abdurrahman dilipak'ın konuşmasının nazik olması

bir türlü alışamadığım, abdurrahman bey lütfen ya dedirten, hafif asrın tok etkisi yaratan durum.

kibar ve nazik bir bey olmasından kaynaklıdır. aynı şeyleri düşünmüyor olabiliriz ama durum bu. kendiyle aynı fikirleri savunan kitleden bu nezaketin zerresi beklenmediği için garip geliyor insana. *

17 saat şeriatı anlatsın dinlerim. öyle bir nazikliktir.

o kadar kibar bir üslupla konuşuyor ki, oturuşumu düzeltiyorum kendisini dinlerken. karşıdaki insanın görüşleri size hiç hitap etmese bile nezaketten dolayı oluşan bir saygıyı tattırıyor. o kadar alışmışız ki kabalıklara, nezaketsiz hitaplara, şaşırıyor insan. *

kötü patı ayrı oynuyor bacım afedersin.

kendisi iyi bir entelektüeldir zaten. kendi perspektifinde birçok konuda da haklıdır. hatta bir dönem aziz nesin ile birlikte "şeytan ayetleri" kitabı üzerine bir tartışma programına çıkmışlardır ve iki zıt kutup, naif biçimde fikirlerini belirtmişlerdi.

bahsettiğim tartışma programı