30 yaşından sonra enstrüman çalmayı öğrenmek

30 yaşına gelmiş ve herhangi enstrüman çalamayan bireyin bir enstrümanı çalmayı öğrenmeye başlamasıdır. ayrıca bugün başladığım eylemdir.
başarabilecek miyim bilmiyorum açıkcası. bana imkansız gibi gelirdi hep, 25 yaşından sonra sanat icra edecek bir yetenek geliştirmek, enstrüman çalmayı öğrenmek.
bu konuda cesaret kazanmamı sağlayan yagami light oldu. kendisinin icra ettiği sanata kendi çabalarıyla ve geç yaşta başladığını, vincent van gogh’un da resim yapmaya 28 yaşında başladığını ifade etti.
bakalım n’olacak. hedeflediğim noktaya gelir, hala burada olur ve unutmazsam burayı editlerim.

bir cesaret gelirse benimde yapmak istediğim aktivitedir.

imkânsız gelmesin. ben de öyle zannederdim. doktora tezi+pandemi+iş yoğunluğumda çıldırmak üzereyken evde duran klasik gitarımı tek bir nota bilgim olmadan internet üzerinden öğrenmeye başladım. mükemmel mi çalacağım elbette hayır. ama kendimi harika hissediyorum. şimdiden çav bellayı bile çalabiliyorum ezbere. bu mutluluk bana yeter.

tolstoy'un bisikletini düşünürsek gayet de gerçekleşebilir. yeter ki isteyin.

tolstoy bisiklet sürmeyi 67 yaşında öğrendi.
bunun üzerine tolstoyun bisikleti diye bir kavram oluşmuştur.

bunun gibi birçok örnek var
sonuç: öğrenmenin yaşı yoktur.

bazı insanlar ne yazık ki çocukken hobi edinecek lükse sahip olmayabiliyorlar. enstrüman, resim, bale, basketbol vesaire kurslara gidip hobi edinerek, en masum yaşlarını güzelliklerle dolu dolu geçirmek yerine akla hayale gelmeyecek şeyler yaşıyorlar.
bu nedenledir ki kaç yaşında olursa olsun ve ne yapıyorsa yapsın bir insanı aa yaşına bak bir de yaptığına bak şeklinde yargılamamalıyız. enstrüman öğrenmenin yaşı olmaz. çünkü kaç yaşına gelirseniz gelin enstrümanla vakit geçirdikçe ruhunuzu dinlendirici bir etkisi var. fakat belirli bir yaştan sonra öğrenmek gittikçe zorlaştığı ve sorumluluklar epeyi arttığı için 30 yaşından sonra enstrüman çalmayı öğrenen insanı koskocaman tebrik etmek gerektiğini düşünüyor ve tebriklerimi iletiyorum. *

ritim kulağı ve sabır ikilisiyle yaştan bağımsız olarak yapılabilecek eylemdir. yeter ki isteyin.*

yaşınızın; isteklerinize engel olmayacağını anlamanız gerektiğini ifade eder.
bir yerde okumuştum; 80 yaşındaki bir kadın, çocukluğundan beri keman çalmak istermiş. buna ancak 50 yaşında zaman ve para ayırabilmiş. yaşının çok geç olduğunu düşünerek vaz geçmiş. şimdilerde ise; , diye çok pişman.

32 yaşındayım umarım çalmayı öğrenebilirim çünkü hep içimde öğrenmek vardı.

gerçek olmasını umduğum eylemdir. zira yirmili yaşlarda olmama rağmen çok umutsuzum bu konuda. dersler ve dertlerle uğraşmaktan fırsat yok, en önemlisi de hayat pahalılığı dolayısıyla en basit enstrümanı bile alamıyor insan zaten. bu gece de kalbimiz kırık uyuyacağız.

şahsen 24 yaşında denedim polis yakaladı gitarı aldım elime alarm çalmaya başladı halbuki baya profesyoneldik neyse 3-4 sene sonra bi daha inş..

çaldığım enstrümanlara ek olarak bu yaz tatlini keman öğrenmekle geçirmek istiyorum. yaşın çok bir etkisi olduğunu düşünmüyorum her şey zamanında güzel.

bence bunun yaşı yok. amcam 40 yaşında bağlama çalmayı öğrendi. şimdi de keman kursuna gidiyor.

sçocukluğumdan beri gitar çalardım, kırkımdan sonra piyano çalmayı öğrendim. çok kolay oldu

tolstoyun bisikleti

benim bir sınıf arkadaşımın yaptığı şey. darbukayla başladı. kanuna geçti. klarinete atladı. klavyede sonlandı. dördünü de mükemmele yakın çalıyor. "lan yanlış meslek seçmişsin. neden yıllarca thevenin norton uğraştın" diye takaza ediyoruz.

kafama takmama bakar. böyle de cahil özgüveni olan biriyimdir fakat ayran gönüllü biriyim. zaten daldan dala atladığım konularla idare etsem yeter şimdilik. yoksa çok dağılıyorum.

30 yaşına gelmeden çalmayı öğrenmem gereken bir sürü enstrüman var