1.
mihail saltukov-şçedrin’in romanıdır ve anlatılan her şehir herkese tanıdık gelecektir.
bir şehrin yöneticilerinin iyi olması o şehrin sakinlerini diledikleri huzur ve refah seviyesine çıkarmak için yeter de artar bile. hele bu yönetici - sadece yöneticilik vasıfları ile değil- karakteri ile de örnek bir şahsiyetse muasır medeniyetler seviyesine ulaşmak an meselesi olur. şehir sakinlerinin kendi mizaçlarına uygun bir yönetici bulması az bir şey midir? damarlarındaki asil kanda mevcut olan kudretin yöneticilerinde de olduğunu bilmek az şey midir? ancak eğer mevzu ahmakiye ise o zaman damarlarında kan yerine bambaşka şeyler dolaşan valiler de iş görecektir.
ahmakiye tarihi yetenekleri tartışmaya açık olmayan valilerle doludur. ayrıca bu valiler sadece yönetim becerileri ile değil kişilik özellikleri ile de büyüleyici insanlardır. hatta fiziksel özelliklerini de pastanın üzerine konulan bir çilek olarak düşünebiliriz. ahmakiye şanslıdır. ahmakiye aç kalır ama kendini ezilmenin, işkencenin, açlığın büyük zevklerinden asla mahrum bırakmaz. ahmakiye ne kadar saçma olursa olsun bir kanun görünce huzura kavuşur. ahmakiye özgürlüktense kırbacı tercih eder.
ahmakiyenin tarihi valilerin tarihidir. bu kadim şehir kafası dolma içi ile dolu olan ve hazin bir şekilde bu dünyaya veda eden valisini hiç unutmaz. ahmakiye kafasının içinde bir müzik kutusu olan ve istediği zaman kafasını çıkartabilen valisine hayrandır. ahmakiye hardal üretimi ile kafayı bozmuş valisini hayırla anar. ahmakiye kanun çıkarmak için yanıp tutuşan valisi için derin bir sevgi besler. ahmakiye, şehri yönetirken kadın düşkünlüğünü bir tarafa bırakmayı eksiklik sayan ve yorgunluktan ölen valisinin adı anılınca hüzünlenir. ahmakiye, sonradan kadın olduğu ortaya çıkan valisi aklına gelince hafiften yüzü kızararak gülümser. ahmakiye, kırbaçlanınca sırtından hazinler çıkan valisi için göz yaşı döker.
ahmakiye herhangi bir şehirdir, belki sizin de içinde yaşadığınız.
bir şehrin yöneticilerinin iyi olması o şehrin sakinlerini diledikleri huzur ve refah seviyesine çıkarmak için yeter de artar bile. hele bu yönetici - sadece yöneticilik vasıfları ile değil- karakteri ile de örnek bir şahsiyetse muasır medeniyetler seviyesine ulaşmak an meselesi olur. şehir sakinlerinin kendi mizaçlarına uygun bir yönetici bulması az bir şey midir? damarlarındaki asil kanda mevcut olan kudretin yöneticilerinde de olduğunu bilmek az şey midir? ancak eğer mevzu ahmakiye ise o zaman damarlarında kan yerine bambaşka şeyler dolaşan valiler de iş görecektir.
ahmakiye tarihi yetenekleri tartışmaya açık olmayan valilerle doludur. ayrıca bu valiler sadece yönetim becerileri ile değil kişilik özellikleri ile de büyüleyici insanlardır. hatta fiziksel özelliklerini de pastanın üzerine konulan bir çilek olarak düşünebiliriz. ahmakiye şanslıdır. ahmakiye aç kalır ama kendini ezilmenin, işkencenin, açlığın büyük zevklerinden asla mahrum bırakmaz. ahmakiye ne kadar saçma olursa olsun bir kanun görünce huzura kavuşur. ahmakiye özgürlüktense kırbacı tercih eder.
ahmakiyenin tarihi valilerin tarihidir. bu kadim şehir kafası dolma içi ile dolu olan ve hazin bir şekilde bu dünyaya veda eden valisini hiç unutmaz. ahmakiye kafasının içinde bir müzik kutusu olan ve istediği zaman kafasını çıkartabilen valisine hayrandır. ahmakiye hardal üretimi ile kafayı bozmuş valisini hayırla anar. ahmakiye kanun çıkarmak için yanıp tutuşan valisi için derin bir sevgi besler. ahmakiye, şehri yönetirken kadın düşkünlüğünü bir tarafa bırakmayı eksiklik sayan ve yorgunluktan ölen valisinin adı anılınca hüzünlenir. ahmakiye, sonradan kadın olduğu ortaya çıkan valisi aklına gelince hafiften yüzü kızararak gülümser. ahmakiye, kırbaçlanınca sırtından hazinler çıkan valisi için göz yaşı döker.
ahmakiye herhangi bir şehirdir, belki sizin de içinde yaşadığınız.
devamını gör...