zagora yazar profili

yeni zelandalı yönetmen. bir ara kendisinin tüm filmlerini izleme ideali edinmiş ‘87 yapımı bad taste filmini izlemiştim. filmi bitirdikten sonra bu idealimden vazgeçip, lotr bana yeter dedim ve hayatıma devam ettim.

12 ve 14 mayıs’ta birinci ve ikinci yarı finallerinden sonra 16 mayıs’ta grand finalini izleyeceğiniz yılların eskitemediği müzik yarışması.

politik kısmına girmeyeceğim. benim için bir müzik yarışması. bu kadar. türkiye’nin katılmaması izlemem için bir engel değil. her sene ulusal finaller dahil yarışmaya kadar sıkı takip ediyorum.

evet bu yıl, geçen yılki galibiyetin ardından viyana’da yapılacak. şu ana kadar 14 katılımcı ülkenin şarkısı belirlendi.

israil’in katılımını protesto etmek amaçlı ispanya, hollanda, irlanda, izlanda ve slovenya bu yıl yarışmaya katılmıyor. kalan 35 ülke ise birincilik için mücadele edecek.

henüz şarkıların yarısı dahi belirlenmedi fakat, yayınlanan 14 şarkıdan favorim şu anlık yunanistan.

arkasında yapay zeka olduğu düşünülen bir müzikal oluşum. herhangi bir konseri/ canlısı veya röportajı bulunmayan, “hayalet müzik faaliyeti” olarak kabul görmüş bir oluşumdan bahsediyoruz.

şarkı sözleri ve yapımcılıkta robert lancaster ismi geçiyor ancak bu kişinin de gerçek bir kişi olup olmadığı tartışmalı.

albüm fotoğrafları ve video müzik klipleri dahi yapay zekayla oluşturulmuş bir görsel sunan bu fevkalade sanatçı (artık ai mı nedir ise) reggae ve indie müzik yapıyor. şarkılar ve ses muazzam.

arkasında bu tür bir spekülasyon oluşu da oldukça gizemli. ancak müzikalite açısından üst düzey diyebilirim. belki de söylenenler doğru, bilemeyiz. ai teknolojisi bu aşamalara kadar geldiyse ben gelecek için oldukça heyecanlıyım.

şu muhteşem şarkıyı bırakayım;

bizzat kendimin yaşadığı olaylar silsilesidir.
bir sabah (sabah ama kör sabah) otobüse bindikten 5 dk sonra, lise öğrencisi olduğunu tahmin ettiğim bir genç küt bayıldı. benim arkam dönüktü insanların “aa çocuk bayıldı” demesiyle gördüm yerde iki seksen yatan genci. olayı garip kılan bundan sonrası.

hiç ama hiç kimse yerinden kımılmadı ve bayılan çocuğu umursamadı. duyarsız bir farkediş sonrası yolculuklarına hiçbir şey olmamış gibi devam ettiler. 20 kişiden fazladır yolcu sayısı. tek bir kişi bile müdahale etmedi. insanlığın öldüğünü o gün bir kez daha anlayarak ayağa kalktım. mesleğimden ötürü ilk yardım sertifakam var. kalkıp çocuğa şok pozisyonu verdim. neyseki bir kaç kişi yardım etti ben hareket halindeki otobüste zar zor hareket ederken. çocuğa seslendim. biraz sarstım. neyseki uyandı hemen. kaldırıp oturduğum koltuğa oturttum. sersemlemişti ama “iyi misin?” dediğimde “iyiyim” dedi.

üzüldüğüm tek nokta halk olarak ne ara bu kadar duyarsızlaştığımız. içimden bazı küfürler ederek yolcuğuma devam ettim.

bir drag queenlik değildir. queen’liğin şahı drag’tir. bu böyledir.

almanya’da değil ama hayatımda yediğim en güzel döneri viyana’da yemiştim.
sene 2018. saat takriben 21:00 civarları. yiyecek bir şeyler arıyoruz arkadaşımla yana döne. bir minibüs gördük dönerciye çevrilmiş. oradan satın aldık. kaç avroydu hatırlamıyorum ama inanılmaz lezzetliydi. bulunduğu bölgeyi dahi anımsıyorum. hala aynı yerdeyse gidip bulurum o hesap.

mornik.

bugün keyfim yerinde uyanmıştım fakat az evvel duyduğum nahoşluk dolu sözler beni sinir küpüne çevirdi.

