştim kendimi. en son birkaç ay önce mükemmel bir tilki gördüm, upuzun kuyruğu vardı, harika bir hayvandı. hala bir yerlerde ekosistemin korunduğunu görmeyi çok seviyorum.

günaydın sözlük.

her başarılı insanın yaptığı gibi uyanır uyanmaz yüzümü buzlu suya soktum geldim. inanın bana her sabah yüzünüzü buzlu suya sokarsanız siz de benim gibi başarılı bir iş insanı olabilirsiniz.

yavaş düzgün demektir,
düzgün hızlı demektir.
kavun değil kelektir,
fistan değil yelektir.
eğer tacı ararsan,
en adi bir köpektir.

bu şiiri okuyup anlayan biciriktir.

yüze özellikle de yanağa falan yapılanları midemi bulandırıyor. bence hiçbir yere yakışmıyor, belki bu sınıfa girmez ama hızma güzel duruyor bazen.

en eğitimli, zengin, güzel insanı bile şaklabana çevirir. öyle bir yoksunluktur.

100 metreden de belli olur ilgi çekmek için yapılan hareketler ve insana yalan söyletir. gözlemliyorum çevremi, iş arkadaşlarımı falan. bazıları kendilerini olduğundan çok farklı göstermeye çalışıyor, sırf ilgi çekmek için daha marjinal, daha tehlikeli, daha zengin böyle uzar gider... sahipmiş gibi göstermeye çalıştıkları şeyler üzerinde durmuyor işte belli oluyor ilgi çekmek için yapıldığı. keşke nasıl göründüklerini bilseler de yapmasalar.