zagora yazar profili

sen, düzenli & duygusal ilişki insanı değilsin. bu senin yetkinlik alanın değil. belki erkek olsaydın nispeten kabul görürdü bu yeteneksizliğin.

kısmetsiz ve şanssızsın da. karşına sevebileceğin ve seni sevecek biri çıkmıyor. çıksa bile saçma sapan handikaplar oluyor önünde. o nedenle, yalnız başına geçireceğin kalan ömrünü daha verimli şeylere harca. gez mesela. keşfet. daha fazla tutun ideallerine. kariyer yap. öğren, araştır seviyorsun zaten.

senin ruhun tek gönderilmiş. bir eşin yok. üzgünüm. genel olarak bu konulardaki isteksizliğinin nedeni de bu. içten içe kimsenin sana yar olmayacağını biliyorsun. belki de o yüzden suni ve bedensel ilişkiler yaşayıp, gidiyorsun.
bundan sonra da muhtemelen böyle olacak. romantik bir ilişki hiçbir zaman yaşamayacaksın. mesela kimse sana çiçek almayacak. zaten sevmiyorsun. sevmeme nedenini de anladın değil mi?

iyi yanından bak. kimseye karşı bir sorumluluğun olmayacak. yalnız geldiğin bu dünyadan, yalnız başına göçeceksin. arkanda bıraktığın biyolojik bir çocuğun olmayacak ama yaptığın iş gereği, hayatına dokunduğun onlarca çocuk olacak. belki birinde çok yer edersin, ismini yaşatır. bir yerlere adın verilir.

bundan sonraki yaşamını seni ileriye atacak, şahsi değerini düşürmeyecek, sana değersiz hissettirmeyecek kişi ve kurumlarla sürdürmeni diliyorum. akademik potansiyelini açığa çıkarmaktan korkma. hiçbir şey
için geç değil. yapabilirsin. yaparsın. ve belki senin gibilere umut olursun.

yolun belli. yalnız. ama ışıklı. bazen o ışıklar sönse bile unutma; sen dil ruşansın. senin gönlün aydınlık…

son entry’nin aynısının bi değişiği.

hiçbir silkime yaramayan, kandırıkçı, ticari eylem.

artık psikologların çalışma stillerini de çözdüm. sana sorular sorup, o güne denk fark etmediklerini farkettirip “aaa oha” illüzyonunu yaratıyor ve parayı cebe atıyorlar. evet arkadaşım farkettim. daha evvel bakmadığım çerçevelerden baktım. baktım da eeeee??? sonuç???

bırakın allasen ya. bana beni anlatıp, egomu okşuyor olmanızı artık yemiyorum. “zagora hanım, içsel farkındalığınız çok yüksek, bu muazzam bir şey.” bana çözümle gel çözümle. yok abi, bu işler lafla sözle düzelecek işler değil. boşa para vermeyin rica ediyorum. illa iyi bir şeyler duymak, farkındalık kazanmak istiyorsanız bana verin o parayı. aynısı ben de pekala yapabilirim.

beyninde doğru çalışmayan nöron, frekans bilmem ne var. var ki bunları hissediyorsun. bu da ancak medikal destekle düzelebilir. düşünce şeklinin somut bir şeyler üzerinde etkisi yok. telekinezi üstadıysanız orası ayrı. ama lütfen kendinizi kandırmayın.

ilaçsa ilaç. doğru yol bu.

din

fazla düşünmeye gerek yok.

who wants to live forever for the rising sun?

trade it for the night

(bkz: borat)

genel olarak yaşamdan keyif alamamaktır. bu da insanı ölmek istemeye teşvik eder. bu istek ise sizi daha da depresifleştirir. depresifleştikçe yaşamaktan iyice soğursunuz ve bitsin istersiniz…

bildiğim yerden geldi ama tam olarak ifade edememiş olabilirim. siz beni anladınız.

bazen tek isteğim normal bir ruh haline sahip olmak oluyor. neden düzelmiyorum/ düzelemiyorum bilmiyorum. hiçbir şey mevcut psikolojime iyi gelmiyor. inanın bunu her yolu denemiş biri olarak söylüyorum. hiçbir şey.

kabullenmek istemiyorum. sanki biri bana büyü yapmış ya da sağlam beddua etmiş gibi. lanetlenmiş gibiyim. kıramadığım bu döngünün içinde sıkıştım kaldım. sanki hayatı böyle yaşamak zorundaymışım gibi. sanki huzurlu hissetmek bana yasakmış gibi. burası benim cehennemim. tasvir edilen cehennemle birebir uyuşuyor. fakat neyin cezasını çekiyorum, bilmiyorum. belki de tersten işliyordur. belki de ölünce huzura ereceğimdir.

