whisper yazar profili

bu gece ben yattığım yeri beğenirim işte. bu gece uyuyacağız, o belli oldu

bot hesaplar bile oylamıyor, durumun vahametini böyle özetleyeyim*

hıfzı berkay ve cevriye su'yun dünyaya gelebilmesi için evlilik şart *

uyudun mu mesajı. tilt oluyorum abi.

sezonluk dizi bitirmek.

bir tur da sen bin emre ve sonra de ki bin bindim.

canım takımım her seferinde getirdiği ile gideni aratıyor. bizden harbi bir bok olmaz.

mert durmazer- geriye ne kaldıysa*
mustafa türker erşen- yara *
sevda ülkümen ovalı- arızaların kesişme noktası *
jessica shirvington- parazit*
zeynep burçin abay- terlikli kız *
david gordon- cinayet ve erotizm üzerine ucuz bir roman*
sinan ceylan- saklambaç oynayalım mı? *
nilüfer kuyaş- sarah ve şemsi*
pavol rankov- klinik *
osamu-dazai- günün ilk ışıkları *
clare-reddaway- sığ sularda dans *
nevbahar atabay- tutulma *
grigory-petrov- beyaz zambaklar ülkesinde *
kent haruf- ruhların sonbaharı*
christy brown- sol ayağım *

şuan okuduklarım
pascal mercier- lea *
robin sloan- 24 saat açık kitapçının sırrı *

"gülüşün yedi düvele ihtilalse
varlığın kim bilir nasıl bir cumhuriyettir" diye mesaj aldım dün hala etkisinden çıkamadım, bunun üstü gelmez herhalde *

özsaygının sevgiden ağır basmaya başlamasıdır.

neden hep ben çabalıyorum, neden hep çabalayan taraf ben oluyorum, neden hep ben ilgi, alaka, sevgi ve saygı görmek için kendimden ödün veriyorum?* neden bunları hak etmek için kendimi bu kadar yoruyorum? ben neden hep anlamaya çalışan, alttan alan, karşısındakinin davranışlarına anlam yükleyen ve her şeye rağmen bir yolunu bulup kalmaya çalışan tarafım? neden birinin hayatında yer edinebilmek için kendi değerimi unutacak kadar uğraşıyorum?*

bir noktadan sonra insan, sevdiği kişiden çok kendine kırılmaya başlıyor. onca şeye rağmen, onca saygısızlığa rağmen neden kaldığını, neden kendini bu kadar ihmal ettiğini sorguluyor. çünkü mesele artık sevip sevmemek değil, sevdiğin insanın yanında kendini ne kadar değersiz hissettiğin oluyor. birinin sana göstermediği sevgiyi ondan alabilmek için çabalarken, kendine göstermeyi unuttuğun sevgiyi ve en çok da saygıyı fark ediyorsun.

ve sanırım vazgeçme eşiği tam olarak burada devreye giriyor. hala seviyorsun, hala özlüyorsun, belki hala bir şeylerin düzelebileceğine dair içinde küçücük bir umut taşıyorsun. ama artık aynı şeyleri anlatmaktan, aynı şeyleri beklemekten, aynı hayal kırıklıklarını yaşamaktan yorulmuşsun. birinin seni sevmesi için kendini bu kadar yormak zorunda kalmanın normal olmadığını anlıyorsun. ve bingo... tertemiz eşikten geçtiniz.

sonra da ilk defa onu kaybetmekten değil, kendini daha fazla kaybetmekten korkuyorsun. ve belki de ilk kez, onu ne kadar sevdiğinden bağımsız olarak kendini seçiyorsun.*

ruh halimi şarkıya dökmüşler.

(bkz: ben değildim)

bir akşam-üstü pencerenden bakıyordun
ağır ağır, yollara inen karanlığa.
bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
o geçen ben değildim.

bir gece, yatağında uyuyordun..
uyanıverdin birden, sessiz dünyaya.
bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan,
ve karanlıklar içindeydi odan...
seni gören ben değildim.

ben çok uzaktaydım o zaman,
gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya.
artık beni düşünmeye başladığından
bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya..
bunu bilen ben değildim.

bir kitap okuyordun dalgın..
içinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı.
genç bir adamı öldürdüler romanda.
korktun, bütün yininle ağlamaya başladın..
o ölen ben değildim..

karşı tarafın iplemediğini gösteren hareket.

o görüldü atıyorsa sen de engelleyip geçeceksin. mesajına cevap verdiğinde görüldüyle bile karşılaşmayacak böylelikle. hakedene hakkettiği muameleyi vermek lazım.

hiçbir şarkısını kötü bulmadığım, hak ettiği değeri görmesi gerektiğini düşündüğüm sanatçı.

şuan bu tanımı bile onun şarkısını dinleyerek giriyorum. şarkıları cidden bağımlılık yapıyor. favorim ise 34 ve mecburum şarkısı. harbi kafayı taktım bu adama *

ilk defa böyle hissediyorum, ne bileyim, sen bir farklısın.

ben sana değer veriyorum.

rüyamda gördüm de seni, bir yazayım dedim.

sadece seninle konuşuyorum.

köşeye sıkıştığı yerde: “ya sen kafanda kurmuşsun, sence de fazla abartmıyor musun?”

ve favori olan ise: “ne alakası var yaa yok öyle bir şey!”

bin yaptım demek için söylemek için söylenen ismail kartal sözü.

bin yaptım bin bin bin.

dün saçlarımı gelişigüzel kestim. çevremdeki insanlar da bok gibi olmuş diyemedikleri için "güzel olmuş yaa" diyip geçiştirdiler. bugün yakın arkadaşımla görüntülü konuşurken “bok gibi olmuş kanka” dedi. içim rahatladı ve mutlu oldum, sonunda hayatımda gerçekleri söyleyen biri... insanın çevresinde böyle dürüst dostlarının olması adeta mutluluk sebebi. saçlarımın değil ama dostluğumuzun maşallahı var *

(bkz: ben kaldım kardeş ben kaldım)

profilime gidip kayıt tarihine sakın bakmayın, korkarsınız *