1.10 boyunda 6. sınıf öğrencisi velisini gönderip beni müdüre şikayet ettirmiş. veliyle birebir muhatap olmak istememekle birlikte mesaj döşememek için kendimi zor tutuyorum. işte meslekten böyle böyle soğuyor böyle böyle nefret ediyoruz. zeka seviyesi boyuyla yarışan o muhteşem çocuğuna sevgi göstermiyormuşum.. sabır yarabbi. küfür etmeyeceğim.

bu öğrenci velilerindeki “benim en çocuğum en süper, en kusursuz” mantığına asla anlam veremiyorum. senin çocuğun laftan anlamayan saygısız bir yaratık. senin çocuğunu evet sevmiyorum. sen de sırf annesisin diye sevmek zorunda olduğun için seviyorsun inan. senin çocuğundan bi cacık da olmaz ayrıca bunu da bil.

bir kez gelip benimle yüz yüze görüşmedi bu kadın. beni tanıma zahmetinde dahi bulunmadı. hatta muhatap dahi almayıp meramını müdüre iletiyor sadece. anası böyle olan bir çocuktan zaten beklentim yok. nasıl çocuk yetiştirdiği kadının kendi davranışlarından belli.

sinir krizi geçireceğim. evet evet geçireceğim. kadını arayıp ağzıma geleni saydırmam lazım. duramıyorum yerimde. kadına yazmak istediğim mesajı buraya yazacağım içimi soğutmak için;

…
merhaba. geçen gün okula gelmişsiniz fakat ben sizi göremedim ve tanışamadık. sanırım beni muhatap almayıp sorunu direkt müdür beyle konuşmuşsunuz. sene başından beri ilk kez okula geliyorsunuz, toplantıda da görememiştim sizi ve bu nedenle beni tanımıyor, hakkımda oğlunuzun size lanse ettiği dışında hiçbir şey bilmiyorsunuz. öncelikle öğretmene saygı konusunda oğlunuzun problemli olduğu gerçeğini okula gelip bana “merhaba” bile demediğiniz için daha iyi anlamış oldum. keşke bana “yargısız infaz” yapıyor muamelesinden önce kendi davranışınızı bir oturup değerlendirseydiniz. çok değil 5 dk düşünseniz sorunun kimde olduğunu kavrayacaksınız. oğlunuz akademik anlamda başarısı olmayan ve üstüne davranış problemleri olan bir çocuk. ben ki ablası yaşadığınız bir kayıp olduğu için psikolojisi bozuldu dediğinde ona empatik davranmaya çalışıp, 1. dönem karne görüşünde dahi bu konuda onu anladığımı yazmıştım. ancak zahmet edip okumamışsınız sanırım. size kendimi anlatma veya ispat etme derdim asla yok. ancak keşke beni bir görseydiniz.
…

içimden geçenler asla bunlar değil. direkt küfür etmek istiyorum. ama yazsaydım sanırım bunları yazardım. nefret ediyorum şu an herkesten. beddua defterime hepsini yazdım.

otobüste ayakta kalanlar derneği başkanı ve asil üyesi olarak hepinizi selamlıyorum. günaydınlar.

evet bugün ayakta yolculuk ettim. hem de 1 saat 15 dk. inmeye yakın kendimi yere serilmişken buldum. muhtemelen yorulduğum ve uykum geldiği için yere oturmuşum. oturanlara kin ve nefretle baktığımı hatırlıyorum. ancak bu acınası hayatımın sorumlusu onlar değil. fakirlik ölsün.

10 yıldır kamu çalışanıyım. hala otobüse biniyorum. emeği geçenlere teşekkürler. neyse yeterince kendimi acındırıp günlük dozumu aldığıma göre; mutlu günler diliyorum.

her şey güzel olsun. yalnızca bugün değil. her gün. ve hep.

