1.
" sen benim her şeyim, bütün varımsın.
ben ölürsem demek ki sen de artık ölüsün. "
1901/ 1967 yılları arasında yaşayan türk şair ahmet kutsi tecer imzalı eser;
yaklaşık 250 sayfa olan kitabın ilk yayınlanmasının ardından yeniden 2002 yılında yayınlandığı bilinmektedir.
şimdi ise kitabımıza geçelim.
bir şiir kitabına kıyasla hacimli bir kitap olduğunu düşünüyorum ve içindeki şiirler de öyle kısa şiirler de değil, elbette kısa olanlar da vardır ama genele baktığımda uzun şiirlerin ağırlıklı olarak yer aldığını söyleyebilirim.
ahmet kutsi tecer şiirlerinin çok sarsıcı olduğunu hissederek okumaya başladım ama beklediğim kadar sarsıcı da bulmadım, etkileyici bulduğum dizeler az değildi fakat nedense daha keskin şiirler okuyacağımı sanmıştım.
şiirlerin işlediği temalara gelecek olursam;
kişisel duygularını yansıttığı şiirler olsa da hepsinin duyguya dayalı şiirler olduğu bence söylenemez, gezip gördüğü yerler bile şiir haline gelmiş ve bu türdeki şiirleri sanki gezi yazısı okuyorum hissiyatı uyandırdı.
anadolu sevgisi, gittiği ve gördüğü yerlere dair duyguları, düşünceleri, ruhuna etki eden duygular, özlem, hayattan yorulmuş gibi olmak, unutulmuş olduğunu hissediyor olmak ve birinin varlığında kendini görmek, kimsesizlik ve ölüm gibi konular bazı şiirleri özetleyebileceğim konular arasındaydı.
çok güçlü bir şiir kitabı olduğunu kendi adıma söylemem zor ama hiç etkilemeyen şiirler de değillerdi.
bazı dizeleri gerçekten farklı ve etkileyiciydi, durup düşünmeye sevk edecek türden dizelerin az olmayışı kitabı okuduğuma memnun eden durumlardandı.
en etkileyici bulduğum bazı dizeleri bırakarak burada bitiriyorum.
bütün ümitleri yel alır gider.
bilmem görecek miyiz yine birbirimizi?
gözlerimi bıraktım
ruhuna kadar baktım.
bana mı öyle geldi, bilmem?
fakat güzeldi.
bütün sevgileri atıp içimden,
varlığımı yalnız ona verdim ben.
bütün sevdiklerim, uzak ve yakın,
dumanına benzer bir sigaranın.
varlığım bilmece, hayatım bir sır,
bilmem niçin bu yük bu kadar ağır?
sen benim her şeyim, bütün varımsın.
o mu yoksa seni böyle şaşırtan?
ben ölürsem demek ki sen de artık ölüsün.
onu arıyorum ben,
durmadan dinlenmeden...
ben ölürsem demek ki sen de artık ölüsün. "
1901/ 1967 yılları arasında yaşayan türk şair ahmet kutsi tecer imzalı eser;
yaklaşık 250 sayfa olan kitabın ilk yayınlanmasının ardından yeniden 2002 yılında yayınlandığı bilinmektedir.
şimdi ise kitabımıza geçelim.
bir şiir kitabına kıyasla hacimli bir kitap olduğunu düşünüyorum ve içindeki şiirler de öyle kısa şiirler de değil, elbette kısa olanlar da vardır ama genele baktığımda uzun şiirlerin ağırlıklı olarak yer aldığını söyleyebilirim.
ahmet kutsi tecer şiirlerinin çok sarsıcı olduğunu hissederek okumaya başladım ama beklediğim kadar sarsıcı da bulmadım, etkileyici bulduğum dizeler az değildi fakat nedense daha keskin şiirler okuyacağımı sanmıştım.
şiirlerin işlediği temalara gelecek olursam;
kişisel duygularını yansıttığı şiirler olsa da hepsinin duyguya dayalı şiirler olduğu bence söylenemez, gezip gördüğü yerler bile şiir haline gelmiş ve bu türdeki şiirleri sanki gezi yazısı okuyorum hissiyatı uyandırdı.
anadolu sevgisi, gittiği ve gördüğü yerlere dair duyguları, düşünceleri, ruhuna etki eden duygular, özlem, hayattan yorulmuş gibi olmak, unutulmuş olduğunu hissediyor olmak ve birinin varlığında kendini görmek, kimsesizlik ve ölüm gibi konular bazı şiirleri özetleyebileceğim konular arasındaydı.
çok güçlü bir şiir kitabı olduğunu kendi adıma söylemem zor ama hiç etkilemeyen şiirler de değillerdi.
bazı dizeleri gerçekten farklı ve etkileyiciydi, durup düşünmeye sevk edecek türden dizelerin az olmayışı kitabı okuduğuma memnun eden durumlardandı.
en etkileyici bulduğum bazı dizeleri bırakarak burada bitiriyorum.
bütün ümitleri yel alır gider.
bilmem görecek miyiz yine birbirimizi?
gözlerimi bıraktım
ruhuna kadar baktım.
bana mı öyle geldi, bilmem?
fakat güzeldi.
bütün sevgileri atıp içimden,
varlığımı yalnız ona verdim ben.
bütün sevdiklerim, uzak ve yakın,
dumanına benzer bir sigaranın.
varlığım bilmece, hayatım bir sır,
bilmem niçin bu yük bu kadar ağır?
sen benim her şeyim, bütün varımsın.
o mu yoksa seni böyle şaşırtan?
ben ölürsem demek ki sen de artık ölüsün.
onu arıyorum ben,
durmadan dinlenmeden...
devamını gör...
2.
eğer bir gün sönerse gözlerimin ateşi
parlamazsa başımın üstünde aşk güneşi
ölürsem bir gün eğer,
kalbimi kemirip de yiyinceye kadar yer
aşkımın başı için silme beni yâdından
an beni seherlerde bir kuşun feryâdından!
devamını gör...