bilemiyorum…

uyuyarak girdiğim yıl…
içimdeki boş vermişliği, heyecansızlığı, umutsuzluğu ve pesimistliği daha iyi ifade edemezdim sanırım. sanırım hayatımda ilk kez yeni bir yıla uyurken girdim. bir farklılık oldu. dilerim bu farklılığın pozitif anlamda yansımaları olur. nasıl olacaksa!?…

her sene benzer dileklerle başlayıp, hemen hemen hiçbir dileğimin kabul olmadığını farkettiğim için sanırım, bu sene koyverdim gitti. yine de insanoğlu işte. iyi şeyler olsun istiyor. ben yine güzellikler getirsin diyeyim. belki kıyısından köşesinden tutar.

kendim için sağlık başta olmak üzere, başarı ve yeni başlangıçların senesi olmasını diliyorum. sevdiklerim için de yine sağlık başta olmak üzere, huzurlu bir sene diliyorum.

çift sayılı seneleri daha sempatik buluyorum.
hadi ‘26, yap showunu!

arkadaşım 1.58 boyuyla 1.90’lık erkeklere yönelirdi. ki o boyda sevgilisi de oldu olmadı değil. lakin şu anki eşi kendisinden maks 10 cm uzundur. çok da yakışıyorlar. bence herkes dengini bulsun.

1.90 erkekler benim dengim misal. ama işte tr şartlarında pek denk gelmiyoruz o beylerle. her şey de boy değil neticede. neyse.

bir çocuk bulutlara çıkardı, gördüğü düşün kanadıyla…

henüz olmayan sebeptir.
bulursanız bana da söyleyin.

kahve başlığına alternatif açılmıştır. soğuk kış günlerinde içimiz ısınsın.

akordeon + trompet ikilisi sanırım favorim olabilir ama pek objektif olamadım bunları söylerken. aklım direkt beiruta gitti. *

öte yandan müziksever biri olarak iyi çalınan ve iyi olan bir beste olsun çalındığı enstrüman pek farketmiyor. yaylıları da çok severim, yeri gelir perküsyon da çok severim. yanisi hepsi benim bebeklerim.

şöyle sembolik bir ağacım vardı. yalnız yaşadığım dönemden.

8 cm.
işlevsel olduğu sürece sorun yok. aa pardon o başka bir şeydi. cm deyince kafam başka yerlere gidiyor.

(her türlü sorun bu arada.)

kendi libido level ımdan bahsetmeyeceğim fakat öyle bir kadın tanıdım ben. baya bildiğin yürüyen libido. ama meğerse banaymış o libidosal faaliyet. allam aşamıyorum. homofobik olmayan, aksine lgbt hakları savunucusu olan ben kendimi tanıyamıyorum.

baya baya psikolojim bozuldu. hemcinsimin tacizine de uğramadım demem. homoseksüel arkadaşlar bakın lütfen, kendinizle aynı yönelime sahip kimselere libido yükseltin ve bu kadar cüretkar olmayın. bu konuyu artık geride bırakmam lazım. şu entry yle sonlandırıyorum.

alfa değildir o. olsa olsa gama olur. bir ihtimal beta. ama alfa kesinlikle değil. net bilgi.

next station davutpaşa yıldız technical university campus.
içeri gir soldayım.

dokuz yıl evvel ben de 24 yaşındaydım. o zamanlar şu yaşlarımı hiç hayal etmeden, anı yaşayan genç bir öğretmendim. güzeldim. hayat akıyordu içimde..

eskiden yazarlık yaptığım sözlükten hayatıma biri girmişti. genel olarak transformasyonum onunla başladı diyebilirim. değiştim, evrildim ve günümüzdeki halim oluştu. bir sözlük ortamından tanışıp bu kadar bağlanacağım ve üzerimde bıraktığı travmaların bu kadar hayatımın kötüye doğrultacağını tahmin etmezdim. o dahil yaşadığım “normal” bir ilişki olmadı kendisinden sonra. hata üstüne hata yaptırdı bana, hayatımda olmasa da. nasıl bir adamdı ne biçim bi şeydi ben anlamadım. aradan 10+ yıl geçmiş ulan hala ya!

ama suçu başkasına atmak kolay olan. dönüp bir de kendine bakmalı insan. irade kontrolü ve karar mekanizması hala elimde. yanlış durumlarda iradesizlik yapan da, yanlış kararlar veren de bendim. benim. neyseki her şeyin farkındayım. nerede neyi ne için yaptığımın bilincindeyim. ama yetmiyor.

24 yaş. artık uzak geliyor. 40 bile daha yakın. zaman geçiyor ve ben neredeyim, nereye gidiyorum…bilmiyorum.