7.8 şiddetinde bel ağrılı bir pazartesi gününden günaydınlar. ağrı bacağa vurmalı şekil ve iki büklüm yapmalı şekil. olsundu. bir milkşeyh mottosuyla; “halledeceğim.”

güzel bir gün ve hafta diliyorum herkeslere. ama en çok kendime diliyorum. madem bencilim buna uygun davranmalıyım. en çok bana güzel haftalar. en çok ben mutlu olayım ve huzura ereyim. çünkü yeterdir.

aldığım yeni antidepresanım bana çok iyi geldiğinden ve artık daha pozitif olduğumdan “her şey güzel olacak” demek istiyorum. buna inandım ve de iman getirdim. güzel olacak güzel. sorunlu zihnimin aşırı üretken saatlerinde değilim şu an biraz da onun etkisi. aldırmayın. ya da aldırın. ona da ok.

iyi haftalar efenim.

büyük bir hata sonucu single çıkarmış aktris. keşke aktris olmakla yetinip bu vahim kararı almasaydı. şarkısını baştan sona dinlemedim ancak gördüklerim bana yetti. dinlemek gibi bir niyetim kesinlikle olmamakla beraber, eşi türkiye’ye mal olmuş başarılı bir sanatçı olan bu kadına, eşi olan adam kenan bey neden bir şey söylememiş. olmamış, olmuyor diyebilirdi. bir kariyer nasıl hiç edilirin göstergesi olmuş şarkısı(!)

capitalizoo ne demek ayrıca? bunca yıllık ingilizceciyim böyle bir birleşik kelime oluşturmak kimsenin aklına gelmemeli derken bu kadın bunu yapmış. autotune’un allahı olan bu müzikalitesiz şarkısı son olsun ve lütfen şarkıcılıkta bir kariyer yapmayı planlamasın dileklerimle sözlerime son veriyorum.

90’ların popüler dizilerinden dawson’s creek’in başrol oyuncularından amerikalı aktör(dü).

ne yazık ki bağırsak kanserine yenik düşmüş. az evvel okudum haberi içim buruldu.

huzur içinde…

1987 yılında kurulan alman synth pop grubu. almanya’nın depeche modeu da diyebiliriz. 2000 lerin ortalarında fiilen dağılmış bir grup olsa da şarkılarıyla hep yaşayacak gruplardan. çok büyük kitlesi yok ancak bence sağlam bir grup.

peter heppner’ın vokali bir kere başlı başına bir makale konusu. sesindeki tını akıyor sanki. çok güzel çok.



bu arada grubun adı kelime anlamı olarak kurtların yurdu demek.

ingilizce düşünürseniz sabahın 3’üdür. “three in the morning” gibi. nedense kendileri gece 12’den sonrayı sabah olarak kabul ediyor. fakat güzide dilimiz türkçe gece 3 demiş. ki bu bence daha makul.

asıl soru gece 5 mi sabah 5 mi olmalıydı. bu daha kafa karıştırıcı bana kalırsa.

“what is there to fight for? everything! life itself, isnt that enough?”
…
“the trouble is you won’t fight! you’ve given in, continually dwelling on sickness and death. but there’s something just as inevitable as death, and that’s life. life, life, life!”

limelight (1952)

(bkz: beirut) *

buruk bir ilişki sonrası hafızasını sildirmiş ama sonra pişman olmuş muhtemelen. anıları yakalamaya çalışıyor.

etkin maddesi fluvoxamin olan ssri grubundan bir antidepresan.
bu kez okb için verildi şahsıma. takıntılı düşüncelerimin beni esir almasından kurtaracak ilaç lütfen bu olmuş olsun diyerek az evvel ilk dozumu aldım.

genelde etkileri 2. haftadan sonra görülür bu ilaçların. artık veteran bir kullanıcı olarak çalışma stillerini iyi biliyorum. dilerim istediğim etkiyi yaratır. biraz yaşam kalitem yükselse o bile kar.

nedense bu kişi masum ve günahsız olur gibime geldi. nedense.

günaydın.
gündemimin kedisel ve kendisel sorunlarla meşgul olduğu bu mübarek cuma gününden herkesi selamlıyorum. günün mübarekliğine dayanarak biraz dua edeceğim müsaade buyurursanız.

allah’ım lütfen kedim iyileşsin. lütfen önemli bir sorunu olmuş olmasın. lütfen her şey güzel olsun. azıcık mutlu olalım, göbek atalım artık. pardon allah’ım ne dediğimi bilmiyorum. inan ki mental çöküşlerden çöküş beğeniyorum. sen allah’sın allah’ım, bana acı ve merhamet et.
amen.

bu ulvi ve acıklı dua sahnesine maruz kaldığınız için sorry. çaresizlik overload. anlayış bekliyorum.

güzel bir gün olsun rica ediyorum. kime bu talepleri iletiyorsak iletilsin. allah olur odin olur bana farketmez. ama biri şu günü güzel eylesin. ve diğer günleri de. ve her günü de. ve hep.